இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                சர்வம் சிவார்ப்பணம்...    

சிவராத்திரியின் முதல் கொண்டாட்டமும் இராவணன் ஒளித்து வைத்த ரகசியங்களும்: நீங்கள் அறியாத வியக்கத்தக்க உண்மைகள்!

1. முன்னுரை: ஒரு புதிய பார்வை

சிவராத்திரி என்றாலே நம் நினைவுக்கு வருவது இரவு முழுவதும் விழித்திருப்பதும், அபிஷேக ஆராதனைகளும் தான். ஆனால், நவீன ஆன்மீகத் தேடல் கொண்ட நாம், இதன் ஆழமான வேர்களை ஆராயத் தவறுகிறோம். இந்த மகா திருவிழாவிற்கும், ஈசனின் பெரும் பக்தனான இராவணனுக்கும் உள்ள நெருங்கிய தொடர்பு பலருக்கும் தெரியாத ஒரு மறைபொருள். அகத்திய மாமுனிவரின் ஞானவாக்கின் படி, சிவராத்திரி என்பது வெறும் ஒரு நாள் சடங்கல்ல; அது ஒரு மாவீரனின் ஆத்மார்த்தமான போராட்டத்திலிருந்து உதித்த பேரொளி. சிவராத்திரி முதன்முதலில் யாரால், எதற்காகத் தொடங்கப்பட்டது? அதன் பின்னணியில் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பிரம்மாண்ட ரகசியம் என்ன?

2. இராவணன்: சிவராத்திரியின் முதல் தொண்டன்

இராவணன் தன் தாயின் மீது கொண்டிருந்த அளப்பரிய அன்பே சிவராத்திரி என்ற ஒரு வைபவம் உலகிற்கு கிடைக்கக் காரணமானது. தன் தாய்க்கு ஏற்பட்ட நோய்களைக் குணப்படுத்தவும், அவருக்குச் ‘சாகாவரம்’ பெற்றுத் தரவும் இராவணன் சிவபெருமானைக் குறித்துப் போராடினார். அந்தப் போராட்டத்தின் உச்சகட்டமாக அவர் ஈசனைப் பூஜித்த அந்த இரவே முதல் சிவராத்திரி. அன்று அது ‘சிவராத்திரி’ என்பது இராவணனுக்கே தெரியாது; அவர் தன் அகந்தையைத் துறந்து, ஆத்மார்த்தமான தாய் பாசத்தால் ஈசனை அசைக்க முயன்றார்.

இங்கே ஒரு சுவாரசியமான சித்தரியல் ரகசியம் உண்டு. அகத்திய மாமுனிவர் இராவணனிடம் விளையாட்டாக, "ஏம்பா, நீ இருக்கும் வரை தான் இந்த சிவராத்திரி நடக்கும், நீ மறைந்ததும் இதுவும் அழிந்துவிடும்" என்று வம்பு இழுத்தார். ஆனால் இராவணனோ ஒரு பெரும் வைராக்கியத்தை (Vow) மேற்கொண்டார். "இந்த உலகம் இருக்கும் வரை நானும் இருக்க வேண்டும், இந்தச் சிவராத்திரியும் மக்களுக்குப் போய்ச் சேர வேண்டும்" என்று ஈசனிடம் வாதிட்டுப் போராடினார். தன் தாயின் உடல்நிலை தேறியதைக் கண்ட இராவணன், "என் தாய் நலமானது போல, உலகிலுள்ள அனைத்துத் தாய்மார்களும் ஆரோக்கியமாக இருக்க வேண்டும்" என்ற உயர்ந்த பொதுநல நோக்கத்திற்காகவே இந்த வழிபாட்டை உலகமெங்கும் பரப்பினார்.

"முதல் முதலில் சிவராத்திரியை கொண்டாடுபவன் இராவணனே" - அகத்தியர்

3. வில்வ இலைகளின் மர்மம்: அசையாத லிங்கம் அசைந்த கதை

தன்னுடைய அபாரமான உடல் பலத்தால் சிவலிங்கத்தைப் பெயர்க்க முயன்று இராவணன் தோற்று நின்றபோது, அகத்தியர் அவருக்கு ஒரு ரகசியத்தை உபதேசித்தார். "பக்தியுடன் வில்வ இலைகளைப் பறித்து வந்து லிங்கத்தின் மீது இடு, அது தானாகவே எழும்பும்" என்பதே அந்த உபதேசம்.

இராவணன் வேறு எந்தச் சிந்தனையுமின்றி, தன் அன்னையின் நலனை மட்டுமே நியாயமான கோரிக்கையாக (Just Request) முன்வைத்து வில்வங்களை இட்டபோது, அசைக்க முடியாத அந்த லிங்கம் மெல்லப் பூமிக்கு மேலெழும்பி வந்தது. பலத்தினால் முடியாதது பக்தியால் சாத்தியமானது. அந்தச் சிவலிங்கம் ஒரு குழந்தையைப் போல மெதுவாக நகர்ந்து வந்து இராவணனின் மடியில் அமர்ந்தது. இதுவே பக்திக்கும் கல்லுக்கும் உள்ள தொடர்பு. உங்கள் எண்ணம் தூய்மையாகவும், கோரிக்கை நியாயமாகவும் இருந்தால், உயிரற்ற கல்லும் பேசும்; இறைவனாக மாறி உங்கள் மனதிற்குள் வந்து அமரும்.

"எக் கல்லும் வில்வத்தை அதன் மேலே இட்டால் அக்கல்லும் பேசுமடா" - அகத்தியர்

4. இராவணனும் முருகப்பெருமானும்: வெளிவராத தந்தை-மகன் பாசம்

இராவணனுக்கும் முருகப்பெருமானுக்குமான உறவு, வரலாற்றில் மறைக்கப்பட்ட ஒரு உன்னதப் பக்கம். இராவணன் முருகப்பெருமானைத் தனது சொந்தப் பிள்ளையாகவே பாவித்தார். "என் பிள்ளை" என்று உரிமை பாராட்டி, சிவபெருமானிடமே வாதிட்டு, முருகனைத் தன் முதுகின் பின்னால் அமர வைத்துக் கொண்டு இந்த உலகம் முழுவதும் சுற்றி வந்து அவருக்குச் சந்தோஷத்தை ஊட்டியவர் இராவணன். இந்தத் தந்தை-மகன் பாசமே இராவணனின் வழிபாட்டு முறைக்குத் தனித்துவமான ஆற்றலை வழங்கியது. இந்த ரகசியத்தை உணர்ந்து வழிபடுபவர்களுக்கு மட்டுமே இராவணனின் முழுமையான ஆசீர்வாதம் கிட்டும்.

5. சிவராத்திரியின் உண்மைப் பொருள்: சடங்கா? ஆன்மீகமா?

இன்று பலர் சிவராத்திரியை வெறும் இயந்திரத்தனமான சடங்காக மாற்றியுள்ளனர். லிங்கத்தின் மீது ஊற்றும் நீர் என்பது வெளியில் செய்யும் சுத்தமல்ல; அது நம் மனதைப் பரிசுத்தப்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. நம் மனதிற்குள் நீரை ஊற்ற முடியாது என்பதால், புறத்தேயுள்ள லிங்கத்தைப் பயன்படுத்தி நம் அகத்தைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

உட்பொருள் அறியாமல் வெறும் சடங்காகச் செய்பவர்களை அகத்தியர் "முட்டாள்கள்" என்றே சாடுகிறார். ஞானம் இல்லாமல் எதையோ பின்பற்றுவதால் மனிதர்களுக்கு "தரித்திரம்" (மிடிமை) உண்டாகி, அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் கஷ்டங்களிலேயே உழல நேரிடும். "நாதன் உள்ளிருக்கையில்" என்ற சிவவாக்கியர் பாடலின் படி, இறைவனை உங்கள் மனதிற்குள் (லிங்கமாக) இருத்த வேண்டும். அப்போதுதான் அந்தப் பாறைக்குள் இருக்கும் இறைவன் உங்களுக்குள் ஒளியாக வெளிப்படுவார்.

6. சக்தி வாய்ந்த மூல மந்திரமும் இராவணனின் ரத்தினங்களும்

இராவணனின் ஆற்றலையும், ஈசனின் அருளையும் ஒருசேரப் பெற அகத்தியர் ஒரு ரகசிய மந்திரத்தைப் பரிந்துரைக்கிறார்.

• மூல மந்திரம்: "ஓம் ரவண பவச வசி வசி"
• மந்திரத்தின் தர்க்கம்: 'ரவண' என்று சொல்லும்போதே, தன் மகனான முருகனை யாரோ அழைக்கிறார்கள் என்ற உவப்பில் இராவணன் பேரானந்தம் அடைகிறார். அந்தத் தந்தைத்துவ மகிழ்ச்சியில் அவர் பக்தர்களுக்கு அள்ளி வழங்குகிறார்.
• இராவணனின் ரத்தினங்கள்: வருங்கால மனிதர்கள் கஷ்டப்படும் காலங்களில் பயன்படுத்திக் கொள்ளட்டும் என்ற நோக்கத்தில், இராவணன் மந்திர வலிமையால் பல ரத்தினங்களையும் செல்வங்களையும் பூமியில் புதைத்து வைத்துள்ளார். சரியான மந்திரங்களை உணர்ந்து சொல்லும்போது, இந்த ரகசியச் செல்வங்கள் வெளிப்படும்.
• பலன்: பொருள் உணர்ந்து இம்மந்திரத்தைச் சொன்னால், விதியையும் வெல்லும் வல்லமை பிறக்கும்; அனைத்துக் காரியங்களிலும் வெற்றி கிட்டும்.

7. முடிவுரை: வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இராவணன்

சிவராத்திரி என்ற ஒன்று இந்த உலகில் இருக்கும் வரை இராவணன் புகழ் அழியாது; ஏனெனில் அவர் இன்னும் ஆவியாகவும், புகழாகவும் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார். சிவராத்திரி என்பது வெறும் இரவு விழிப்பு அல்ல, அது விதியையும் சாவையும் கூட வெல்லக்கூடிய ஒரு மகா உன்னதமான வாய்ப்பு.

அழியக்கூடிய உடலையும் செல்வத்தையும் தேடி அலைவதை நிறுத்திவிட்டு, அழியாத ஆத்ம ஞானத்தைத் தேடுவதே சிவராத்திரியின் நோக்கம். இராவணன் காட்டிய அந்தத் தீவிரமான பக்திப் பாதையில் நாமும் பயணிக்க வேண்டும்.

சிந்தனைத் தூண்டல்: சிவராத்திரி கொண்டாடும் நாம், இராவணனைப் போல அகந்தையைத் துறந்து, இறைவனை நம் மனதிற்குள் நிரந்தரமாக அமர்த்தத் தயாரா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!