இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...  

அகத்தியரின் அருளைப் பெற வேண்டுமா? உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றும் 7 எளிய ரகசியங்கள்!

இன்றைய பரபரப்பான இயந்திர உலகில், மனித மனம் தேடும் ஆகச்சிறந்த பொக்கிஷம் 'நிம்மதி'. அந்தத் தேடலின் முடிவில் நாம் அனைவரும் இறை அருளை நோக்கித் திரும்புகிறோம். சித்தர்கள் என்பவர்கள் இறைவனின் கருணையைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடிகள். அவர்கள் நம்மிடம் விரும்புவது கடினமான தவத்தையோ அல்லது பொருள் செலவு மிக்கச் சடங்குகளையோ அல்ல; மாறாக நம்முடைய குண மாற்றத்தையே!

திருவண்ணாமலை சிவபுராண கூட்டுப் பிரார்த்தனையில், குருநாதர் அகத்தியர் மனித குலம் கடைபிடிக்க வேண்டிய 7 எளிய ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். ஒரு மனிதன் தன்னைத் தானே செதுக்கிக் கொண்டு, அகத்தியரின் அருளைப் பெற்று, அவர் இல்லத்தின் 'சிறப்பு விருந்தினராக' (Agathiyar's Guest) மாறுவது எப்படி என்பதை இங்கே காண்போம்.

1. தர்மமே முதற்படி (Dharma as the Foundation)

அகத்தியர் வலியுறுத்தும் ஆன்மீகப் பயணத்தின் அடித்தளம் தர்மம். தர்மம் என்பது ஏதோ ஒரு கடமைக்காகச் செய்யும் செயலல்ல, அது நம் வாழ்வின் மூச்சாக இருக்க வேண்டும். சித்தர்களின் அருளைப் பெற விரும்புவோர் முதலில் தர்மத்தின் வழியில் நிற்க வேண்டும்.

"முதலில் தர்மம் கடைபிடிக்க வேண்டும் அப்பனே."

என்று குருநாதர் மிக அன்போடு விளிக்கிறார். இந்த 'அப்பனே' என்ற விளிப்பில் சித்தர்களின் எல்லையற்ற கருணை பொதிந்துள்ளது. தர்மமே ஒரு மனிதனைச் சித்தர்களின் பார்வைக்குக் கொண்டு செல்கிறது.

2. அனைத்தும் இறைவனுக்கே (Everything Belongs to God)

இந்த உலகில் நாம் காணும் அனைத்துயிர்களும் இறைவனின் திருவுருவங்களே. நம்மிடம் இருக்கும் 'நான்', 'எனது' என்ற அகந்தைதான் இறைவனுக்கும் நமக்கும் இடையே திரையாக நிற்கிறது. அந்தத் திரையை விலக்க, அகிலம் அனைத்தும் இறைவனுக்கே சொந்தம் என்ற உயரிய சிந்தனை அவசியம்.

அனைத்து ஜீவராசிகளும் இறைவனுக்குச் சொந்தமானது என்று நாம் கருதும்போது, அங்கு வேற்றுமை மறைந்து சமத்துவம் பிறக்கிறது. "அனைத்து ஜீவராசிகளும் ஒன்றே" என்ற புரிதல் ஏற்படும்போது, 'எனது' என்ற அகந்தை தானாகவே அகன்று போகிறது.

3. பிற உயிர்களைத் தன்போல் கருதுதல் (Empathy Towards All Beings)

ஆன்மீகம் என்பது சக உயிர்களிடம் நாம் காட்டும் அன்பில் தான் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது. மற்ற ஜீவராசிகளையும் நம்மைப் போலவே கருதும் பக்குவம் ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையானது.

"அனைத்து ஜீவராசிகளும் தன்போல் எண்ணி, அப்பனே, அவற்றையும் மகிழ்விக்க வேண்டும்."

பிற உயிர்களைத் துன்புறுத்தாமல், அவற்றைத் தன்னைப் போலவே எண்ணி மகிழ்விப்பதன் மூலம் நாம் அடையும் ஆத்ம திருப்தி, சித்தர்களை நம் பால் ஈர்க்கும் வல்லமை கொண்டது.

4. சொற்களில் தூய்மை: பொய் பேசாதிருத்தல் (Purity in Speech)

வாக்கின் தூய்மையே ஆன்மாவின் தூய்மைக்குச் சாட்சி. சித்தர்கள் எப்போதும் வாய்மையையே விரும்புகின்றனர். "பொய் பேசக்கூடாது" என்பது அகத்தியரின் நேரடி உத்தரவு. உண்மை பேசுவது என்பது ஒரு சாதாரண ஒழுக்கமல்ல; அது ஒரு மனிதனைச் சித்தர்களின் உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லும் நுழைவுச்சீட்டு. சொல்லும் செயலும் ஒன்றாக இருக்கும்போது, ஒருவனின் ஆன்மீகப் பயணம் அசுர வேகத்தில் முன்னேறும்.

5. நிச்சயம் கோபம் படக்கூடாது (The Rule of No Anger)

கோபம் என்பது நம்முடைய ஞானத்தைத் தின்றுவிடும் நெருப்பு. அகத்தியர் கோபத்தைக் குறித்துப் பேசும்போது மிக ஆழமான ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறார்.

"நிச்சயம், தன்னில் கூட கோபமும் படக்கூடாது."

இது வெளிப்படையாக மற்றவர்களிடம் காட்டும் கோபத்தை மட்டுமல்ல, நமக்குள்ளேயே நாம் வளர்த்துக் கொள்ளும் எரிச்சல் மற்றும் கோபத்தையும் (Internal Anger) குறிக்கிறது. தனக்குள் எழும் கோபத்தை அடக்கி, அமைதியைக் கடைபிடிப்பவன் அகத்தியருக்கு மிகவும் நெருக்கமானவன் ஆகிறான்.

6. பொறுமையின் சிகரம்: வசவுகளைத் தாங்குதல் (Endurance: Accepting Insults)

சித்தர்களின் பாதையில் இது ஒரு மிக முக்கியமான சோதனை. மற்றவர்கள் நம்மைத் திட்டினால் அல்லது இகழ்ந்தால், அதைக் கேட்டு அசைந்து விடக்கூடாது. "எவர் திட்டினாலும் வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்" என்ற பக்குவம் ஒருவனுக்கு வந்துவிட்டால், அவன் ஒரு கல்லுக்கு இணையான உறுதியைப் பெறுகிறான். வசவுகளையும் பழிகளையும் அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்பவன், சித்தர்களின் தனித்துவமான கவனத்தைப் பெறுகிறான்.

7. இறைவன் இருக்கின்றான் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை (Absolute Faith)

"எனக்கு இறைவன் இருக்கின்றான், அவன் பார்த்துக் கொள்வான்" என்ற ஒற்றை நம்பிக்கைதான் ஒரு மனிதனின் பாதுகாப்புக் கவசம். உலகமே எதிராக நின்றாலும், "எனக்கு இறைவன் இருக்கிறான்" என்ற சிந்தனையில் உறுதியாக இருப்பவன் தான் சித்தர்கள் தேடும் அந்த 'உன்னதமான கல்'. இத்தகைய உறுதியான நம்பிக்கை கொண்ட மனிதனை அகத்தியர் தத்தெடுத்துக் கொள்கிறார்.

அகத்தியரின் விருந்தினராகும் பாக்கியம் (Becoming Agathiyar's Guest)

மேலே சொன்ன 7 குணங்களையும் கொண்ட ஒரு மனிதனை அகத்தியர் ஒரு 'கல்' என்று உருவகப்படுத்துகிறார். பொதுவாக ஒரு கல்லைச் சிலையாக மாற்ற அதனைச் செதுக்கி, தேய்க்க வேண்டும். ஆனால், இத்தனை பக்குவங்களைப் பெற்று ஒரு 'கல்லாக' மாறிய மனிதனை அகத்தியர் என்ன செய்வார் தெரியுமா?

அந்தக் கல்லை அவர் மீண்டும் தேய்க்க மாட்டார். அதாவது, அத்தகைய பக்குவம் பெற்ற மனிதனை மீண்டும் சோதனைகளுக்கு உள்ளாக்காமல், அப்படியே தன் இல்லத்திற்கு எடுத்துச் செல்வார். இதனை "அகத்தியர் கெஸ்ட்" (Agathiyar's Guest) என்று அழைக்கலாம்.

சித்தர்கள் அத்தகைய மனிதரைத் தங்கள் இல்லத்திலேயே வைத்து, அவர்களுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் கொடுத்து உபசரிப்பார்கள். அத்தகைய மனிதனின் ஆசைகளை நிறைவேற்றி, இறுதியில் அவரை அப்படியே இறைவனிடம் கொண்டு போய் சேர்ப்பார்கள். இது ஒரு விசேஷமான கவனிப்பு (Special Treatment); ஒரு செதுக்கப்படாத கல்லாக இருக்கும் நாம், அகத்தியரின் இல்லத்துத் திண்ணையில் அமரும் விருந்தினராக உயரும் உன்னதப் பயணம் இது.

முடிவுரை

சித்தர்களின் அருளைப் பெறுவது என்பது கடினமான மலைப் பயணங்களிலோ அல்லது ஆடம்பரமான சடங்குகளிலோ இல்லை. அது நம்முடைய குணநலன்களிலும், சொல்லிலும், பிறரிடம் காட்டும் அன்பிலும் தான் இருக்கிறது. சடங்குகளை விடக் குண மாற்றத்தையே சித்தர்கள் பெரிதாகக் கருதுகிறார்கள். நம்மை நாமே இக்குணங்களால் செதுக்கிக் கொண்டால், அகத்தியரே நம்மைத் தேடி வந்து அரவணைப்பார்.

அகத்தியரின் விருந்தினராக மாறி, இந்தப் பிறவிப் பெருங்கடலை அமைதியாகக் கடக்க நீங்கள் உங்களை மாற்றிக்கொள்ளத் தயாரா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி...

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!