இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
கார்த்திகை தீபம் வெறும் திருவிழா அல்ல: அகத்தியர் வாக்கில் மறைந்துள்ள பிரபஞ்ச ரகசியங்கள்
ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திகை மாதம் வரும்போது, நம் இல்லங்களையும் உள்ளங்களையும் ஒளிரச்செய்யும் தீபத் திருவிழா நினைவுக்கு வருகிறது. ஆனால், இந்த ஒளிமயமான கொண்டாட்டம், நாம் அறியாத பிரபஞ்ச ரகசியங்களையும், தெய்வீக நிகழ்வுகளையும் தன்னுள் மறைத்து வைத்திருக்கிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? மாபெரும் சித்தர் அகத்தியரின் சித்த பரிபாஷை நிறைந்த திருவாக்கின் மூலம், கார்த்திகை தீபத்தின் ஆழமான உண்மைகளை நாம் அறிந்துகொள்வோம்.
தீபத்தின் காலமும் தேவியின் தவமும்
கார்த்திகை தீபம் என்பது அன்னை பார்வதி தேவியின் ஒரு மாபெரும் தவத்துடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது. அகத்தியரின் வாக்குப்படி, திருவண்ணாமலையில், குறிப்பாக மலைக்கு நேர் பின்புறம் அமைந்துள்ள 'நேர் அண்ணாமலை ஆலயம்' என்ற இடத்தில், அந்த மகா தீபம் எவ்வளவு காலம் எரிகிறதோ, அவ்வளவு காலம் அன்னை பார்வதி ஈசனை நோக்கி தவம் இருக்கிறாள். முற்காலத்தில் இந்த தீபம் தற்போதுள்ள 11 நாட்களை விட பல நாட்கள் எரிந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அதாவது, அன்னையின் தவமும் இன்னும் நீண்டதாக இருந்திருக்கிறது.
ஈசன் மறைந்ததும், பூமி அதிர்ந்ததும்
தவம் ஏன் தேவைப்பட்டது? இதன் பின்னணியில் ஒரு மாபெரும் பிரபஞ்ச நாடகமே அரங்கேறியிருக்கிறது. அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் ஒரு உண்மை நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கிறது. முன்பொரு காலத்தில், கலியுகத்தில், சிவபெருமான் எப்போதெல்லாம் திருஅண்ணாமலையை மேகங்களால் மறைத்து, தன் காட்சியைக் கொடுக்காமல் இருந்தாரோ, அப்போதெல்லாம் இந்த உலகில் பெரும் அழிவுகள் நிகழ்ந்தன.
எப்பொழுதெல்லாம் தன்னை காண்பிக்காமல் மேகம் கொண்டு தன்னை ஈசன் மறைத்துக் கொள்கின்றாரோ அப்பொழுதெல்லாம் இந்த உலகத்திற்கு அழிவுகள் வந்து கொண்டே இருக்கின்றது.
பூகம்பங்கள், சுனாமிகள், கடல் சீற்றங்கள், மேக வெடிப்புகள், எரிமலை வெடிப்புகள் எனப் பல வடிவங்களிலும், அதுவரை உலகம் கண்டிராத புதுமையான வழிகளிலும் பேரழிவுகள் பூமியைத் தாக்கின.
தேவர்களாலும் மாற்ற முடியாத விதி
இந்த அழிவுகளின் தீவிரம் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தது என்றால், தேவர்களும் இந்திரர்களும் கூட அந்தப் புனித மலைக்கு வந்து சிவபெருமானிடம் மனமுருகி வேண்டினர். ஆனால், அவர்களின் பிரார்த்தனைகளைக் கேட்டும், "ஈசன் மனம் இரங்கவில்லையப்பா" என்று அகத்தியர் குறிப்பிடுகிறார். இது அந்தச் சூழலின் கடுமையையும், ஈசனின் சங்கல்பத்தின் உறுதியையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.
மனிதனின் பங்கு
ஈசன் ஏன் இவ்வளவு கடுமையாக இருந்தார்? தேவர்களால் கூட மாற்ற முடியாத அந்த நிலைக்கு என்ன காரணம்? இங்கேதான் அகத்தியர் மனிதனின் பங்கை மையப்படுத்துகிறார். சிவபெருமான் தன்னை மறைத்துக் கொண்டதற்கும், அதனால் பிரபஞ்சம் நிலைகுலைந்ததற்கும் மூல காரணம், மனிதர்களின் அறநெறி தவறிய வாழ்க்கைமுறையே.
மனிதர்கள் சரியாக இருந்தால் தான் அனைத்தும் சரியாகும்.
இந்த ஒரு வரி, அந்தப் பேரழிவுகளுக்கான முழு விளக்கத்தையும் தன்னுள் கொண்டுள்ளது. இது ஒரு பொதுவான தத்துவம் மட்டுமல்ல, அந்த குறிப்பிட்ட தெய்வீக நிகழ்வுக்கான ஆணிவேரான காரணம்.
உலகைக் காத்த அன்னையின் தவம்
தேவர்களின் வேண்டுதல்கள் பலனளிக்காத நிலையில், பிரபஞ்சத்தின் சமநிலையை மீட்டெடுக்க ஒரு சக்தி தேவைப்பட்டது. அந்த சக்தியாக அன்னை பார்வதியின் தவம் எழுந்தது. தேவர்களாலும் அசைக்க முடியாத ஈசனின் உள்ளத்தை, அன்னை பார்வதியின் அசைக்க முடியாத தவ பக்தி உருக்கியது. தனது தவத்தின் கடைசி நாளில், அன்னையின் பக்தியைக் கண்டு சிவபெருமான் கருணை கொண்டு ("மனம்... இரங்கினானப்பா"), அந்தப் பேரழிவு காலத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார்.
முடிவுரை
எனவே, நாம் காணும் கார்த்திகை தீபம் என்பது கண்களுக்கான ஒளித் திருவிழா மட்டுமல்ல; அது பிரபஞ்சத்தின் இருளை அகற்றிய ஒரு மாபெரும் தவத்தின் நினைவூட்டல். அது பிரபஞ்ச சமநிலை, அழிவு, தெய்வீகத் தவம் மற்றும் மறுபிறவி ஆகியவற்றை நமக்கு ஆண்டுதோறும் நினைவூட்டும் ஒரு ஆழ்ந்த நிகழ்வாகும். நாம் ஒவ்வொரு கார்த்திகை அன்றும் விளக்குகளை ஏற்றும்போது, ஒரு பாரம்பரியத்தை மட்டும் பின்பற்றுகிறோமா, அல்லது இந்த பிரபஞ்சத்தின் சமநிலையை நிலைநிறுத்தும் ஒரு மாபெரும் நிகழ்வில் நாமும் பங்கு கொள்கிறோமா?

.jpg)
No comments:
Post a Comment