உங்கள் துன்பத்தின் உண்மையான காரணம் என்ன? அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் 4 திகைப்பூட்டும் உண்மைகள்

                                                                   இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...

உங்கள் துன்பத்தின் உண்மையான காரணம் என்ன? அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் 4 திகைப்பூட்டும் உண்மைகள்

நம் வாழ்வில் திடீரென ஏன் துன்பங்கள் வருகின்றன? காரணமே இல்லாமல் ஏன் சில சவால்களை நாம் சந்திக்கிறோம்? இந்தக் கேள்விகள் மனித இனம் தோன்றிய காலத்திலிருந்தே நம்மைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தி வருகின்றன. நாம் அனைவரும் துன்பத்தை ஒரு பிழையாகக் கருதுகிறோம், சரிசெய்யப்பட வேண்டிய ஒரு குறைபாடாகப் பார்க்கிறோம். ஆனால் அதுவே இறைவனின் ஒரு திட்டமிட்ட அம்சமாக இருந்தால் என்ன செய்வது?

அகத்திய மாமுனிவர் அருளிய சில வாக்குகள், துன்பம் குறித்த நமது பார்வையை முற்றிலும் மாற்றக்கூடிய ஆழமான, திகைப்பூட்டும் உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. துன்பம் என்பது ஒரு தண்டனை அல்ல, அது ஒரு தெய்வீகத் தொடர்பு என்பதை அகத்தியர் விளக்குகிறார். அவருடைய போதனைகளிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய நான்கு முக்கிய உண்மைகள் உங்கள் வாழ்வின் சவால்களை நீங்கள் நோக்கும் விதத்தையே மாற்றக்கூடும்.

உங்கள் உடல் ஒரு தெய்வீக மின்சுற்று வரைபடம்

அகத்தியரின் போதனைகளில் இருந்து நாம் பெறும் முதல் ஆழமான புரிதல் இதுதான்: நமது மனித உடல் வெறும் உயிரியல் அமைப்பு மட்டுமல்ல, அது இறைவனால் இயக்கப்படும் ஒரு சிக்கலான தெய்வீக 'வரைபடம்' (Blueprint). இதை ஒரு ரேடியோவிற்குள் இருக்கும் மின்சுற்று (Circuit) வரைபடத்துடன் ஒப்பிடலாம். ரேடியோ சரியாக இயங்க எப்படி மின்சாரம் சரியான பாதையில் செல்ல வேண்டுமோ, அதேபோல நமது உடலும், அதில் உள்ள ஒவ்வொரு இயக்கமும் இறைவனின் இந்த வரைபடத்தின்படியே இயங்குகிறது. இந்தக் கண்ணோட்டம் நம் உடலை நாம் பார்க்கும் விதத்தையே மாற்றுகிறது. அது வெறும் சதை மற்றும் எலும்பு அல்ல; அது இறைவனின் கையொப்பம் கொண்ட ஒரு வாழும் ஆலயம்.

துன்பம் என்பது இறைவன் இணைப்பைத் துண்டிப்பதே

இங்கேதான் அகத்தியரின் பார்வை ஒரு புரட்சிகரமான திருப்பத்தை எடுக்கிறது. நமக்கு ஒரு துன்பம் அல்லது நோய் வரும்போது, அது இறைவனின் அந்த தெய்வீக மின்சுற்றில் ஒரு இணைப்பை, ஒரு 'கயிறு போல' துண்டிப்பதே ஆகும். இந்த செயல்பாடு தற்செயலானது அல்ல; அது ஒவ்வொருவரின் 'பாவத்திற்கு ஏற்ப', அதாவது கர்ம வினைக்கு ஏற்ப இறைவனால் திட்டமிட்டுச் செய்யப்படுகிறது. மிக முக்கியமாக, துண்டிக்கப்பட்ட அந்த இணைப்பை வேறு யாராலும் சரிசெய்ய முடியாது. அதைச் சரிசெய்யும் அதிகாரம் துண்டித்தவருக்கு மட்டுமே உண்டு.

இதை அகத்தியர் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

அப்பனே, பிடுங்கி விட்டவனுக்கே, அப்பனே, மீண்டும், அப்பனே, பின், இணைக்க தெரியும் அப்பா.

இதன் மூலம், நமது துன்பத்திற்கான மூலமும் தீர்வும் இரண்டுமே இறைவனிடமே உள்ளது என்பது தெளிவாகிறது.

துன்பத்தின் நோக்கம் தண்டிப்பதல்ல, உணர வைப்பதே

அப்படியென்றால், இறைவன் ஏன் நமக்குத் துன்பத்தைக் கொடுக்க வேண்டும்? நம்மைத் தண்டிப்பதா அதன் நோக்கம்? இல்லை என்கிறார் அகத்தியர். துன்பத்தின் உண்மையான நோக்கம், நம்மைத் தண்டிப்பது அல்ல, இறைவனை நாம் உணர வைப்பதே ஆகும். இறைவன் ஒருவரை தன்னை உணர வைக்கவே, ஒரு விழிப்புணர்வு அழைப்பாகவே துன்பத்தை அனுப்புகிறான். அந்த தெய்வீக இணைப்பை இறைவன் துண்டிக்கும்போதுதான், 'இதை யார் செய்தது?' என்ற தேடல் நமக்குள் தொடங்குகிறது. அந்தத் தேடலே நம்மை இறைவனை நோக்கித் திருப்புகிறது.

இந்த ஆழமான உண்மையை குருநாதரின் வார்த்தைகள் அழகாக விளக்குகின்றன:

அப்பனே, அதை பிடுங்கினால் மட்டுமே, அப்ப, நிச்சயம், தன்னில் கூட, பின், பிடுங்கியவனை கூட உணரலாம் என்பேன் அப்பனே.

இந்தப் பார்வையில், சவால்கள் ஆன்மீக வாய்ப்புகளாக மாறுகின்றன. ஒருவேளை, நாம் தவிர்க்கப் போராடும் சவால்கள்தான், நாம் உண்மையைத் தேட வைக்கும் ஒரே கருவியாக இருக்குமோ?

மனிதனின் பரிகாரங்களைக் கண்டு இறைவன் புன்னகைக்கிறான்

இறைவன் ஒரு விழிப்புணர்வு அழைப்பாகத் துன்பத்தை அனுப்புகிறான். ஆனால் மனிதர்களோ, அந்தப் பாடத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல், துன்பத்திலிருந்து விடுபட பல்வேறு உலகியல் பரிகாரங்களைத் தேடி அலைகிறார்கள் ("எதை எதையோ சொல்லிக் கொண்டிருப்பான்"). நம்முடைய இந்த அறியாமையைக் கண்டு இறைவன் புன்னகைக்கிறான் என்கிறார் அகத்தியர். "இறைவன்... சிரிப்பான் அப்பா, அடடா என்று."

இது குரூரமான சிரிப்பு அல்ல. அகத்தியர் சொல்வது போல, "இறைவன் விளையாட்டுக்காரன்". இது, தான் வைத்த விளையாட்டின் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் தவிக்கும் தன் பிள்ளைகளைக் காணும் ஒரு தந்தையின் புன்னகையாகும். உண்மையான தீர்வு என்பது மேலோட்டமான பரிகாரங்களில் இல்லை. அதனால்தான் அனைத்து ஞானிகளும் "புண்ணியங்கள் செய்யுங்கள்" என்று அறிவுறுத்துகின்றனர். பாவங்கள் இணைப்பைத் துண்டித்தால், புண்ணியங்கள் மட்டுமே அந்த இணைப்பை மீண்டும் உருவாக்கும் தகுதியை நமக்குத் தருகின்றன.

முடிவுரை

அகத்தியரின் இந்தப் போதனைகள், துன்பம் என்பது ஒரு சாபமோ அல்லது தற்செயலான நிகழ்வோ அல்ல என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. அது இறைவனிடமிருந்து வரும் ஒரு திட்டமிட்ட, அர்த்தமுள்ள செய்தி. ஆக, துன்பம் என்பது நம்மை பலவீனப்படுத்தும் ஒரு தாக்குதல் அல்ல; அது நம்மை ஆன்மீகத்தில் பலப்படுத்த இறைவன் அனுப்பும் ஒரு அழைப்பு. இந்தப் பார்வை, வலியை சரிசெய்யப்பட வேண்டிய ஒரு பிரச்சனையாகப் பார்க்காமல், கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு பாடமாக மாற்றுகிறது.

அடுத்த முறை நீங்கள் ஒரு சவாலை எதிர்கொள்ளும்போது, 'இதை எப்படி சரிசெய்வது?' என்று கேட்பீர்களா, அல்லது 'இது எனக்கு என்ன கற்பிக்க முயற்சிக்கிறது?' என்று கேட்பீர்களா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!