இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                     சர்வம் சிவார்ப்பணம்... 

அட்சய திருதியை: வெறும் தங்கம் வாங்கும் நாள் தானா? அகத்தியரின் திருப்பதி வாக்கு உணர்த்தும் ரகசியம்

அட்சய திருதியை என்றாலே நகைக்கடைகளில் அலைமோதும் கூட்டமும், தங்கம் வாங்கினால் செல்வம் பெருகும் என்ற பேராசையும்தான் இன்று பலரது மனதிலும் மேலோங்கி நிற்கின்றது. ஆனால், அன்புள்ளங்களே, அட்சய திருதியை என்பது வெறும் உலோகத்தைச் சேமிக்கும் நாள் தானா? அல்லது இதன் பின்னால் ஆழமான ஆன்மீக ரகசியம் ஒளிந்துள்ளதா? வரும் 2025 ஏப்ரல் 30 அன்று நிகழவிருக்கும் அட்சய திருதியை திருநாளை முன்னிட்டு, திருப்பதி திருமலையில் அகத்திய பெருமான் வழங்கிய பொது வாக்கு, நமது அறியாமையைச் சுட்டெரித்து உண்மையான பக்தியின் பரிமாணத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

அட்சய திருதியை: தேவர்களுக்கே ஜோதி தரிசனம் கிடைத்த நாள்

அப்பனே, அட்சய திருதியை என்பது மானுடர்கள் பொருள் சேர்க்கும் நாள் மட்டுமல்ல; அது தேவர்களுக்கே இறைவனின் பேரொளி தரிசனம் கிடைத்த உன்னதமான திருநாள். மகாவிஷ்ணு, தேவாதி தேவர்களுக்கும் இந்திரனுக்கும் ஜோதி ரூபமாக (வெளிச்சமாக) காட்சி அளித்த புனிதமான தருணம் இது. ஞானியர்களின் தேவைகளை உணர்ந்து அவர்களுக்கு மோட்சத்திற்கான வழிகளை நாராயணன் தன் திருவருளால் ஜோதி வடிவில் காட்டியருளிய நாள். இந்த உன்னதமான நாளை வெறும் வியாபார ரீதியாகக் கருதுவது, நம் ஆன்மீகத் தேடலின் சிறுமையையே காட்டுகிறது.

"பைத்தியக்காரன்" என்று அழைக்கப்பட்ட உன்னத பக்தன்

அகத்திய பெருமான் ஒரு இளைஞனின் கதையை முன்னுதாரணமாகக் கூறி, இறைவனை அடைவதற்கான மெய்வழியை விளக்குகிறார். ஒரு பெரும் செல்வந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்த அந்த இளைஞன், "அனைத்தும் நாராயணனுக்கே சொந்தம்" என்ற கொள்கையுடன் அவனது பெற்றோர்களால் வளர்க்கப்பட்டான். கல்வி, செல்வம் என அனைத்தும் அவன் கையில் இருந்தபோதிலும், அவன் மனம் நாராயணனிடமே நிலைத்திருந்தது.

அவனின் அதீத பக்தியைக் கண்ட சுற்றத்தாரும் நண்பர்களும் அவனை "பைத்தியக்காரன்" என்று எள்ளி நகையாடினர். "இறைவனைத் தொழுதால் மட்டுமே இறைவன் வருவான் என்பது விதியல்ல" என்பதை அகத்தியர் இங்கே அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறார்.

"இறைவன் அப்படி இருக்கலாம்!!... இப்படி இருக்கலாம்!!!... நிச்சயம் பின்... தொழுதால்!!!...இவ் மந்திரங்கள் ஜெபித்தால்... இறைவனே வருவான் என்று!!! அப்பனே நிச்சயம் இல்லை!!"

உண்மையான பக்தி என்பது மந்திரத் தந்திரங்களில் இல்லை, அது ஆழமான ஆத்ம அர்ப்பணிப்பில் மட்டுமே உள்ளது என்பதை இந்த இளைஞனின் வாழ்வு நமக்குப் புகட்டுகிறது.

கலியுகத்தின் இருண்ட முகம்: சொத்துக்களும் வஞ்சகமும்

இந்தக் கதையின் வழியே கலியுக மனிதர்களின் வஞ்சக மனநிலையை அகத்தியர் தோலுரித்துக் காட்டுகிறார். அந்த இளைஞன் "நாராயணா" என்று உருகிக் கொண்டிருந்தபோது, அவனது இரத்த உறவினர்கள் அவனது சொத்துக்காகத் துடித்தனர். "இறைவனை வணங்கி என்ன கண்டாய்? இதோ எங்கள் நகையையும் வாகனத்தையும் பார்" என்று அவர்கள் தற்பெருமை பேசினர்.

கடைசியில், அந்தப் பாவி உறவினர்கள் சொத்துக்காக அந்த இளைஞனின் பெற்றோரையே கொன்று தீர்த்தனர். உறவினர்களே ஒரு கும்பலை ஏவி, தங்களை நம்பியிருந்தவர்களைக் கொன்ற அந்தச் செயல் கலியுகத்தின் உச்சக்கட்டக் கொடூரம். "கூடவே இருந்து குழி பறிக்கும்" குணமே கலியுக மனிதர்களின் அடையாளமாக மாறிப்போனதை அகத்தியர் சாடுகிறார். பக்தி என்பது கஷ்டங்கள் வரும்போது மட்டும் பயன்படுத்தும் கருவி அல்ல; மரணமே அச்சுறுத்தினாலும் மாறாமல் இருப்பதே மெய்யான பக்தி.

நாராயணனின் நண்பன்: ஒரு வியப்பூட்டும் சந்திப்பு

பெற்றோரையும் சொத்தையும் இழந்த அந்த இளைஞன் வீதிக்கு வந்தபோதும், "நாராயணா" என்று அழைப்பதை நிறுத்தவில்லை. அப்போது நாராயணனே ஒரு இளைஞன் வடிவில் வந்து அவனிடம் உரையாடினார். "உன் பெற்றோரைக் கொன்று சொத்துக்களைப் பறித்துவிட்டார்களே, இன்னும் ஏன் நாராயணனை அழைக்கிறாய்? எதற்கு நீ வாழ்கிறாய்?" என்று அந்த மாயக்கண்ணன் கேட்டான்.

அதற்கு அந்த இளைஞன் சிதறாத உறுதியுடன், "எனக்கு எதுவுமே தேவையில்லை, நாராயணன் தான் தேவை" என்று கூறினான். இறைவனே ஒரு நண்பனாக வந்து கையைப் பிடித்தபோதும், அவன் உலகப் பொருட்களைக் கேட்கவில்லை. அவனது நோக்கம் நாராயணன் மட்டுமே தவிர, அவனிடமிருந்து பெறும் பலன்கள் அல்ல.

திருப்பதி மலையில் நிகழ்ந்த அதிசயம் மற்றும் ஒரு வரம்

அந்த இளைஞனை நாராயணன் திருப்பதி திருமலைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு அவனிடம் வரம் கேட்கச் சொன்னபோது, அவன் கேட்டது தனக்கான நீதியையோ அல்லது செல்வத்தையோ அல்ல. "இந்த அட்சய திருதியை நாளில், உம்மைத் தேடி வரும் பக்தர்களுக்கும், உலகம் முழுவதற்கும் தேவையான ஆசிகளை ரகசியமாக வழங்க வேண்டும்" என்று வேண்டினான்.

தன்னைப் பழித்தவர்களுக்கும், வஞ்சித்தவர்களுக்கும் கூட நன்மை கிடைக்க வேண்டும் என்ற அந்த இளைஞனின் கருணை இறைவனையே நெகிழச் செய்தது. அவனுக்குக் கோடிக்கணக்கான செல்வத்தை இறைவன் வாரி வழங்கினான். ஆனால், அந்தத் தியாகி அந்த அனைத்துச் செல்வத்தையும் அங்கேயே மக்களுக்கே வாரி வழங்கி (வீசி) எறிந்துவிட்டு, இறைவனின் அன்பில் திளைத்தான். இறைவனே ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்ட உன்னத பக்தி அது.

அப்பனே, அந்த இளைஞன் யாரோ என்று எண்ணிவிடாதீர்கள். அவன் இன்றும், இப்பிறவியிலே மீண்டும் பிறந்து, திருமலையில் ஒரு மிக உயர்ந்த பதவியில் அமர்ந்து, இப்போதும் அந்த நாராயணனுக்குப் பல சேவைகளைத் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றான் என்ற உண்மையை அகத்தியர் வெளிப்படுத்துகிறார்.

போலி பக்தி vs உண்மை அன்பு

இன்றைய கலியுகத்தில் மனிதர்கள் இறைவனை எதற்காக நாடுகிறார்கள் என்பதை அகத்தியர் கடுமையாகச் சாடுகிறார்:

• சோம்பேறித்தனம்: உழைக்காமல் இறைவன் எதையாவது தருவான் என்ற எண்ணம்.
• விரக்தி: வாழ்க்கையில் அனைத்தும் தோற்ற பிறகு வேறு வழியின்றி இறைவனைத் தேடுதல்.
• பேராசை: இறைவனை வணங்கினால் செல்வம் பெருகும் என்ற வியாபார நோக்கம்.

அப்பனே, அகத்தியரின் எச்சரிக்கைப்படி, "கோடியில் ஒருவனே" உண்மையான பக்தனாக இருக்க முடியும். போட்டி, பொறாமை, வஞ்சகம் நிறைந்த மனதோடு இறைவனைத் தேடுவது ஒருபோதும் பலன் தராது. சித்தர்களாகிய நாங்கள் அன்பால் உங்களைத் திருத்தப் பார்ப்போம்; அப்படித் திருந்தாவிடில் ஈசனே உங்களை அடிப்பான் என்று அகத்தியர் எச்சரிக்கிறார்.

முடிவுரை: ஒரு சிந்தனைத் தூண்டல்

அகத்திய பெருமானின் இந்தத் திருப்பதி வாக்கு, அட்சய திருதியை பற்றிய நமது பார்வையை முழுமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும். பக்தி என்பது ஒரு வியாபாரம் அல்ல; அது ஒரு முழுமையான அர்ப்பணிப்பு. வரும் காலத்தில் உலகம் ஆன்மீக ரீதியாக மாறும் என்றும், இறைவனின் உண்மை நிலை உணரப்படும் என்றும் அகத்தியர் நம்பிக்கை அளிக்கிறார்.

இந்த அட்சய திருதியை நாளில் நாம் நம்மையே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய கேள்வி இதுதான்: "நாம் இறைவனிடம் கேட்பது செல்வத்தையா அல்லது அவனது அன்பையா? நம்முடைய பக்தி ஒரு வியாபாரமா அல்லது அர்ப்பணிப்பா?"

பொருட்கள் சேர்ப்பதை விட, அன்பையும் கருணையையும் வளர்த்துக் கொள்வதே அகத்தியர் காட்டும் மெய்வழி.

ஆசிகள்! ஆசிகள்!! ஆசிகளப்பா!!!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சர்வம் சிவார்ப்பணம்!!!!