அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய 5 அதிர்ச்சி உண்மைகள்: பாக்கம் சிவன் கோவிலின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு

                                                 இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

                                                        இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                             சர்வம் சிவார்ப்பணம்...    

அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய 5 அதிர்ச்சி உண்மைகள்: பாக்கம் சிவன் கோவிலின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு

பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான நமது ஆலயங்கள் வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்கள் மட்டும்தானா? அல்லது காலத்தின் புழுதியில் மறைக்கப்பட்ட பேரிரகசியங்களையும், தெய்வீக உண்மைகளையும் தன்னுள் புதைத்து வைத்திருக்கும் கருவூலங்களா? அண்மையில், மாமுனிவர் அகத்தியப் பெருமான் தனது அருள்வாக்கு மூலம் வேலூர் மாவட்டம், பாக்கம் எனும் தலத்தில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவிலைப் பற்றிய சில அதிர்ச்சியூட்டும், நாம் இதுவரை கேள்விப்பட்டிராத உண்மைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். மனித பேராசை, இறைவனின் தீர்க்கமான முடிவு, சித்தர்களின் சூட்சும இருப்பு என பல ரகசியங்கள் அந்த வாக்கில் வெளிவந்துள்ளன. மனிதனின் பேராசையால் நிகழ்ந்த அழிவையும், அதற்கு ஈடுசெய்ய சித்தர்கள் அளிக்கும் நம்பிக்கையையும், அந்த நம்பிக்கையின் உச்சமாக ஈசன் வழங்கும் தெய்வீக வாக்குறுதியையும் பற்றிய கதையை விரிவாகக் காண்போம்.

மனிதர்களால் தாக்கப்பட்டு புதைக்கப்பட்ட சிவன்

அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய முதல் செய்தியே நம்மை நிலைகுலையச் செய்வதாக உள்ளது. முற்காலத்தில், இத்தலத்தில் அருள்பாலித்து வந்த சிவபெருமானின் லிங்கத் திருமேனியை, சில மனிதர்கள் பொருளுக்கும் செல்வத்திற்கும் ஆசைப்பட்டு மறைத்து வைத்திருக்கின்றனர். ஆனால் அவர்களின் நோக்கம் வெறும் பேராசை மட்டுமல்ல, அது கொடிய பொறாமையும் கலந்தது. "நாங்கள் தான் வாழ வேண்டும், வேறு சில மனிதர்களை வாழ வைத்துவிடக் கூடாது" என்ற தீய எண்ணத்தால் உந்தப்பட்டு, அவர்கள் ஒரு கொடூரமான செயலில் இறங்கினர்.

முதலில் சிவலிங்கத்தை அடியோடு பெயர்த்து எடுத்துள்ளனர். அதன் பிறகு நீரினால் சிறிது சேதமடைந்துள்ளது. ஆனாலும் நின்ற அந்த ஈசனையும் விட்டுவைக்கக் கூடாது என்ற வன்மத்துடன், இரும்புக் கம்பிகளால் அந்த லிங்கத் திருமேனியை இடித்து, உடைத்து, அதே இடத்தில் புதைத்துவிட்டனர். இந்த கொடூர நிகழ்வின் தழும்புகள் இன்றும் அந்த மூர்த்தத்தில் காணப்படுவதாக அகத்தியர் கூறுகிறார்.

ஆனாலும் ஈசன் நின்றான் அதனையும் விட்டு வைக்க கூடாது என்று பின் மனிதர்கள் கம்பிகளால் இடித்து இங்கே புதைத்துவிட்டனர் இப்பொழுதும் கூட அந்தத் தழும்புகள் தெரிகின்றது என்பேன்.

வழிபட வேண்டிய தெய்வத்தையே சிதைக்கும் அளவிற்குச் சென்ற மனிதனின் வன்மம் எவ்வளவு பெரிய துயரம்!

"மனிதர்களை இனி ஈசன் நம்புவதில்லை"

அகத்தியரின் வாக்கில் வெளிப்பட்ட இரண்டாவது செய்தி, ஆன்மீக உலகில் ஒரு புரட்சிகரமான கருத்தாகும். மனிதர்களின் தீய செயல்களால், இனி மனிதர்களை நம்புவதில்லை என்று ஈசனே ஒரு முடிவை எடுத்துள்ளதாக அகத்தியர் குறிப்பிடுகிறார். அதற்குக் காரணமாக அவர் கூறுவது நம்மை சிந்திக்க வைக்கிறது. உலகில் "திருடர்களே அதிகம்" என்பதால், இறைவன் இந்த முடிவை எடுத்துள்ளதாக அவர் கூறுகிறார்.

மனிதர்களை இனி ஈசன் நம்ப போவதுமில்லை என்பேன் ஏனென்றால் திருடர்களே அதிகம் என்பேன்

இறைவனின் கருணை எல்லையற்றது, அவன் மன்னிப்பின் பிறப்பிடம் என்று நம்பும் நமக்கு, இந்த வார்த்தைகள் ஒரு பேரதிர்ச்சியாகும். ஆனால் இதன் ஆழமான பொருள், இறைவன் தனது கருணையை விலக்கிக்கொண்டான் என்பதல்ல. மாறாக, புனிதமான காரியங்களை நம்பி ஒப்படைக்கத் தகுதியற்றவர்களிடம் இருந்து விலகி, தான் தேர்ந்தெடுத்த தூய ஆன்மாக்கள் மூலம் தனது திருவிளையாடலை நிகழ்த்தப் போகிறான் என்பதே இதன் உள்ளர்த்தம். இது இறைவனின் கோபம் என்பதை விட, தர்மத்தை நிலைநாட்ட அவன் தேர்ந்தெடுத்த தெய்வீக உத்தி எனலாம்.

உங்கள் துன்பங்களுக்கு நீங்களே காரணம்!

நாம் படும் துன்பங்களுக்கு யார் காரணம்? பலரும் விதியின் மீதும், கடவுளின் மீதும் பழி சுமத்துகிறார்கள். ஆனால், அகத்தியரின் வாக்கு இதைத் தெளிவாக மறுக்கிறது. நமது இன்பங்களுக்கும் துன்பங்களுக்கும் நாமேதான் காரணம் என்று அவர் ஆணித்தரமாக உரைக்கிறார். இன்பம் வரும்போது உலக மாயையில் மூழ்கி ஆட்டம் போடும் மனிதர்கள், துன்பம் வரும்போது மட்டுமே இறைவனைத் தேடி ஓடுகிறார்கள். மனிதர்களே தங்களின் கர்மாக்களை உருவாக்குகிறார்கள்; அவர்களே தங்களுக்கான சோதனைகளையும் வரவழைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

இறைவனை நோக்கி "எனக்கு ஏன் இதைக் கொடுக்கவில்லை?" என்று கேட்பதற்கு முன், அகத்தியர் ஒரு நிபந்தனையை வைக்கிறார். அது நம் ಆತ್ಮாவை உலுக்கும் ஒரு சவால்.

மனிதர்கள் தங்கள் மனதை தொட்டு மனசாட்சிக்கு விரோதமாக இல்லாமல் இறைவா எந்தனக்கு ஏன் கொடுக்கவில்லை?? என்று கேளுங்கள்.

உங்கள் மனசாட்சிக்கு விரோதமில்லாமல் உங்களால் இறைவனிடம் கேள்வி கேட்க முடியுமா? என்பதே அகத்தியரின் ప్రశ్న. நமது துன்பங்களுக்கான காரணம் இறைவனின் பாரபட்சம் அல்ல, நமது மனசாட்சியை மீறிய செயல்களே என்பதை இதைவிடத் தெளிவாக விளக்க முடியாது.

கோவிலுக்கு அடியில் தியானத்தில் கோடி சித்தர்கள்

பாக்கம் சிவன் கோவில் என்பது வெறும் கற்களால் ஆன கட்டிடம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு மாபெரும் ஆன்மீக ஆற்றல் மையம் என்பதை அகத்தியரின் வாக்கு வெளிப்படுத்துகிறது. இக்கோவிலின் அடியிலேயே பல கோடி சித்தர்கள் இன்றளவும் தவத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறார்கள் என்ற மாபெரும் ரகசியத்தை அவர் வெளிப்படுத்துகிறார்.

குறிப்பாக, இராமலிங்க சுவாமிகள் மற்றும் திவ்ய முனி போன்றோர் இங்கு ஜீவ சமாதி நிலையில் இருப்பதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். இதன் பொருள், இத்தலம் அளப்பரிய தெய்வீக சக்தியைக் கொண்டுள்ளது என்பதும், இக்கோவிலின் புனரமைப்புப் பணிகளை அந்த சித்தர்களே கண்ணுக்குத் தெரியாமல் முன்னின்று நடத்துவார்கள் என்பதுமாகும். இந்த சூட்சும நிகழ்வு, இத்தலத்தின் முக்கியத்துவத்தை பன்மடங்கு உயர்த்துகிறது.

நினைத்ததை அருளும் சத்திய வாக்கு

கடந்த காலத்தில் பல சோதனைகளைச் சந்தித்த இக்கோவிலுக்கு, ஒளிமயமான எதிர்காலம் காத்திருக்கிறது. அகத்திய பெருமான் இத்தலத்தின் எதிர்கால மகிமையைப் பற்றி ஒரு சத்திய வாக்கை அளிக்கிறார். அது, இங்கு ஆலயம் மீண்டும் முழுமையாகக் கட்டப்பட்ட பிறகு, தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களின் கோரிக்கைகளை அவர்கள் நினைத்த முறையிலேயே நிறைவேற்றித் தரும் ஆற்றல் இத்தலத்து இறைவனுக்கு உண்டு என்பதாகும். இது நிபந்தனைகளற்ற, முழுமையான வாக்குறுதி.

அப்பனே நினைத்ததை நினைத்த முறையே கொடுக்கும் திறன் இவ்வாலயத்திற்கு உண்டு என்பேன் இது சத்தியம்.

மேலும், வருங்காலத்தில் மாணிக்கவாசகப் பெருமான் மனிதர்களைப் போலவே இங்கு உலவி வருவார் என்றும், அனைத்து சித்தர்களும் இத்தலத்திற்கு வருகை தருவார்கள் என்றும் அகத்தியர் குறிப்பிடுகிறார். இது இத்தலத்தின் தெய்வீக எதிர்காலத்திற்குச் சான்றாகும்.

முடிவுரை

அகத்தியப் பெருமான் வெளிப்படுத்திய பாக்கம் சிவன் கோவிலின் வரலாறு, மனிதனின் வீழ்ச்சியையும், இறைவனின் எல்லையற்ற கருணையையும் ஒருங்கே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. மனிதர்கள் பொய்யான இவ்வுலகில் சிக்கி, மெய்ப்பொருள் எதுவென அறியாமல் தவிக்கிறார்கள். அவர்களின் தவறுகளால் ஒரு புண்ணியத் தலம் சிதைக்கப்பட்டாலும், தெய்வீக ஆற்றல் மீண்டும் தர்மத்தை நிலைநாட்டவே செய்யும் என்பதே இவ்வாக்கு நமக்கு உணர்த்தும் பேருண்மை.

இறைவனே மெய் என்று உணர்ந்து, மாயையைத் தாண்டி அந்த மெய்ப்பொருளை நாம் எப்போது பற்றிக்கொள்வோம்?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.