இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் 5 ஆன்மீக உண்மைகள்: உங்கள் நம்பிக்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்யுங்கள்
அறிமுகம்: இது ஒரு போதனை அல்ல, ஒரு எச்சரிக்கை
மனிதர்களாகிய நாம் துன்பத்தில் சிக்கும்போது, தீர்வுகளைத் தேடி ஆன்மீகப் படிகளில் ஏறுவது இயல்பு. பரிகாரங்கள், பிரார்த்தனைகள், மந்திரங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் நம்முடைய பிரச்சனைகள் தீர்ந்துவிடும் என்று நம்புகிறோம். ஆனால், நாம் செல்லும் பாதை தவறானது என்றும், நம் நம்பிக்கைகள் பலவும் சுயநலத்தால் கட்டமைக்கப்பட்ட பொய்கள் என்றும் சித்தர் அகத்தியர் நேரடியாகவும், கடுமையாகவும் எச்சரிக்கிறார். நாம் செய்யும் சடங்குகளில் பதில்கள் இல்லை, மாறாக நமக்குள் இருக்கும் குணங்களிலும், நோக்கங்களிலுமே அனைத்தும் இருக்கிறது என்பதே அவர் காட்டும் பாதை. இது ஒரு மென்மையான வழிகாட்டுதல் அல்ல; தவறான பாதையில் செல்லும் ஆன்மீக சாதகர்களுக்கான ஒரு அவசர கால திருத்தம். அகத்தியரின் இந்த ஐந்து அனல் தெறிக்கும் உண்மைகளை இப்போது காண்போம்.
--------------------------------------------------------------------------------
1. மந்திரங்கள் மந்திரக்கோல்கள் அல்ல; அவை மனதையும் உடலையும் செம்மைப்படுத்தும் கருவிகளே
குறிப்பிட்ட மந்திரங்களை உச்சரித்தால் செல்வம் பெருகும், நோய்கள் தீரும், உலகப் பிரச்சனைகள் அகன்றுவிடும் என்பது பரவலான நம்பிக்கை. ஆனால், அகத்தியர் இதை "முட்டாள் மனிதனின்" செயல் என்று சாடுகிறார். மந்திரங்களின் உண்மையான நோக்கம், வெளி உலகப் பலன்களை வரவழைப்பது அல்ல.
மந்திரங்கள் சொன்னால் எவையும் வராது... மந்திரங்கள் முறையாக பின் எவை என்று கூற ஒவ்வொரு விதத்திற்கும் அப்பனே சரி முறையாய் உடம்பில் உள்ள குறைகள் நல் முறையாக நல் மனதாக மாற்றவே மந்திரங்கள் என்போம்.
அகத்தியரின் பார்வையில், மந்திரங்கள் இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களைக் கொண்டுள்ளன: மனதை தூய்மைப்படுத்துவது மற்றும் உடலை நல்முறையாகப் பயன்படுத்துவது. இது ஆன்மீகத்தை, "நான் இதை உச்சரித்து அதைப் பெறுகிறேன்" என்ற வியாபார நடவடிக்கையிலிருந்து, "நான் இதை பயிற்சிப்பதன் மூலம் என் அகத்தையும் புறத்தையும் நானே செம்மைப்படுத்திக் கொள்கிறேன்" என்ற ஆழமான சுய மாற்றப் பயணமாக மாற்றுகிறது. வெளி அற்புதங்களை தேடுவதை விடுத்து, உள் மாற்றத்தை உருவாக்கும் கருவிகளே மந்திரங்கள்.
--------------------------------------------------------------------------------
2. சுயநலமான பிரார்த்தனைகள் இறைவனைச் சென்றடைவதில்லை
பெரும்பாலானோரின் பிரார்த்தனைகள் எதைச் சுற்றி நிகழ்கின்றன? "தான் நன்றாக இருக்க வேண்டும், தன் பிள்ளைகள் நன்றாக இருக்க வேண்டும், தன் ஆசைகள் நிறைவேற வேண்டும்" என்பதே அதன் மையம். ஆனால், இந்த சுயநலமான வேண்டுதல்கள் இறைவனின் செவிகளுக்கு எட்டுவதே இல்லை என்கிறார் அகத்தியர். இத்தகைய பிரார்த்தனைகள், மனிதப் பிறவியின் நோக்கத்தையே தவறவிடுவதன் அடையாளம் என்கிறார் அவர்.
அப்பனே சுயநலத்திற்காக எதைச்செய்தாலும் இறைவன் நிச்சயமாய் கொடுக்கமாட்டான்.
இறைவனிடம் கேட்பதற்கு முன், ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குள் கேட்க வேண்டிய சில அடிப்படைக் கேள்விகளை அகத்தியர் முன்வைக்கிறார்: "எதற்காக நீ பிறந்தாய்? எதற்காக வளர்ந்தாய்? எதற்காக இறக்கின்றாய்?" இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் தெரியாததால்தான், மனிதன் சுயநலமான வேண்டுதல்களில் சிக்கிக்கொள்கிறான். உண்மையான பக்தி என்பது, "எனக்கு என்ன தருவாய்?" என்று கேட்பதல்ல, "இறைவா, உன்னை நான் எவ்வாறு காணலாம்?" என்று ஏங்குவதே ஆகும். மேன்மையான குணங்களின்றி செய்யப்படும் சுயநல பிரார்த்தனைகள் வெறும் பயனற்ற சொற்களே.
--------------------------------------------------------------------------------
3. உங்கள் துன்பங்களுக்குக் காரணம் நீங்கள் மட்டுமே; இறைவனோ சித்தர்களோ அல்ல
நமக்கு ஏற்படும் துன்பங்களுக்கு கடவுளையோ, விதியையோ, அல்லது பிறரையோ குறை கூறுவது மனித இயல்பு. ஆனால், அகத்தியர் இந்த பழக்கத்தை முற்றிலுமாக நிராகரிக்கிறார். "என் துன்பத்திற்கு சித்தர்களா காரணம்? இறைவனா காரணம்?" என்று கேள்வி எழுப்பி, அவரே பதிலளிக்கிறார்: மனிதனின் அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் காரணம் மனிதன் மட்டுமே.
அனைத்து துன்பத்திற்கு காரணம் மனிதன் என்பேன் யான் சொல்லிக் கொண்டே வருகின்றேன்.
இதை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக இருக்கலாம், ஆனால் இதுவே விடுதலைக்கான திறவுகோல். நமது துன்பங்களுக்கு நாமே காரணம் என்றால், அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் சக்தியும் நம்மிடமே இருக்கிறது. மந்திரங்கள் போன்ற ஆன்மீகக் கருவிகள் (புள்ளி 1) வெளி உலகப் பிரச்சனைகளை மாயமாகத் தீர்க்க வழங்கப்படவில்லை; அவை துன்பத்தின் மூல காரணமான நம்மையே சரிசெய்யும் உள் சிகிச்சைக் கருவிகளாக வழங்கப்பட்டுள்ளன. இந்த உண்மையை உணர்வதே சுய பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதன் முதல் படி.
--------------------------------------------------------------------------------
4. நற்குணங்கள் இல்லாத வழிபாடு பயனற்றது
பலர் கோயில்களுக்குச் செல்வதையும், பூஜைகள் செய்வதையும் மட்டுமே ஆன்மீக வாழ்க்கை என்று கருதுகின்றனர். ஆனால், அகத்தியர் ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மையை முன்வைக்கிறார்: மனிதப் பிறவியே ஒரு கீழ்த்தரமான பிறவி. அதை மேல் தரமாக உயர்த்துவதே ஆன்மீகத்தின் நோக்கம். இந்த உயர்வை சடங்குகளால் அடைய முடியாது; மேன்மையான குணங்களால் மட்டுமே அடைய முடியும்.
அப்பனே மேன்மையான குணங்களை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்... உன் புத்திகள் கீழ்தரமாக இருந்தால் இறைவனை வணங்கினாலும் ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை என்பேன் அப்பனே.
அகத்தியரின் கூற்றுப்படி, ஒருவனின் குணம் கீழ்த்தரமாக இருக்கும் வரை, அவன் செய்யும் எந்த வழிபாடும் பயனற்றது. நற்குணங்களை வளர்ப்பதே ஆன்மீக மாளிகையின் அஸ்திவாரம். அந்த அஸ்திவாரம் இல்லாமல் கட்டப்படும் பூஜைகள், விரதங்கள், மற்றும் யாத்திரைகள் அனைத்தும் எந்த நேரத்திலும் சரிந்துவிழக்கூடிய உள்ளீடற்ற கட்டமைப்புகளே. அகத்தை செம்மைப்படுத்தாமல் புறத்தில் செய்யப்படும் அனைத்தும் வெறும் வேஷமே.
--------------------------------------------------------------------------------
5. முதுமைக் கால பக்தி, அருளைப் பெறுவதற்கான உத்தரவாதம் அல்ல
இளமை முழுவதும் சுகபோகங்களில் திளைத்து, அனைத்தையும் அனுபவித்து, இறுதியில் உடல் தளர்ந்த முதுமைக் காலத்தில் இறைவனைத் தேடி வருபவர்களை அகத்தியர் மிகக் கடுமையாகச் சாடுகிறார். அவர் பார்வையில், இது பக்தி அல்ல; இது ஒரு நடிப்பு. இறை அருளைப் பெறுவதற்கான கடைசி நேர முயற்சி.
அனைத்தையும் ஆண்டு அனுபவித்து விட்டு எவ்வாறு அனைத்தும் பொய் என்ற நிலைமையில் தான் கடைசியில் இறைவனை காண வருகின்றான் பக்தி செலுத்துகின்றான் ஆனால் இறைவன் கொடுப்பானா?? ... அருள் கிடைப்பது அரிதாகும்.
இத்தகைய மனிதர்களை "பொய் வேடத்தில் திரியும் நடிகர்கள்" (பக்தனாக நடித்துக் கொண்டிருக்கிறான், பொய் வேடத்தில் திரிகின்றான்) என்று வர்ணிக்கும் அகத்தியர், இதற்கு நேர்மாறான ஒரு பாதையையும் காட்டுகிறார். சிறுவயதிலிருந்தே துன்பங்களை அனுபவித்து, நேர்மையாக இறைவனைத் தேடும் ஒருவனுக்கு, இறை தரிசனம் நிச்சயம் உண்டு என்று உறுதியளிக்கிறார். ஆன்மீகம் என்பது ஓய்வூதியத் திட்டம் அல்ல; அது "இளமையில் கல்" என்பதற்கேற்ப, வாழ்நாள் முழுவதும் நேர்மையுடன் மேற்கொள்ள வேண்டிய ஒரு அர்ப்பணிப்பு.
--------------------------------------------------------------------------------
முடிவுரை: பயணம் உள்ளிருந்தே தொடங்குகிறது
அகத்தியரின் போதனைகள் நம்மை ஒரு நேரடியான தேர்வுக்கு முன் நிறுத்துகின்றன. உண்மையான ஆன்மீகம் என்பது சுய தூய்மை, சுய திருத்தம் மற்றும் சுயநலமற்ற தேடல் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஒரு உள்முகப் பயணம். நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பதை விட, நாம் யாராக இருக்கிறோம் என்பதே முக்கியம். அகத்தியரின் பார்வையில், மனிதப் பயணம் என்பது ஒரு கடுமையான தேர்வு: இந்த ‘கீழ்த்தரமான பிறவியை’ அகத்தூய்மை மற்றும் தன்னலமற்ற தேடல் எனும் கடின உழைப்பால் ‘மேல் தரமாக’ உயர்த்துவதா, அல்லது சுயநலப் பிரார்த்தனைகளிலும், பயனற்ற சடங்குகளிலும் தொலைந்துபோன ஒரு ‘முட்டாள் மனிதனாக’ வாழ்ந்து, பிறவியின் நோக்கத்தையே வீணடிப்பதா?
இந்தக் கடுமையான உண்மைகளைக் கேட்ட பிறகு, உங்கள் ஆன்மீகப் பயணத்தை செம்மைப்படுத்த நீங்கள் மாற்ற விரும்பும் முதல் படி எது?
அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!
அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!
பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்
புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்
செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த
செல்வமே! சிவபெருமானே!
இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்
எங்கெழுந்தருளுவதினியே!
என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.
ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!
சர்வம் சிவார்ப்பணம்!!!!
.jpg)
