இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இன்றைய நவீன உலகில், இறைவனின் பேரருளும், ஞானிகளின் வழிகாட்டுதலும் எப்படி வெளிப்படுகின்றன என்று எப்போதாவது சிந்தித்ததுண்டா? கிருஷ்ணகிரியின் மலைகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் கந்தக் குறவள்ளி மலை, வெறும் வழிபாட்டுத் தலம் மட்டுமல்ல; அது சித்தர்களின் கால்தடம் பதிந்த, தெய்வீகம் உரையாடும் ஒரு புனித பூமி. தலைமுறை தலைமுறையாக மலைக்குறவர் சமூகத்தால் போற்றப்பட்ட இந்த இடத்தில், தவஞானி அகத்தியப் பெருமான், காவி சுப்பிரமணிய சுவாமிகள் என்ற அடியவருக்கு ஒரு தெய்வீக வாக்கினை அருளினார். அந்த வாக்கில், மனித தர்க்கத்தை உடைத்தெறியும் பல ஆழமான, நம்பமுடியாத உண்மைகள் வெளிப்பட்டன. அகத்தியரின் அந்த தெய்வீகக் குரலிலிருந்து நாம் அறிய வேண்டிய ஐந்து அதிமுக்கிய இரகசியங்களை இந்தக் கட்டுரையில் காண்போம்.
--------------------------------------------------------------------------------
அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய இரகசியங்களில் மிகவும் அதிர்ச்சியூட்டக்கூடியது இதுதான். கர்மத்தின் சிக்கலான வலைப்பின்னலை விளக்கும் இந்த தெய்வீக நாடகத்தில், காவி சுப்பிரமணிய சுவாமிகள் தனது முற்பிறவியில், ஒரு மன்னனின் கட்டளைப்படி வள்ளி தேவியை வாளால் வெட்ட வந்த காவலன் என்று அகத்தியர் வெளிப்படுத்தினார். அன்று எந்தத் தெய்வத்தை அவர் காயப்படுத்தப் பணிக்கப்பட்டாரோ, அதே வள்ளி தேவிக்கு இன்று ஆலயம் எழுப்பி சேவை செய்வதே இப்பிறவியின் நோக்கம் என்பதுதான் இதில் உள்ள தெய்வீக நியதி. இந்த முன்ஜென்மத் தொடர்பு வெறும் கதையல்ல; அது இன்றும் வாழும் ஒரு உண்மை. அந்தப் பிறவியின் வாள் பற்றிய நினைவுகள், சுவாமிகளுக்கு இப்பிறவியிலும் கூட அடிக்கடி வந்துபோகும் என்று அகத்தியர் குறிப்பிடும்போது, கர்மவினை நம்மை எப்படித் தொடர்கிறது என்பது உடல் சிலிர்க்க வைக்கிறது. இது குறித்து அகத்தியப் பெருமான் கூறியது:
யான் சொன்னேனே அப்பனே பின் அதாவது ஒரு காவலாளி வந்து அதாவது அப்பனே பின் அதாவது வள்ளியை அப்பனே கத்தியை எடுத்தானே ஒருவன் வள்ளியை வெட்டுவதற்கு... அவன் நீ தானப்பா!!! இப்பிறவியில் அவள்தனுக்கே (வள்ளி தேவிக்கு) பின் சேவை செய்ய படைத்துள்ளாளப்பா!! அவ்வளவுதான்!!
--------------------------------------------------------------------------------
அகத்தியரின் வாக்கு வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த தெய்வீகமான தருணத்தில், யாரும் எதிர்பாராத ஒரு கட்டளை பிறந்தது. அது மனித அறிவுக்கு விசித்திரமாகவும், வெளிப்பார்வைக்கு வன்முறையாகவும் தோன்றியது. கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவரை சாட்டையால் அடிக்குமாறு சுவாமிகளுக்கு அகத்தியர் ஆணையிட்டார். அதன் பின்னால் இருந்ததோ ஒரு மாபெரும் கருணை. அந்த மனிதனுக்கு அடுத்த ஒன்பது நாட்களுக்குள் ஒரு கொடிய விபத்து ஏற்படவிருந்தது. அகத்தியரின் கட்டளைப்படி சுவாமிகள் அவரை அடித்ததன் மூலம், அந்த விபத்துக்கான விதி நீக்கப்பட்டது ("விபத்து ஏற்படவிருந்த விதி தரித்திரம் ஒழியட்டும்"). இறைவனின் கருணை என்பது எப்போதும் மென்மையாக இருப்பதில்லை; சில சமயங்களில், அது ஒரு சாட்டையடியாக வந்து நம் விதியையே மாற்றி எழுதுகிறது. வன்முறையாகத் தோன்றும் ஒரு செயல், உண்மையில் ஒரு உயிரைக் காக்கும் பேரருளாகவும், அதைச் செய்தவருக்கு புண்ணியத்தைத் தரும் செயலாகவும் அமைந்தது.
--------------------------------------------------------------------------------
ஒரு புனிதமான காரியத்தைச் செய்யும்போது ஏன் இவ்வளவு தடைகளும் கஷ்டங்களும் வருகின்றன? இந்தக் கேள்விக்கு அகத்தியர் ஆழமான பதிலை அளிக்கிறார். அதிக முயற்சி, கடுமையான உழைப்பு, பலவிதமான போராட்டங்கள் ஆகியவற்றைக் கடந்து கட்டப்படும் ஆலயங்கள் மட்டுமே யுகம் யுகமாக மக்களால் போற்றப்படும் என்பதுதான் அந்த தெய்வீக இரகசியம். பிறகு, ஒரு சக்திவாய்ந்த கேள்வியை அவர் எழுப்புகிறார்: "திடீரென்று அமைந்து விட்டாலும்...!?!?!?!?!?!?!?!..........." என்று கூறி முடிக்காமல் விடுகிறார். இதன் மூலம், போராட்டம் இல்லாமல் எளிதாகக் கட்டப்படும் ஆலயங்களுக்கு அந்த ஆன்மீக வலிமையும், காலத்தை வெல்லும் சக்தியும் இருப்பதில்லை என்பதை அவர் சூட்சுமமாக உணர்த்துகிறார். இது ஆலயத்திற்கு மட்டுமல்ல, நமது வாழ்விற்கும் பொருந்தும் ஒரு பாடம். விடாமுயற்சியுடனும், போராட்டங்களுடனும் நாம் உருவாக்கும் எதுவுமே காலத்தால் அழியாத மதிப்பைப் பெறும். அகத்தியரின் சக்திவாய்ந்த வார்த்தைகளில்:
அதிக முயற்சி செய்து அப்பனே நிச்சயம் எதை என்றும் அறிய அறிய அப்பனே நிச்சயம் அப்பனே பல வழிகளிலும் கூட கஷ்டங்கள் பட்டு திருத்தலம் அமைத்தால் தான் அப்பனே நிச்சயம் அப்பனே.. பின் யுகங்கள் யுகங்களாக போற்றப்படும் என்பேன் அப்பனே!!!
--------------------------------------------------------------------------------
ஆலயம் கட்டும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கும் சுவாமிகளிடம், "நீ ஒரு மனித கருவியாக மட்டும் நில்!! போதுமானது!!" என்று அகத்தியர் அறிவுறுத்துகிறார். 'நான் செய்கிறேன்' என்ற அகங்காரத்தை விடுத்து, இறைவனிடம் முழுமையாகச் சரணடைய வேண்டும் என்ற தத்துவத்தை இதன் மூலம் அவர் போதிக்கிறார். இந்த ஆலயத்தைக் கட்டுபவன் உண்மையில் முருகப்பெருமானே என்றும், அவரே அனைத்து தடைகளையும், கர்மாக்களையும் நீக்கி, இப்பணியை முழுமையாக முடிப்பார் என்றும் அகத்தியர் உறுதியளிக்கிறார். இந்த சரணாகதியின் ஆழத்தை உணர்த்த, அவர் சுவாமிகளின் பிள்ளைகளைப் பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார். "முருகனுக்கு சேவை செய்யவே உன் பிள்ளைகளை முருகனே கொடுத்தான், அதனால் அவர்கள் வேறு எங்கு வேலை செய்தாலும் அது அமையாது" என்கிறார். அவர்களின் எதிர்காலத்தையும் முருகனே பார்த்துக்கொள்வான் என்ற வாக்கு, இறைவனின் திட்டம் எவ்வளவு முழுமையானது என்பதையும், அவனிடம் நம்மை ஒப்படைப்பதே ஒரே வழி என்பதையும் காட்டுகிறது.
--------------------------------------------------------------------------------
தீவிரமான உபதேசங்களுக்கு மத்தியில், அகத்தியர் அந்த மலையில் நிகழும் ஒரு தெய்வீக அந்தரங்கத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்—அது தெய்வங்கள் குழந்தைகளைப் போல ஆனந்தமாய் விளையாடும் ஒரு அழகிய சித்திரம். கந்தக் குறவள்ளி மலையில், தெய்வங்கள் அனைவரும் வந்து ஆனந்தமாக விளையாடிக் கொண்டிருப்பதாக அகத்தியர் கூறுகிறார். அப்படி ஒரு தருணத்தில், முருகப்பெருமான் தனது சந்தோஷத்தில் அண்ணனான விநாயகரை (பிள்ளையோனை) ஒரு கணம் மறந்துவிடுகிறார். "முருகா! என்னை நீ மறந்து விட்டாயா??" என்று விநாயகர் திருத்தணிகை மலையில் இருந்து நினைத்த மாத்திரத்தில், அதை உணர்ந்த முருகன் உடனடியாகத் தனது மயில் வாகனத்தை அனுப்பி, அவரை கந்தக் குறவள்ளி மலைக்கு அழைத்து வருகிறார். இந்த இடம் விநாயகருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போனதால், அவரும் அங்கே அமர்ந்துவிட்டார். இந்த அழகிய நிகழ்வு, தெய்வங்களும் அன்பு, மறதி போன்ற மனித உணர்வுகளுக்கு நெருக்கமான திருவிளையாடல்களைப் புரிகிறார்கள் என்பதைக் காட்டி, தெய்வீகத்தை நமக்கு இன்னும் நெருக்கமானதாக உணர வைக்கிறது.
--------------------------------------------------------------------------------
அகத்தியரின் கந்தக் குறவள்ளி மலை வாக்கு, இறைவனின் செயல்பாடுகள் மனித அறிவின் எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவை என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபிக்கிறது. ஒரு முன்ஜென்ம வினை, வன்முறை போல் தோன்றும் கருணை, போராட்டத்தின் அவசியம், முழுமையான சரணாகதி, தெய்வங்களின் விளையாட்டு என அனைத்தும் அவனது பேரருளின் வெவ்வேறு வடிவங்களே. சாபம் போலத் தெரிவதும், தாங்க முடியாத சுமையாகத் தோன்றுவதும் கூட, இறைவனின் ஆழமான கருணையின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். இந்தக் கதைகளைக் கேட்ட பிறகு, நாம் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய கேள்வி இதுதான்: "நமது வாழ்விலும் கூட, எதிர்பாராத வடிவங்களில் வரும் இறைவனின் கருணையை நாம் அடையாளம் காண்கிறோமா?"
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
நம் ஆன்மிகப் பயணத்தில், சில உண்மைகள் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கைகளாக வேரூன்றியிருக்கின்றன. முருகன், வள்ளி, தெய்வானை ஆகியோரின் தெய்வீகக் காதல் கதை, கோயில் கட்டுவது மகா புண்ணியம் என்ற எண்ணம் போன்றவை அவற்றில் சில. இவை தலைமுறை தலைமுறையாக நாம் கேட்டு வளர்ந்த, நமது வாழ்வில் கலந்துவிட்ட கதைகள். ஆனால், காலத்தால் மூத்த சித்தர்களின் ஞானம், குறிப்பாக அகத்திய பெருமானின் வாக்குகள், இந்த நம்பிக்கைகளின் மீது முற்றிலும் புதிய, ஆச்சரியமூட்டும் ஒரு வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சுகின்றன. நாம் புனிதமெனக் கருதும் பல விஷயங்களுக்குப் பின்னால், நாம் அறியாத ஆழ்ந்த ரகசியங்கள் புதைந்திருப்பதை அவை உணர்த்துகின்றன. அகத்தியரின் சித்தன் அருள் வாக்குகளின் அடிப்படையில், நம் பொதுவான நம்பிக்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டும் மூன்று அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகளை இந்தக் கட்டுரையில் காண்போம்.
1. முருகனுக்கு இரு மனைவிகள் என்பது உண்மையா?
முருகப்பெருமானை நினைத்தாலே, அவருக்கு இருபுறமும் காட்சியளிக்கும் வள்ளி மற்றும் தெய்வானையின் திருவுருவங்கள் நம் கண்முன் தோன்றும். இதுவே நாம் அறிந்த, நம்பும் புராணக் கதை. ஆனால், அகத்தியரின் வாக்கு இந்த நம்பிக்கையை நேரடியாகவும், மிகத் திடமாகவும் மறுக்கிறது. முருகனுக்கு இரு மனைவிகள் என்று கூறுவது கலியுகத்தில் அறிவில் குறைந்த மனிதர்களால் பரப்பப்படும் "பொய்" என்று அது ஆணித்தரமாகக் குறிப்பிடுகிறது.
இந்தக் கருத்து ஒரு எளிய மறுப்பு மட்டுமல்ல. இது ஒரு மறைக்கப்பட்ட ஆன்மிக விஞ்ஞானத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. தெய்வானையின் பிரசன்னத்திற்கு நாம் அறியாத வேறு ஏதோ ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மிக அர்த்தம் இருப்பதை அகத்தியரின் வாக்குகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தெய்வானை என்பவர் ஒரு ‘பின் சக்தி’ என்றும், அது ‘மூலாதாரத்துடன்’ தொடர்புடைய ஒரு ரகசியம் என்றும், அதன் முழு விளக்கத்தையும் வரும் காலத்தில் எடுத்துரைப்பதாகவும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். இது, தெய்வானை என்பது ஒரு நபரை விட, ஒரு அடிப்படை ஆன்மிக ஆற்றலின் குறியீடு என்ற ஆழமான உண்மையை நோக்கி நம்மை வழிநடத்துகிறது.
"நிச்சயம் வள்ளி தெய்வானை என்றெல்லாம்... ஏன் குறிப்பிடுகின்றீர்கள்?... ஆனால் தெரியாத மனிதனோ... இரண்டு என்றெல்லாம் அப்பனே!!! பொய் பேசி கொண்டிருக்கின்றான் அப்பனே..."
2. கோயில் கட்டுவது புண்ணியமா?
ஒருவர் கோயில் கட்டுவதை மிகப்பெரும் புண்ணிய காரியமாகவே நம் சமூகம் பார்க்கிறது. ஆனால் அகத்தியரின் வாக்கு, இதில் மறைந்திருக்கும் ஒரு அபாயகரமான கர்மப் பொறியைப் பற்றி எச்சரிக்கிறது. ஒருவர் தன் முயற்சியில் ஒரு கோயிலைக் கட்டி, பொதுமக்களை "வாருங்கள் வாருங்கள்" என அழைக்கும்போது, அங்கே வரும் பக்தர்களின் பாவங்களும் கர்ம வினைகளும் அந்தக் கோயிலைக் கட்டியவரையே சேரும் என்பது அதிர்ச்சியளிக்கும் உண்மை.
தீய செயல்களைச் செய்துவிட்டு, பாவச் சுமையுடன் ஆலயத்திற்கு வருபவர்களின் கர்ம வினைகள், அந்த ஆலயத்தை ஸ்தாபித்தவரையே பாதிக்கும் என்று அகத்தியர் குறிப்பிடுகிறார். இதனால்தான், பெரும் பொருட்செலவில் கோயில்களைக் கட்டிய பலரும் பிற்காலத்தில் பெரும் கஷ்டங்களை அனுபவிக்கிறார்கள் என்றும் அந்த வாக்கு விளக்குகிறது. பக்தி என்பது ஒரு வியாபாரமாக மாற்றப்பட்டுவிட்ட இக்காலத்தில், இந்த கர்மப் பரிமாற்றம் இன்னும் தீவிரமடைகிறது. இது, புண்ணியம் தேடப்போய் பாவத்தைச் சம்பாதிக்கும் ஒரு விபரீதமான நிலையை உருவாக்குகிறது.
"...புத்தி கெட்ட மனிதன் வாருங்கள் வாருங்கள் என்றெல்லாம் அப்பனே அதாவது தீய செயல்களை எல்லாம் செய்திட்டு பின் வந்தார்களென்றால் அப்பனே....அக் கர்மா அப்பனே எவை எங்கு அதாவது அவ் பாவம் கட்டியவனுக்கே சேரும் என்பேன் அப்பனே!!!!"
3. உண்மையான புனிதத் தலங்கள் எவை?
மனிதர்கள் தாங்களாகவே எழுப்பும் ஆலயங்களுக்கு இத்தகைய கர்ம விதி இருந்தால், உண்மையான புனிதத் தலங்கள் எவை என்ற கேள்வி எழுகிறது. இதற்கும் அகத்தியரின் வாக்கு தெளிவான பதிலை அளிக்கிறது. இறைவனின் திருவுளத்தாலோ அல்லது சித்தர்களின் நேரடி வழிகாட்டுதலின் பேரிலோ ஸ்தாபிக்கப்பட்ட ஆலயங்கள் முற்றிலும் வேறுபட்டவை.
சித்தர்கள், ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் உள்ள சக்தி வாய்ந்த ஆற்றல் அல்லது கதிர்வீச்சு மற்றும் தெய்வீக அதிர்வுகளை உணர்ந்தே ஆலயங்களை எங்கே அமைக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறார்கள். இறைவனாலும் சித்தர்களாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இந்த ஆலயங்களுக்கு, அங்கு வரும் பக்தர்களின் பாவங்களையும் கர்ம வினைகளையும் நீக்கும் வல்லமை உண்டு. மனிதன் கட்டும் கோயில் பாவத்தைச் சேர்க்கும் அபாயம் கொண்டது; ஆனால், இறைவன் தேர்ந்தெடுத்த தலம் பாவத்தைத் தீர்க்கும் சக்தி கொண்டது.
இராஜராஜ சோழன், பாண்டிய மன்னர்கள் போன்ற பேரரசர்களை இறைவனே சரியான கருவிகளாகத் தேர்ந்தெடுத்து, சித்தர்களின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் குறிப்பிட்ட ஆலயங்களை அமைக்கப் பணித்ததை அகத்தியரின் வாக்குகள் உதாரணமாகச் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. இதிலிருந்து, ஒரு தலத்தின் புனிதம் என்பது அதன் கட்டிட அமைப்பில் இல்லை, மாறாக அதன் பின்னணியில் உள்ள தெய்வீக சங்கல்பத்திலும், ஞானிகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதன் சக்தி வாய்ந்த அமைவிடத்திலுமே இருக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.
இறைவனும் சித்தர்களும் அமைத்த கோயில்களுக்கும் மனிதர்கள் எழுப்பிய கோயில்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.
சித்தர்களின் ஞானப் பார்வை, நாம் சாதாரணமாகப் பார்க்கும் ஆன்மிக விஷயங்களுக்குள் இருக்கும் அசாதாரணமான அடுக்குகளை நமக்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. முருகனின் துணைவியர், கோயில் கட்டும் புண்ணியம், புனிதத் தலங்களின் தன்மை என நாம் உறுதியாக நம்பிய பல கருத்துக்களுக்குப் பின்னால் ஆழமான, வேறுபட்ட உண்மைகள் இருப்பதை அகத்தியரின் வாக்குகள் உணர்த்துகின்றன. இது ஒரு முடிவல்ல, ஒரு புதிய தேடலின் ஆரம்பம்.
அகத்தியர் காட்டும் இந்த புதிய கோணங்கள், நாம் புனிதமெனக் கருதும் இன்னும் எத்தனை நம்பிக்கைகளுக்குப் பின்னால் அறியப்படாத ஆழமான அர்த்தங்கள் மறைந்திருக்கக்கூடும் என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது அல்லவா?
இறைவா நீயே அனைத்தும்! இறைவா நீ நன்றாக இருக்கவேண்டும்!
இறைவா, எங்களை நன்றாகப் படைத்தாய்! அனைத்தையும் நன்றாகக் கொடுத்திருக்கின்றாயே!
இறைவா உந்தனுக்கு நன்றி! நன்றி!! நன்றி!! சர்வம் சிவார்ப்பணம்
இறைவா நீயே அனைத்தும்! இறைவா நீ நன்றாக இருக்கவேண்டும்!
இறைவா, எங்களை நன்றாகப் படைத்தாய்! அனைத்தையும் நன்றாகக் கொடுத்திருக்கின்றாயே!
இறைவா உந்தனுக்கு நன்றி! நன்றி!! நன்றி!! சர்வம் சிவார்ப்பணம்