உங்கள் அதிர்ஷ்டம் உங்களுக்கு தெரியாமலே வெளியேறுகிறதா?

                                                          இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...   

 

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

அகத்தியர் வாக்கு: மருத்துவமனைகள் ஏன் எதிர்காலத்தின் கோவில்களாக மாறும்? ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் தீர்க்கதரிசனம்

                                                      இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...   

அகத்தியர் வாக்கு: மருத்துவமனைகள் ஏன் எதிர்காலத்தின் கோவில்களாக மாறும்? ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் தீர்க்கதரிசனம்

நமது வாழ்வில் கோவில்களுக்கும் மருத்துவமனைகளுக்கும் தனித்தனி இடங்கள் உண்டு. ஒன்று, ஆன்மாவின் அமைதியைத் தேடிச் செல்லும் புண்ணியத் தலம். மற்றொன்று, உடலின் பிணிகளைத் தீர்க்க நாடிச்செல்லும் அறிவியல் கூடம். இந்த இருபெரும் தூண்களின் நோக்கங்கள் வெவ்வேறானவை. ஆனால், எதிர்காலத்தில் இந்த இரண்டு இடங்களின் பங்கும் ஒன்றாகிவிடும் என்று அகத்திய மாமுனிவர் உரைத்தால் அது எதைக் குறிக்கிறது? மருத்துவமனைகளே மக்களின் திருத்தலங்களாக மாறிவிடும் என்ற அகத்தியரின் வாக்கு, நமது ஆன்மீகப் புரிதலுக்கும் நவீன வாழ்க்கை முறைக்கும் இடையே ஒரு ஆழமான கேள்வியை எழுப்புகிறது.

மருத்துவமே வருங்காலத்தின் திருத்தலம்

அகத்தியரின் தீர்க்கதரிசனத்தின் மையக் கருத்து இதுதான்: வருங்காலத்தில், மருத்துவம் வழங்கும் இடங்களே புனிதம் வாய்ந்த திருத்தலங்களாக மாறிவிடும். ஆன்ம பலத்திற்காக ஆலயங்களை நாடிய காலம் மறைந்து, உடல் நலத்திற்காக மருத்துவமனைகளை மட்டுமே மக்கள் புகலிடமாகக் கருதும் ஒரு காலம் பிறக்கும் என்கிறார்.

அவரது வாக்கு இதோ:

அப்பனே நிச்சயம் எதை என்று அறிய அப்பனே, இதனால் மருத்துவம் தான் திருத்தலம் அப்பனே பின் ஆகிவிடும் என்பேன் அப்பனே, வருங்காலத்தில்.

இது வெறும் சமூக மாற்றத்திற்கான குறிப்பு மட்டுமல்ல. ஆன்மாவை மையப்படுத்திய ஒரு பண்பாடு, உடலை மட்டுமே பிரதானமாகக் கருதும் ஒரு நிலைக்குத் தாழ்வதையே இது உணர்த்துகிறது. இறைவனிடம் அடைக்கலம் தேடிய சமூகம், மனிதனின் அறிவியலிடம் மட்டுமே சரணடையும் போது என்னவாகும்? உடலை ஆன்மாவின் கருவியாகப் பாராமல், பழுதுபார்க்க வேண்டிய இயந்திரமாக மட்டுமே காணும் நிலை வந்தால், நாம் எதை இழந்து நிற்போம்?

ஏன் இந்த நிலை? பாவங்களின் பெருக்கம்

இத்தகையதொரு துயர்மிகு நிலை ஏன் ஏற்பட வேண்டும்? அதற்கான காரணத்தையும் சித்தர் தெளிவாக விளக்குகிறார். மனிதர்களிடையே பாவங்கள் பெருகி, அவை கட்டுக்கடங்காமல் குவிந்துவிடுவதே இந்த மாற்றத்திற்கு மூல காரணம் என்கிறார். இங்கு "பாவங்கள்" என்பது வெறும் மத ரீதியான மீறல்கள் அல்ல; இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்விலிருந்து விலகுதல், சுயநலத்தால் பிற உயிர்களுக்குத் தீங்கு விளைவித்தல், மனதாலும் செயலாலும் தூய்மையற்றிருத்தல் என அனைத்தும் இதில் அடங்கும்.

அறநெறிகளில் இருந்து மனிதன் விலகிச் செல்லும்போது, அதன் விளைவாக மனதிலும் உடலிலும் நோய்கள் பெருகுகின்றன. இந்த இயற்கையின் சமநிலை குலையும்போது, மனிதன் அதற்கான தீர்வை பௌதீக மற்றும் மருத்துவத் தலையீடுகளில் மட்டுமே தேட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறான். இதுவே மருத்துவமனைகளை திருத்தலங்களாக மாற்றும் செயலுக்கு வித்திடுகிறது.

மீள்வதற்கான வழி: சித்தர்களின் உபதேசம்

இந்த இக்கட்டான பாதையில் இருந்து மீள்வதற்கான வழியை அகத்தியர் மட்டுமல்ல, பல சித்தர்களும் நெடுங்காலமாக வலியுறுத்தி வருவதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். இது ஏதோ புதிய உபதேசமன்று; காலங்காலமாக சித்தர்கள் கூறிவரும் ஞானத்தின் சாரமே இது. "அப்பனே, இதை ஒழிக்கவே பல வகைகளில் கூட அப்பனே பல சித்தர்கள் யாங்கள் செப்பிக்கொண்டே வருகின்றோம்," என்றுரைப்பதன் மூலம், இந்த வழிகாட்டுதலின் முக்கியத்துவத்தை அவர் ஆழமாக உணர்த்துகிறார்.

அப்படி அவர்கள் காட்டும் வழி என்ன? பெரிய யாகங்களோ, கடினமான விரதங்களோ அல்ல. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் "பரிசுத்தமான... ஆத்மார்தத்தோடு... செய்து கொண்டு வந்தாலே போதுமானதப்பா" என்று அவர்கள் உறுதியளிக்கிறார்கள். உள்ளத் தூய்மையுடனும், முழுமையான அர்ப்பணிப்புடனும் செயல்களைச் செய்யும்போது, அதுவே மிகப்பெரிய தவமாகிறது. அவ்வாறு தூய்மையான வழியில் நடப்பவர்களுக்குத் தாங்கள் துணையாக இருப்பதாக மாபெரும் வாக்குறுதியையும் தருகிறார்கள்.

"மற்றவைகள் எல்லாம் யாங்கள் பார்த்துக் கொள்கின்றோம் அப்பனே," என்ற அவர்களின் வார்த்தைகள், இந்த எளிய உள்மாற்றம் எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

முடிவுரை: நம் கையில் இருக்கும் தேர்வு

அகத்தியர் காட்டியது ஒரு தீர்க்கதரிசனம் மட்டுமல்ல, ஒரு எச்சரிக்கையும் கூட. பாவங்கள் பெருகுவதால் மருத்துவமனைகளே திருத்தலங்களாக மாறும் என்பது வருங்காலத்தின் ஒரு சாத்தியக்கூறு. ஆனால், செய்யும் செயல்களை ஆத்மார்த்தமாகவும், தூய்மையாகவும் செய்வதன் மூலம் அந்த விதியை மாற்றியமைக்கும் வழியையும் சித்தர்களே காட்டுகிறார்கள்.

ஆக, மருத்துவத்தை நமது திருத்தலமாக மாற்றுவதா, அல்லது நமது செயல்களையே திருத்தலமாக மாற்றுவதா என்ற தேர்வு நம் ஒவ்வொருவரின் கைகளிலும் தான் உள்ளது.

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

அகத்தியர் வாக்கு: உங்கள் வாழ்வில் உறுதியான மாற்றங்களைக் கொண்டுவரும் 4 எளிய காலைப் பழக்கங்கள்

                                                           இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

           சர்வம் சிவார்ப்பணம்...    

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

திருவாசகத்தின் மறைபொருள்: இறைவன் உங்களிடம் எதிர்பார்ப்பது இதுதான்!

                                                       இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...   

திருவாசகத்தின் மறைபொருள்: இறைவன் உங்களிடம் எதிர்பார்ப்பது இதுதான்!

அறிமுகம்: பக்திக்கு பின்னால் மறைந்திருக்கும் தெய்வீகக் குரல்

நம் வாழ்வில் பெரும் புண்ணியச் செயலாக, இறைவனின் புகழைப் போற்றும் திருவாசகத்தை அனுதினமும் பாராயணம் செய்கிறோம். நம் உள்ளம் உருக, உதடுகள் அசைபோடும் அந்த வார்த்தைகள், நமது பக்தியின் வெளிப்பாடாக நிறைகின்றன. ஆனால், அந்தப் பக்திப் பெருக்கின் ஆழத்தில், நம் காதுகளுக்கு எட்டாத ஒரு தெய்வீகக் குரல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்குமா? நாம் வணங்கும் அந்தப் பரம்பொருளின் உண்மையான அவா, அவனது ஆழ்ந்த விருப்பம் என்னவாக இருக்கும்? அது வெறும் பாராயணங்களில் மட்டும் அடங்கிவிடுகிறதா, அல்லது அதன் சாரத்தை நாம் அறியத் தவறிவிட்டோமா? வாருங்கள், அந்த வியப்பூட்டும் பதிலைத் தேடுவோம்.

திருவாசகத்தின் வியப்பூட்டும் இரகசியம்: இது உங்களைப் பற்றியது அல்ல

பொதுவான வழக்கம் vs உண்மையான நோக்கம்

பலர் திருவாசகத்தின் உண்மையான நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமலேயே அதைத் தொடர்ந்து ஓதுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். குருநாதரின் உரையாடலின்போது, சுவடி ஓதும் மைந்தன் குறிப்பிடுவது போல, "இதைப் புரியாமலே திருவாசகத்தைப் பாடிக்கிட்டே இருப்பாங்க. அப்படிப் பாடுறதால மட்டும் பயன் கிடையாது." அந்தப் புனித நூலின் உண்மையான பலன், அதை வெறுமனே ஓதுவதில் இல்லை; அதன் ஆன்மாவை உணர்வதில்தான் இருக்கிறது.

வெளிப்பாடு: இறைவனின் உண்மையான விருப்பம்

அப்படியானால், இறைவனின் விருப்பம் தான் என்ன? அந்த எளிய, ஆனால் ஆழ்ந்த உண்மையை குருநாதரே வெளிப்படுத்துகிறார். ஈசனின் உண்மையான அவா, நாம் மற்றவர்களைப் பற்றி சிந்திப்பது மட்டுமே. ஆம், பக்திப் பாதையின் மிக உயர்ந்த இரகசியம் இதுதான்.

குருநாதர் :- அப்பனே, ஈசனின் அவா எதை என்று புரிய அப்பனே, நிச்சயம் அப்பனே எதை என்று அறிய அப்பனே, மற்றவர்களை எண்ணுவதே என்பேன் அப்பனே. இதுதான்.

திருவாசகத்தின் மையப் போதனை

குருநாதரின் இந்த ஆழ்ந்த வார்த்தைக்கு, அங்கிருந்த சுவடி ஓதும் மைந்தன் மேலும் விளக்கம் தந்தார். திருவாசகம் என்பது வெறுமனே இறைவனைப் போற்றும் பாடல்களின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; அதன் ஆணிவேர் அன்பு. அது பிறருக்கான கருணையையும், சேவையையும் போதிக்கிறது. இந்த மையக் கருத்தை உணர்ந்து, நம் சிந்தனையை மற்றவர்களை நோக்கித் திருப்பும்போதுதான், திருவாசகப் பாராயணம் என்பது வெறும் சடங்காக இல்லாமல், உயிருள்ள ஆன்மீகப் பயிற்சியாக மலர்கிறது. அதன் முழுமையான சக்தி அப்போதுதான் நமக்கு சித்திக்கும்.

முடிவுரை: பாராயணத்திலிருந்து வாழ்வியலுக்கு

ஆக, திருவாசகம் நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னதமான பக்தி என்பது, பிற உயிர்களுக்காகக் கருணையுடன் வாழ்வதுதான். நமது வழிபாடு என்பது வார்த்தைகளில் தேங்காமல், செயல்களில் வெளிப்பட வேண்டும். இறைவனின் இதயத்துடிப்பே பிறர்மீதான கருணை என்பதை உணர்ந்தபின், நம் உதடுகள் ஓதும் திருவாசகம், நம் கரங்கள் செய்யும் சேவையாக மலராமல் இருக்க முடியுமா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

அனைத்து பிரச்சனைகளுக்கும் ஒரே பரிகாரம்: அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய மாபெரும் ரகசியம்

                                                 இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

                                                        இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                             சர்வம் சிவார்ப்பண 

அனைத்து பிரச்சனைகளுக்கும் ஒரே பரிகாரம்: அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய மாபெரும் ரகசியம்

அறிமுகம்

நமது வாழ்வில் துன்பங்களும், சிக்கல்களும் வரும்போது, அவற்றிலிருந்து விடுபட பல்வேறு பரிகாரங்களை தேடி அலைவது மனித இயல்பு. கோவில்களுக்குச் செல்வது, சிறப்பு பூஜைகள் செய்வது, விரதங்கள் இருப்பது என பல வழிகளை நாம் நாடுகிறோம். ஆனால், இத்தனை பரிகாரங்களுக்கும் மேலான, மிக உயர்ந்த ஒரு பரிகாரம் இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோமா?

நம்முடைய எல்லா கேள்விகளுக்கும், எல்லா சிக்கல்களுக்கும் ஒரே தீர்வாக, மிக எளிமையான ஆனால் மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஒரு வழியை அகத்திய மாமுனிவர் தனது வாக்கில் நமக்கு அருளியிருக்கிறார். சிக்கலான சடங்குகளைத் தாண்டி, வாழ்க்கையின் மூலத்தையே மாற்றக்கூடிய அந்தப் பரிகாரம் என்ன என்பதை இந்தக் கட்டுரையில் காண்போம்.

மிக உயர்ந்த பரிகாரம் என்பது வியக்கத்தக்க வகையில் எளிமையானது

அகத்தியர் கூறும் மையக்கருத்து ஆச்சரியமூட்டும் அளவிற்கு எளிமையானது. இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்து பிரச்சனைகளுக்கும் ஒரே, அதி உயர், உச்சபட்ச பரிகாரம் என்பது மற்றவர்களுக்கு இடைவிடாமல் நல்லது செய்துகொண்டே இருப்பதுதான்.

உங்கள் அனைவருக்கும் இவ்வுலகில் , அதி உயர், உட்சபட்ச மிகப்பெரிய ஒரே பரிகாரம் - இடை விடாமல் நல்லது செய்து கொண்டே இருங்கள்.

சிக்கலான சடங்குகளையும், கடினமான வழிபாடுகளையும் பரிகாரங்களாகக் கருதும் உலகில், "தொடர்ந்து நன்மை செய்" என்ற இந்த எளிய கட்டளை மிகவும் ஆழமானது. இது வெளிப்புறச் செயல்களை விட, நமது உள்ளார்ந்த நோக்கத்தையும், தினசரி செயல்பாடுகளையும் முன்னிறுத்துகிறது. இந்த எளிய செயலுக்கு ஒரு தெய்வீக உத்தரவாதமும் உண்டு. இவ்வாறு இடைவிடாமல் நன்மை செய்து கொண்டே இருந்தால், அதன் விளைவு என்னவாக இருக்கும் என்பதையும் குருநாதரே விளக்குகிறார்:

"சரியாகவே, அப்பனே, பின் நல்லது செய்து கொண்டே இருந்தாலே, அப்பனே, நிச்சயம் இறைவன் இறங்கி வந்து உங்கள் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வான் அப்பனே. இதுதான், அப்பனே, பின் பரிகாரம் என்பேன் அப்பனே. உயரே பரிகாரம் என்பேன் அப்பனே."

எனவே, உண்மையான பரிகாரம் என்பது நாம் செய்யும் நற்செயல்களிலேயே தங்கியுள்ளது. இறைவனின் அருளைப் பெறுவதற்கான நேரடி வழி அதுவே.

போலியான பரிகாரங்களின் ஆபத்து

மக்கள் மத்தியில் பரிகாரம் என்ற பெயரில் ஏமாற்றுபவர்கள் இருப்பதை அகத்தியர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். "அதை செய்தால் இவை நடக்கும், இவை செய்தால் அவை நடக்கும்" என்று பொய்யான வாக்குறுதிகளை அளித்து மக்களைத் திசை திருப்புபவர்கள் பற்றி அவர் எச்சரிக்கிறார்.

இந்த போலியான பரிகாரங்கள் தோல்வியடையும்போது, மக்கள் ஏமாற்றம் அடைகின்றனர். இதன் விளைவாக, அவர்கள் அந்த பரிகாரத்தைச் சொன்னவர்களைக் குறை கூறுவதை விட, "இறைவன் தங்களைக் கைவிட்டுவிட்டான்" என்று இறைவனின் மீது பழி சுமத்துகிறார்கள். இதனால், படைத்த இறைவனுக்கே கெட்ட பெயர் ஏற்படுகிறது. இது வெறும் எச்சரிக்கை மட்டுமல்ல, நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு ஆன்மீகப் பொறுப்பையும் அகத்தியர் உணர்த்துகிறார். அவர் விடுக்கும் உருக்கமான வேண்டுகோள் இதுதான்:

"படைத்தவனுக்கு கெட்ட பெயர். அப்பனே, படைத்தவனுக்கு நல் பெயர் வாங்கித் தாருங்கள்."

இறைவனின் மறைமுகமான செயல்பாட்டின் காரணம்

இறைவன் ஏன் நேரடியாகத் தோன்றி அனைத்தையும் சரி செய்வதில்லை? அவன் ஏன் மறைமுகமாக இயங்க வேண்டும்? இந்த ஆழமான கேள்விக்கு அகத்தியர் அளிக்கும் பதில், மனிதகுலத்தின் இருண்ட பக்கத்தைப் பற்றிய ஒரு சோகமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. சித்தர்கள் தங்கள் ஞானத்தால் கண்டறிந்ததைக் கூறுகிறார்:

"மனிதன் தான் அறிந்தும் புரிந்தும், பின் மனிதனை அழிக்கப் போகின்றான் என்பதை எல்லாம் யாங்கள் உணர்ந்தோம்."

நன்மை தீமை அறிந்திருந்தும், மனிதன் சுயநலத்தாலும், அறியாமையாலும் சக மனிதனை அழிக்கத் துணிவான் என்பதை உணர்ந்த காரணத்தினாலேயே, இறைவன் தனது செயல்பாடுகளை நேரடியாக வெளிப்படுத்துவதில்லை. அகத்தியர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்:

"அதனால்தான்... மறைமுகமாக இறைவன்... இயங்கிக் கொண்டே இருக்கின்றான்."

இது, இறைவனின் தலையீடு இல்லை என்பதைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, மனிதனின் சுய அழிவுப் பாதையில் இருந்து அவனைப் பாதுகாக்க, ஒரு தெய்வீக حکمتத்துடன் அவன் மறைமுகமாகச் செயல்படுகிறான் என்பதையே காட்டுகிறது. நமது நற்செயல்கள் மூலமாகவே அந்த மறைமுகமான শক্তি நமக்கு உதவுகிறது.

முடிவுரை

ஆக, அகத்திய மாமுனிவரின் வாக்கு நமக்கு உணர்த்துவது ஒன்றே ஒன்றுதான். உண்மையான ஆன்மீகப் பரிகாரம் என்பது வெளிப்புற சடங்குகளிலோ, பூஜைகளிலோ இல்லை. அது, பிற உயிர்களுக்கு இடைவிடாமல் சேவை செய்வதிலும், கருணை காட்டுவதிலும் அடங்கியுள்ளது. நமது செயல்களைச் செம்மைப்படுத்தி, நன்மை செய்வதை மட்டுமே நமது ஒரே நோக்கமாகக் கொள்ளும்போது, இறைவனே இறங்கி வந்து நமது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வான்.

சிக்கலான தீர்வுகளைத் தேடுவதை விட்டுவிட்டு, இடைவிடாமல் நன்மை செய்வதை மட்டுமே நமது ஒரே பரிகாரமாக மாற்றினால், நமது வாழ்க்கை எப்படி மாறும்?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!