இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்
இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்…
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
ஆயிரம் முறை மந்திரங்களை உச்சரிப்பதாலோ, காசி முதல் ராமேஸ்வரம் வரை காவடி தூக்குவதாலோ ஒருவருக்கு இறையருள் கிடைத்துவிடுமா? இன்றைய ஆன்மீக உலகம் சடங்குகளால் நிரம்பியுள்ளது. ஆனால், அந்தச் சடங்குகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் 'மனநிலை' என்ன என்பதைப் பற்றி யாரும் சிந்திப்பதில்லை. "சித்தன் அருள் - 1105" வாயிலாக அகத்தியப் பெருமான் முன்வைக்கும் எச்சரிக்கை, நம் மேலோட்டமான பக்தியின் முகத்திரையைக் கிழிப்பதாக அமைந்துள்ளது.
இந்தத் திருவாக்கு அகத்தியப் பெருமான் வாயிலாக வெளிப்பட்டாலும், இது 'போகர் சித்தர் உரைத்த வாக்கு' என்று ஜீவநாடியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சித்தர்களின் குருபரம்பரையில் ஒருமித்த கருத்தாக இது முன்வைக்கப்படுவது இதன் தீவிரத்தை உணர்த்துகிறது. ஆன்மீகம் என்பது பூசை அறையில் ஏற்றப்படும் விளக்கு அல்ல; அது நம் குணத்தின் அறையில் ஒளிர வேண்டிய தீபம்.
உதட்டளவில் மந்திரங்களைச் சொல்லிவிட்டு, உள்ளுக்குள் வஞ்சகத்தை வளர்ப்பவர்களைப் பார்த்து சித்தர்கள் நகைக்கிறார்கள். இது குறித்து ஜீவநாடி மிகத்தெளிவாகக் கூறுகிறது:
"வாய் மட்டும் மந்திரங்களை உச்சரித்து, உள்ளம் தீயதாக இருந்தால் அருள் கிட்டாது. உள்ளம் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்."
இன்றைய நவீன உலகில் பலர் தங்களை ஆன்மீகவாதிகளாகக் காட்டிக்கொள்ள சமூக வலைதளங்களில் ஒரு 'டிஜிட்டல் பிம்பத்தை' (Fake Profile) உருவாக்குகிறார்கள். ஆனால், சித்தர்களின் பார்வையில் அந்தப் பிம்பம் செல்லுபடியாகாது. மந்திரங்கள் என்பவை நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் அதிர்வுகளே தவிர, நம் அழுக்கான மனதை மறைக்கப் பயன்படுத்தும் ஒப்பனை அல்ல.
ஒரு மனிதனைச் சித்தர்கள் எப்போது 'கீழானவன்' என்று முத்திரை குத்துகிறார்கள்? அவன் ஏழையாக இருப்பதாலோ அல்லது கல்வியறிவு இல்லாததாலோ அல்ல. பிறருடைய வளர்ச்சியைக் கண்டு அவன் கொள்ளும் பொறாமையே அவனை அதலபாதாளத்தில் தள்ளுகிறது.
அகத்தியரின் வாக்கு இங்கே சாட்டையடியாக விழுகிறது:
"எவன் ஒருவன் பொறாமை படுகின்றானோ, அவந்தன் கீழானவன். என்னுடைய அருள்கள் கிடைக்காது."
ஒரு சிந்தனை (Reflection): இன்றைய போட்டி நிறைந்த உலகில், சக மனிதனின் உயர்வைக் கண்டு மகிழ்வது அரிதாகிவிட்டது. சமூக ஊடகங்களில் மற்றவர்களின் மகிழ்ச்சியான தருணங்களைப் பார்க்கும்போது, நமக்குள் எழும் ஒரு சிறிய 'ஏக்கம்' கூட பொறாமையின் தொடக்கமே. "அவருக்கு மட்டும் எப்படி இது கிடைத்தது?" என்ற ஒரு எண்ணம் உங்கள் மனதில் உதயமானால், அன்றே உங்கள் ஆன்மீக முன்னேற்றம் தடைபடுகிறது. பொறாமை என்பது உங்கள் ஆன்மாவின் அதிர்வுகளைச் சிதைத்து, உங்களைச் சித்தர்களின் அருள் வட்டத்தில் இருந்து வெளியே தள்ளிவிடும்.
இறையருள் என்பது ஏதோ ஒரு சலுகை அல்ல; அது ஒரு தகுதி. நாம் எத்தனை பெரிய தெய்வங்களின் பெயர்களைச் சொன்னாலும், உள்ளத்தில் நேர்மை இல்லையெனில் அவை வெறும் சத்தங்களே. அகத்தியா, ஈசா, முருகா என்று நீங்கள் கதறினாலும், ஒரு நிபந்தனை அங்கே விதிக்கப்படுகிறது.
ஜீவநாடி கூறும் அந்த அதிரடியான உண்மை இதுதான்:
"அகத்தியா! ஈசா! முருகா! என்றெல்லாம் பாடி, ஆனால் வாய்தான் பாடித் துதிக்குமே தவிர, அவந்தன் உள்ளங்கள் நல்படியாக இல்லையென்றால் யாங்களும் அவந்தனுக்கு அருளிடமாட்டோம். நிச்சயம்."
இங்கே கவனிக்க வேண்டிய வார்த்தை: "யாங்களும்". இது அகத்தியர் மட்டும் சொல்லும் தனிப்பட்ட கருத்தல்ல; ஒட்டுமொத்த சித்தர்களின் சபையும் சேர்ந்து எடுக்கும் முடிவு. தீய எண்ணம் கொண்ட ஒருவனின் அதிர்வுகளும் (Vibrations), சித்தர்களின் உயரிய அருள் அதிர்வுகளும் ஒருபோதும் ஒன்றுடன் ஒன்று இணையாது. இது ஒரு ஆன்மீக அறிவியல் விதி. "நிச்சயம்" என்ற வார்த்தையின் மூலம், இதில் எவ்வித மாற்றமும் இல்லை என்பதை அகத்தியர் ஆணித்தரமாக உறுதிப்படுத்துகிறார்.
ஆன்மீகம் என்பது மந்திரங்களைச் சேகரிக்கும் நூலகம் அல்ல; அது நம் குணங்களைச் செதுக்கும் ஒரு சிற்பக்கூடம். நூறு மந்திரங்களை மனப்பாடம் செய்வதை விட, ஒருவரிடம் பொறாமை கொள்ளாமல் இருக்கும் குணமே உங்களைச் சித்தர்களுக்கு மிக அருகில் கொண்டு செல்லும்.
சடங்குகள் உங்களை மதவாதியாக மாற்றலாம், ஆனால் தூய்மையான மனமே உங்களை ஒரு உண்மையான ஆன்மீகவாதியாக மாற்றும். உங்கள் கையில் இருக்கும் உருத்திராக்க மாலையை விட, உங்கள் உள்ளத்தில் இருக்கும் கருணையும் அகத்தூய்மையுமே சித்தர்களின் அருளைப் பெற்றுத் தரும் திறவுகோல்கள்.
இறுதியாக ஒரு கேள்வி: உங்கள் மந்திரங்களை விட உங்கள் மனம் தூய்மையாக இருக்கிறதா? சிந்திப்போம்!
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
1. முன்னுரை: காலத்தின் ரசாயனம்
காலம் என்பது கடிகாரத்தில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வெறும் எண்களல்ல; அது பிரபஞ்ச ஆற்றலும் நம் உடல் ரசாயனமும் கைகோர்க்கும் ஒரு மாயப் புள்ளி. நாம் காலத்தை வெறும் அளவீடாகப் பார்க்கிறோம், ஆனால் சித்தர்கள் அதனை ஒரு உன்னதமான ரசாயனமாகப் பார்த்தார்கள். "நேரம் ஏன் ஒரு தங்கம்?" – ஏனெனில், ஒரு குறிப்பிட்ட கணத்தில் நாம் செய்யும் செயல், அந்த நேரத்தின் கிரக அதிர்வுகளோடு இணையும்போது அது நம் விதியையே மாற்றும் வல்லமை பெறுகிறது. தேரையர் சித்தர் காட்டும் இந்தக் கால ரகசியங்களைப் புரிந்துகொண்டால், உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு பொற்காலமாக மாறும்.
2. அதிகாலை 3 மணி: வெற்றியைத் தேடித்தரும் 'தெய்வீகத் தருணம்'
அதிகாலை 3 மணி என்பது ஒரு சாதாரண நேரமல்ல, அது 'வெற்றி' என்ற அமுதம் சுரக்கும் நேரம். இது பிள்ளையாரின் நேரம் மட்டுமல்லாது, குருவின் பரிபூரண அருள் பொழியும் பிரம்ம முகூர்த்தத்தின் உச்சமாகும். இந்நேரத்தில் உறக்கம் துறந்து எழுபவர்களைத் தேடி வெற்றியும் இறைவனும் தாமே வருவார்கள்.
சனி பகவானின் எதிர்மறைத் தாக்கங்களால் முடங்கிக் கிடப்பவர்களுக்கு இந்த நேரம் ஒரு வரப்பிரசாதம். 3 மணிக்கு எழுவதன் மூலம் சனியின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு, வாழ்வின் தடைகளைத் தகர்த்து, நினைத்த காரியங்களை எவ்விதத் தடையுமின்றி நிறைவேற்றிக் கொள்ள முடியும். இது பிரபஞ்சத்தோடு நீங்கள் நேரடியாகத் தொடர்புகொள்ளும் ஒரு தெய்வீகத் தருணமாகும்.
"இதைப் புரிந்து கொண்டு, (மணி நேரங்கள்) எண்கள் அறிந்தும் சாதாரணமில்லை. அது ஒரு தங்கமடா."

3. காலச் சக்கரத்தின் எச்சரிக்கை: தாமதமாக எழுபவர்களுக்குக் காத்திருக்கும் முற்றுப்புள்ளி
காலையில் நீங்கள் கண்விழிக்கும் நேரம் உங்கள் அன்றைய நாளை மட்டுமல்ல, உங்கள் ஆயுள் முழுவதையுமே தீர்மானிக்கிறது. 7 மணிக்கு முன் எழுவதற்கும் அதற்குப் பின் எழுவதற்கும் இடையே ஒரு பெரிய விதியே ஒளிந்திருக்கிறது:
4. 4 மணி மற்றும் 5 மணி: தடைகளை நீக்கும் ராகுவும் நலம் தரும் புதனும்
இந்த இரண்டு நேரங்களும் ஒருவரின் அறிவுத்திறனையும் அதிர்ஷ்டத்தையும் தீர்மானிக்கும் இரண்டு வெவ்வேறு துருவங்கள்:
சுருக்கமாகச் சொன்னால், 4 மணி என்பது உங்கள் வாழ்வின் கழிவுகளை (தோஷங்களை) நீக்க உதவும், 5 மணி என்பது உங்கள் வாழ்வின் வளங்களை (யோகங்களை) அதிகரிக்க உதவும்.
5. 10 - 12 மணி: உடலைச் சீரமைக்கும் பிரபஞ்ச ஆற்றல்
முற்பகல் 10 மணி முதல் நண்பகல் 12 மணி வரையிலான காலம், நம் உடலின் உள் உறுப்புகள் தம்மைத்தாமே புதுப்பித்துக்கொள்ளும் (Internal Repair) ஒரு மகத்தான காலமாகும். இந்த நேரத்தில் பிரபஞ்சத்தின் அக்னி ஆற்றல் உச்சத்தில் இருக்கும்.
குறிப்பாக, 11:11 மணி என்ற அந்த உச்சகட்டத் தருணத்தில் சூரிய நமஸ்காரம் போன்ற குறிப்பிட்ட ஆசனங்களைச் செய்வது, உடலில் இருக்கும் நாள்பட்ட நோய்களைக் குணப்படுத்தும் சக்தியைத் தரும். இது ஒருவரின் அறிவாற்றலை மேம்படுத்துவதுடன், உடலை ஒரு வைரத்தைப் போல உறுதியாக்க உதவுகிறது.
6. இரவு 7 - 8 மணி: முருகப் பெருமானின் அருளும் கர்ம வினைச் சமர்ப்பணமும்
ஒரு நாளை நிறைவு செய்யும் முறைதான் அடுத்த நாளின் வெற்றியைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. மாலை 7 மணி முதல் 8 மணி வரையிலான நேரம், அன்றைய தினத்தில் நாம் செய்த கர்ம வினைகளை இறைவனிடம் மனதாரச் சமர்ப்பிக்கும் நேரமாகும்.
ஈசனை நோக்கிப் பிரார்த்தனை செய்து, அந்த நாளின் செயல்களை அவரிடம் ஒப்படைப்பதன் மூலம் மனம் அமைதி பெறுகிறது. இந்த ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு ஒரு நெகிழ்ச்சியான வெகுமதி உண்டு: அவர்களுக்கு அமைதியான உறக்கத்தைத் தர முருகப் பெருமானே நேரில் வந்து தாலாட்டுவார் என்பது சித்தர்களின் வாக்கு. இது கவலைகளற்ற, நிம்மதியான உறக்கத்திற்கு வழிவகுக்கும்.
"இவ் தங்கத்தை யார் ஒருவன் சரியாக பயன்படுத்துகின்றானோ, அத் தங்கம், தன்னை தேடி வருமடா."
7. முடிவுரை: விதியை மாற்றும் கால ரசாயனம்
நேரம் என்பது வெறும் கடிகார முட்கள் அல்ல; அது உங்கள் விதியை நீங்கள் செதுக்கக் கையில் ஏந்தியிருக்கும் உளி. சித்தர்கள் காட்டிய இந்தக் கால ரகசியங்களைப் பின்பற்றுவது என்பது வெறும் ஒழுக்கம் மட்டுமல்ல, அது உங்கள் வாழ்வின் ரசாயனத்தை மாற்றி உங்களை ஒரு வெற்றியாளனாக உருமாற்றும் கலை.
நாளை காலை நீங்கள் எந்த நேரத்தில் எழப்போகிறீர்கள்? உங்கள் வாழ்வின் அந்தத் 'தங்கத்தை'ச் சரியாகப் பயன்படுத்தி, உங்கள் தலையெழுத்தை நீங்களே மாற்றி எழுதத் தயாரா? காலச் சக்கரத்தை உங்கள் வசமாக்குங்கள், பிரபஞ்சம் உங்கள் காலடியில் அமரும்.
ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!
ஓம் அன்னை ஶ்ரீ லோபாமுத்ரா உடனுறை தந்தை அகத்திய மாமுனிவர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம். சர்வம் சிவார்ப்பணம்.
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இன்றைய இயந்திரத்தனமான உலகில் கவலைகளும், மன அழுத்தமும் நம்மை நிழல் போலத் தொடர்கின்றன. நாம் உயிர்வாழ அடிப்படையான சுவாசத்தை ஒரு சடங்காகச் செய்கிறோமே தவிர, அதன் முழுப் பரிமாணத்தையும் உணர்வதில்லை. அப்பனே, கவலையை விடுங்கள்! சித்தர்களும் ஞானிகளும் கண்டறிந்த 'பிராணாயாமம்' எனும் மகா ரகசியம் உங்கள் வாழ்வைத் தலைகீழாக மாற்றக் காத்திருக்கிறது. நம் முன்னோர்கள் சுவாசத்தின் வழியே உடலையும் ஆன்மாவையும் எப்படி இணைத்தார்கள் என்பதை ஒரு வழிகாட்டியாக இங்கே உங்களுக்கு விளக்குகிறேன்.
பொதுவாக நாம் நுனி மூக்கோடு சுவாசிக்கிறோம். ஆனால், முறையான பயிற்சி என்பது உங்கள் உடலின் ஆழம் வரை ஊடுருவ வேண்டும். மூச்சை நாசி வழியாக உள்ளே இழுக்கும்போது, அது வெறும் நுரையீரலோடு நின்றுவிடாமல், அடிவயிறு வரை - அதாவது வயிற்றின் அடியில் 'பிராண சக்தி' தங்கும் வரை - பலமாக இழுக்க வேண்டும்.
மிக முக்கியமான ஒரு நுணுக்கம் என்னவென்றால், மூச்சை உள்ளே இழுக்கும்போது பலமாக இழுக்க வேண்டும், ஆனால் வெளியே விடும்போது மிகவும் மெதுவாக (மெதுமெதுவாக) வெளியிட வேண்டும். இந்த நுட்பம் உங்கள் உடலின் உள்நாடிகளைத் தூய்மைப்படுத்தும்.
"மூச்சுப் பயிற்சியை மேற்கொள்ளும் பொழுது... பலமாக அப்படியே உள் இழுத்து அடிவயிறு வரை... அப்பொழுதுதான் பின் வயிற்றின் அடியில் பின் எதை என்று அறிய அறிய போகும் அப்பா (காற்று)"
சுவாசத்தோடு மந்திரங்களை இணைப்பது வெறும் சடங்கல்ல; அது ஒரு விஞ்ஞானம். "ஓம்" அல்லது "நமசிவாய" போன்ற மந்திரங்களை நீங்கள் சுவாசத்தோடு கோர்க்க வேண்டும். காற்றை உள்ளே இழுக்கும்போது உங்களால் எத்தனை முறை முடியுமோ அத்தனை முறை மந்திரத்தை மனதிற்குள் சொல்ல வேண்டும். அதேபோல், மெதுவாக மூச்சை வெளியேற்றும்போதும் அதே மந்திரத்தைச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
அப்பனே, மற்றொரு ரகசியம் என்னவென்றால், மந்திரம் கலந்த அந்தச் சுவாசத்தை வயிற்றுக்குள் சிறிது நேரம் அப்படியே நிறுத்தி (Kumbhaka) வைக்க வேண்டும். அந்த மந்திர அதிர்வுகள் உங்கள் ஒவ்வொரு உறுப்பையும் சென்றடையும்போது, உடலில் உள்ள தீராத நோய்கள் கூடத் தீரும்.
"ஒவ்வொரு உறுப்புக்களுக்கும் பலமாகும் பொழுது சில நோய்கள் அப்பனே தீரும் அப்பா"
எந்த ஒரு கலையும் ஒரு சீரான கணக்கோடு செய்யப்படும்போதே சித்தியாகும். இந்தப் பயிற்சியை அதிகாலையில் தூக்கத்திலிருந்து எழுந்தவுடனேயே செய்வது உங்களுக்குப் பேரானந்தத்தைத் தரும். வலது நாசி வழியாக 35 முறை, அதேபோல் இடது நாசி வழியாக 35 முறை என இந்த எண்ணிக்கையைத் தவறாமல் கடைபிடிக்க வேண்டும்.
அப்பனே, குருநாதர் காட்டிய இந்த 35 முறை என்ற கணக்கு, உங்கள் உடலில் உள்ள பிராண சக்தியைச் சமன்படுத்தி, நாள் முழுவதும் உங்களை உற்சாகமாக வைத்திருக்கும். முறைப்படி பயிற்சியைத் தொடர்ந்தால் மாற்றத்தை நீங்களே உணர்வீர்கள்.
இறுதியாக, நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டிய மகா ரகசியம் இதுதான். நாம் சுவாசிப்பது வெறும் பிராணவாயுவை மட்டுமல்ல; அந்தப் பரம்பொருளையே! ஆம், "காற்றில் ஈசன் ஒளிந்துள்ளான்!!" என்ற பேருண்மையை உணர்ந்து சுவாசியுங்கள்.
விஸ்வாமித்திரர் போன்ற மகா முனிகள் கூடக் காற்றிலேயே ஈசன் இருப்பதை உணர்ந்துதான் இத்தகைய தவ வலிமையைப் பெற்றார்கள். நீங்கள் இழுக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சிலும் அந்த ஈசனின் அருளாசி இருப்பதை உணரும்போது, சாதாரண மூச்சுப் பயிற்சி ஒரு ஆன்மீகத் தவமாக மாறுகிறது. இதுவே ஆன்மீகத்தின் உச்சம்.
"காற்றில் ஈசன் ஒளிந்துள்ளான்!!"
அப்பனே, இந்த எளிய மூச்சுப் பயிற்சி உங்கள் உடலின் நோய்களை நீக்குவது மட்டுமல்லாமல், உங்கள் மனதிற்கு எல்லையற்ற அமைதியைத் தரும். அதிகாலையில் எழுந்து, மந்திர அதிர்வுகளுடன், அடிவயிறு வரை சுவாசத்தை நிரப்பி, அதில் ஒளிந்துள்ள ஈசனை உணரத் தொடங்குங்கள்.
இத்தனை காலமும் நாம் சுவாசித்த காற்றில் இவ்வளவு ரகசியங்கள் ஒளிந்திருப்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? இன்றே இந்த மாற்றத்தைத் தொடங்கத் தயாரா?
ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!
சர்வம் சிவார்ப்பணம்!!!!!
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்
இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா நீயே அனைத்தும். இறைவா நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்.
பக்தி என்றாலே இறைவனிடம் அமைதியாகப் பிரார்த்தனை செய்வதும், சரணடைவதும், அவன் திருவிளையாடல்களை ஏற்றுக்கொள்வதும் தான் என்று நாம் பொதுவாக நினைக்கிறோம். ஆனால், ஒரு மாபெரும் சித்தர், தன் சக அடியார்களின் துயரம் கண்டு பொறுக்காமல், படைத்தவனான சிவபெருமானிடமே நேரடியாகக் கோபம் கொண்டு நியாயம் கேட்ட ஒரு தெய்வீக நிகழ்வைப் பற்றி அகத்தியரின் ஜீவநாடி வாக்கு நமக்கு வெளிப்படுத்துகிறது. அண்ணாமலை எனும் புண்ணிய பூமியில் நடந்த இந்த நிகழ்வின் நாயகன், மூக்குப்பொடி சித்தர். அவரது பக்தி, மௌனத்தில் அல்ல, கருணையின் பேரொலியில் வெளிப்பட்டது.
கற்பனை செய்து பாருங்கள் அந்த அண்ணாமலைக் காட்சியை. இறைவனுக்காகவே தங்களை அர்ப்பணித்த அந்த "இறைப் பைத்தியங்கள்" என்று சொல்லப்படும் சாதுக்கள், பசியாலும் நோயாலும் வாடுவதை மூக்குப்பொடி சித்தர் காண்கிறார். ஒரு நாள் அல்ல, இரு நாள் அல்ல; தினமும் இதைக் காண்கிறார். அவர் கொண்ட கோபம், அகங்காரத்தில் பிறந்தது அல்ல; மாறாக, மற்ற உயிர்களின் வலியைத் தன் வலியாக உணர்ந்த ஆழ்ந்த பச்சாதாபத்தில் இருந்து பிறந்தது.
அதனால், தினமும் அவர் ஈசனைப் பார்த்து திட்டித் தீர்த்துக் கொண்டே இருப்பார் என்று நாடி வாக்கு கூறுகிறது. அது ஒரு நாள் வெடித்த கோபம் அல்ல; அது ஒரு தொடர்ச்சியான, கருணை மிகுந்த போராட்டம். தன் அடியார்களின் நலனுக்காக இறைவனையே பொறுப்பாக்கும் ஒரு சக்திவாய்ந்த செயலாக இது மாறுகிறது. இது பிரார்த்தனையை ஒரு வெறும் கோரிக்கையாகக் காட்டாமல், அடியார்களின் சார்பாக இறைவனிடமே வாதாடும் உரிமையாக மறுவரையறை செய்கிறது.

சித்தரின் இந்த தினசரி முறையீடு, வெறும் கோபமாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அது ஒரு ஆழமான தத்துவக் கேள்வியை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. அது அவநம்பிக்கையின் குரல் அல்ல; மாறாக, துன்பத்தின் தன்மை மற்றும் இறைவனின் தார்மீகப் பொறுப்பு குறித்த வலி நிறைந்த ஒரு விசாரணை. அடியார்களின் சார்பாக வாதாடும் ஒரு தெய்வக் குரலாக அவர் ஒலித்தார். அவரது வாதத்தின் சாராம்சம் இந்தக் கேள்வியில் அடங்கியுள்ளது: "நீயே பிறக்க வைப்பது பின் நீயே காக்க வைப்பது, நியாயமா?"
ஈசனிடம் அவர் கேட்பது வெறும் உதவி அல்ல. "இவர்களை இப்படி அனாதையாக விட்டுவிட்டு நீ இருப்பது என்ன நியாயம்?" என்று கேட்பதன் மூலம், அவர் பிரபஞ்ச நீதியின் அமைப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார். ஒரு தந்தை தன் பிள்ளைகளைக் கைவிடுவது போல, பிரபஞ்சத்தின் தந்தையான இறைவன் தன் பக்தர்களை அனாதைகளாகத் தவிக்க விடுவது தர்மமா என்று கேட்கிறார். இது படைத்தவனுக்கும் படைக்கப்பட்டவனுக்கும் உள்ள உறவின் புனிதமான பொறுப்பை நினைவுபடுத்தும் ஒரு குரல்.
மூக்குப்பொடி சித்தரின் இந்த நிலைக்குப் பின்னால் ஒரு தெய்வீக "ரகசியம்" இருப்பதாக ஜீவநாடி வாக்கு குறிப்பிடுகிறது. அந்த ரகசியம், சித்தரின் அறியாமையில் இல்லை, இறைவனின் திருவிளையாடலில் இருக்கிறது. அந்த ரகசியத்தை, மூக்குப்பொடி சித்தர் இன்னும் முழுமையாக உணரவில்லை ("அந்த ரகசியம், மூக்குப் பொடியான் அதை உணரவில்லை"). அந்த உண்மையை அவருக்கு உணர்த்தாமல் வைத்திருப்பவனும் அந்த ஈசனே ("அதை உணராமல் வைத்திருப்பவனும் அவனே").
ஏன் இந்தத் திருவிளையாடல்? ஏனென்றால், சித்தரின் இந்தக் கோபம்தான் அவரது எல்லையற்ற, தூய்மையான கருணையின் வெளிப்பாடு. அந்தப் பூரணமான கருணையை வெளிக்கொணர்வதற்காகவே இறைவன் அந்த ரகசியத்தை மறைத்து வைத்துள்ளான். அந்த வலியின் முழுப் பரிமாணத்தையும், அதன் பின்னுள்ள தெய்வீகக் காரணத்தையும் சித்தர் உணர்ந்துவிட்டால், அவர் அமைதியாகிவிடுவார் ("ஏனென்றால் அதை உணர்த்தி விட்டால் நிச்சயம் பின் அவன் அமைதியாகி விடுவான்"). எனவே, சித்தரின் கோபம் ஒரு குறைபாடு அல்ல; அதுவே துன்பத்தில் இருப்பவர்களுக்கு விமோசனத்தைப் பெற்றுத் தரும் திறவுகோல். அதுவே இறைவன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த முழுமையான கருணையின் சாட்சியம்.
அகத்தியரின் இந்த ஜீவநாடி வாக்கு, மூக்குப்பொடி சித்தரின் கதை வழியாக பக்தி, கருணை மற்றும் ஞானிகளுக்கும் இறைவனுக்கும் உள்ள சிக்கலான உறவைப் பற்றி ஒரு சக்திவாய்ந்த பார்வையை நமக்கு வழங்குகிறது. பக்தி என்பது பணிவு மட்டுமல்ல, சில நேரங்களில் அது சக உயிர்களுக்காக நீதியைக் கேட்கும் ஒரு தெய்வீக உரிமையும்கூட என்பதை இது காட்டுகிறது.
இந்தக் கதை பக்தி மற்றும் கருணையின் உண்மையான தன்மையைப் பற்றி நமக்கு என்ன கற்பிக்கிறது?
ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!
ஓம் அன்னை ஶ்ரீ லோபாமுத்ரா உடனுறை தந்தை அகத்திய மாமுனிவர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம். சர்வம் சிவார்ப்பணம்.