ஞானமலையில் நிகழ்ந்த அதிசயம்: ஒரு கல்லை நகர்த்தியதன் பின்னணியில் மறைந்திருக்கும் ரகசியம்!

                  இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் .... இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                சர்வம் சிவார்ப்பணம்...

ஞானமலையில் நிகழ்ந்த அதிசயம்: ஒரு கல்லை நகர்த்தியதன் பின்னணியில் மறைந்திருக்கும் ரகசியம்!

1. முன்னுரை

ராணிப்பேட்டை மாவட்டம், பானவரம் கோவிந்தச்சேரி பகுதியில் கம்பீரமாக வீற்றிருக்கிறது ஞானமலை. கரடுமுரடான பாறைகளும், அமைதி ததும்பும் சூழலும் கொண்ட இந்த ஞானமலையில், கந்தப் பெருமான் ஆற்றிய திருவிளையாடல்கள் அநேகம். பொதிகை மாமுனிவர் அகத்தியப் பெருமான் தனது பொது வாக்கில் (அகத்தியர் வாக்கு) இந்தத் தலத்தின் மகிமையையும், அங்கு முருகப்பெருமான் நிகழ்த்திய ஒரு விசித்திரமான அதிசயத்தையும் நம் கண்முன்னே நிறுத்துகிறார்.

எல்லையற்ற வல்லமை கொண்ட ஒரு தெய்வம், ஒரு பெரும் பாறையை நகர்த்தும்படித் தன் பக்தனிடம் ஏன் சவால் விட வேண்டும்? அசைக்க முடியாத ஒரு கல்லை நகர்த்துவதன் மூலம் உலகிற்கு அவர் சொல்ல வந்த செய்தி என்ன? ஞானமலையில் நிகழ்ந்த இந்தச் சம்பவத்தின் பின்னணியில், மனித மனங்களை மாற்றும் ஒரு மாபெரும் ஆன்மீகத் தந்திரம் மறைந்துள்ளது.

2. சவாலும் சாதனையும்: அசையாத பெருங்கல் நகர்ந்த விந்தை

ஞானமலையில் முருகப்பெருமான் அருணகிரிநாதரை நோக்கி ஒரு சவாலை முன்வைக்கிறான். அங்கு கிடக்கும் ஒரு மாபெரும் பாறையைச் சுட்டிக்காட்டி, அதை நகர்த்தும்படிப் பணிக்கிறான். ஒரு மனிதனால் அசைக்க முடியாத அந்தப் பெருங்கல்லை நகர்த்துவது என்பது தர்க்கரீதியாகச் சாத்தியமற்றது. ஆனால், குருநாதர் அகத்தியர் விவரிப்பது போல, இறைவனின் கட்டளையைச் சிரமேற்கொண்டு அந்தப் பாறையை அருணகிரிநாதர் நகர்த்துகிறார்.

முருகப்பெருமான் விடுத்த அந்தச் சவால் இதோ:

"நிச்சயம் அதை நகர்த்து முதலில்!!! உன்னால் முடிந்தால் என்று!!!"

அருணகிரிநாதர் அந்தக் கல்லை நகர்த்திய அந்த நொடியில், அது வெறும் கல்லாக மட்டும் இருக்கவில்லை; ஒரு காலப் பதிவாக மாறியது. அந்தப் பாறை நகர்த்தப்பட்ட பிறகு, "இவ்வுலகம் இருக்கும் வரை இந்தக் கல்லும் மறையாது, உன்னுடைய புகழும் மறையாது" என்று முருகன் அருளுகிறான். இறைவனின் அற்புதங்கள் என்பவை வெறும் திகைப்பூட்டும் நிகழ்ச்சிகள் அல்ல, அவை பிரபஞ்ச உண்மைகளைத் தாங்கி நிற்கும் அடையாளங்கள் என்பதைச் சித்தரடியார்கள் நன்கு அறிவார்கள்.

3. ஏன் இந்தக் கல்லை நகர்த்த வேண்டும்? முருகனின் தந்திரம்

"ஒரு சாதாரணக் கல்லை நகர்த்துவதால் என்ன பயன்?" என்ற கேள்விக்கு அகத்தியப் பெருமான் தனது வாக்கின் மூலம் விடையளிக்கிறார். இது ஒரு கல்லை நகர்த்தும் செயலல்ல, மாறாக மனிதனின் கடினமான "பிடிவாதத்தை" உடைக்கும் ஒரு நுட்பமான தந்திரம்.

கலியுகத்தில் மனிதர்கள் அநீதிகளிலும், அகங்காரத்திலும் மூழ்கிக் கிடக்கிறார்கள். மனித மனம் என்பது ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் திரைகளால் மூடப்பட்டு, ஒரு பெரும் பாறையை விடக் கடினமாகிவிட்டது. இந்தக் கல்நெஞ்சத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவது என்பது மலையை நகர்த்துவதை விடக் கடினமானது. எனவே, மனிதன் எதை நம்புகிறானோ, அதன் மூலமே அவனை மாற்ற முருகன் விரும்பினான்.

முருகப்பெருமானின் அந்த ரகசியத் தந்திரம் இதுதான்:

"சிறிது நகர்த்தி விட்டால் சிறிது மனம் மாறுவான். அவ்வளவுதான்!! சிறிது."

மனிதனின் எண்ண ஓட்டத்தில், அவனது பிடிவாதத்தில் ஒரு சிறிய விரிசலை அல்லது ஒரு சிறு நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தவே இந்த அதிசயம் நிகழ்த்தப்பட்டது. அந்தச் "சிறு மாற்றம்" தான் ஒரு ஆன்மீகப் புரட்சிக்கான முதல் புள்ளி.

4. சித்தர்களின் வருகை: மனமாற்றத்தின் தொடர் விளைவு

ஒரு மனிதன் தன் அகங்காரத்தை விடுத்து, இறைவனின் சக்தியை உணர்ந்து, தன் மனதை ஒரு சிறு அளவாவது மாற்றிக் கொண்டால் போதும்; மீதமுள்ள பயணத்தை உயர்நிலைச் சக்திகள் பொறுப்பேற்றுக்கொள்ளும்.

மனிதனின் பணி என்பது அந்த முதல் "சிறு நகர்வு" மட்டுமே. எப்போது ஒருவன் தன் மனப் பாறையைச் சற்று நகர்த்துகிறானோ, அப்போது சித்தர்கள் (ஞானம் பெற்ற மகான்கள்) அங்கே பிரசன்னமாவார்கள். "மனம் மாறினாலே நிச்சயம் சித்தர்கள் வந்து பார்த்துக் கொள்வார்கள்" என்ற முருகனின் வாக்கு, தனிமனித முயற்சியும் சித்தர்களின் வழிகாட்டுதலும் எவ்வாறு இணைகின்றன என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. நமது அகங்காரம் ஒரு அங்குலம் நகர்ந்தால், அருட்பெருஞ்ஜோதி நம்மை நோக்கிப் பத்தடி எடுத்து வைக்கும்.

5. அண்ணாமலையின் அழைப்பு: பக்தியும் பாசமும்

இந்தத் திருவிளையாடலுக்குப் பிறகு, ஞானமலையிலேயே முருகன் தங்கிவிடுவான் என்று அருணகிரிநாதர் எண்ணியபோது, முருகன் ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன், "ஞானகிரியே!!! மீண்டும் அண்ணாமலைக்கு வா" என்று அழைக்கிறான். இங்கே தந்தை-மகன் இடையிலான ஒரு அழகான ஆன்மீக உறவு வெளிப்படுகிறது.

• அருணகிரிநாதர் அண்ணாமலைக்குச் சென்று, அங்கேயே தனது "பலத்தை" நிலைநிறுத்த விரும்புவதாகவும், அதற்குத் தந்தை ஈசனிடம் "உத்தரவு" பெற்றுத் தருமாறும் முருகனிடம் வேண்டுகிறார்.
• தந்தையும் மகனும் (சிவனும் முருகனும்) தனக்கு ஒருவரே என்ற அருணகிரிநாதரின் ஆழமான பக்தியைக் கண்டு அன்னை பார்வதி தேவி வியக்கிறாள்.
• "உனக்கு எவ்வளவு ஏது??" என்று அன்னை நகைக்கும் அந்தத் தருணம், பக்தனுக்கும் இறைவனுக்கும் இடையிலான உரிமையையும் நெருக்கத்தையும் பறைசாற்றுகிறது.

ஒரு மகனிடம் தந்தை கொள்ளும் பாசத்தைப் போலவும், ஒரு சீடனிடம் குரு கொள்ளும் கருணையைப் போலவும் இந்த உரையாடல் அமைந்திருப்பது நம்மை நெகிழச் செய்கிறது.

6. முடிவுரை: நமக்கான ஒரு சிந்தனை

ஞானமலையில் நிகழ்ந்த இந்தப் பாறை நகர்த்தும் சம்பவம், காலங்கடந்த ஒரு பாடத்தை நமக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கிறது. நம் ஒவ்வொருவரின் இதயத்திலும் அகங்காரம், தீய பழக்கங்கள், அறியாமை போன்ற "அசையாத பாறைகள்" பிடிவாதமாக அமர்ந்திருக்கின்றன. அந்தப் பாறைகளை முழுவதுமாகத் தகர்க்க முடியாவிட்டாலும், இறைவனின் அருளால் ஒரு "சிறிய மாற்றத்தை" நம் சிந்தனையில் ஏற்படுத்த நாம் தயாரா?

அந்தச் சிறு மாற்றம் நிகழ்ந்தால் போதும், நம்மை வழிநடத்த சித்தர்களும் ஞானிகளும் நம் வீட்டு வாசலில் காத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். சித்தர்கள் உங்கள் இதயத்தின் கதவைத் தட்ட அந்த ஒரு சிறு "நகர்வு" மட்டுமே போதுமானது. உங்கள் மனதில் உறங்கிக் கிடக்கும் பிடிவாதம் எனும் பாறையை இன்று சற்று நகர்த்தப் போகிறீர்களா? சித்தர்கள் அதற்காகத்தான் காத்திருக்கிறார்கள்!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி...

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!