அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய 3 மாபெரும் ரகசியங்கள்: உத்தரகோசமங்கை ஆரூத்ரா தரிசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள்

                                                                  இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...

அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய 3 மாபெரும் ரகசியங்கள்: உத்தரகோசமங்கை ஆரூத்ரா தரிசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள்

அறிமுகம்: காணக்கிடைக்காத ஓர் அற்புதம்

ஆண்டுதோறும் மார்கழி திருவாதிரையில், உத்தரகோசமங்கை மங்களநாதர் ஆலயத்தில் நடைபெறும் ஆருத்ரா தரிசனம் என்பது பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் ஆன்மாவைத் தழுவும் ஒரு தெய்வீகப் பெருவிழா. மரகத நடராஜரின் அபிஷேகக் காட்சியைக் காணக் கண் கோடி வேண்டும் என்று, எண்ணற்ற உள்ளங்கள் மிகுந்த பக்தியுடனும் எதிர்பார்ப்புடனும் அங்கே கூடுகின்றன. இது நாம் அனைவரும் அறிந்த பக்திபூர்வமான உண்மை.

ஆனால், இந்த மாபெரும் நிகழ்வின் ஆரவாரத்திற்குப் பின்னால், காலத்தைக் கடந்த ஞானியான அகத்திய மாமுனிவர் தனது ஜீவநாடி ஓலைகள் மூலம் அவிழ்த்த சில ஆழ்ந்த ரகசியங்கள் புதைந்துள்ளன. நாம் காணும் அபிஷேகத்திற்கு அப்பால், அந்த புனிதமான நாளில் ஈசனின் உண்மையான பிரசன்னம் எங்கே, எப்படி நிகழ்கிறது என்பதைப் பற்றிய ஆன்மாவைத் திறக்கும் அந்த மூன்று பேருண்மைகளை இங்கே காண்போம்.

முதல் ரகசியம்: அபிஷேகத்தில் அல்ல, மரத்தடியில்தான் ஈசன் காத்திருக்கிறான்!

ஆருத்ரா தரிசனத்தின் உச்சகட்டமாக மூலவருக்கு நடைபெறும் அபிஷேகத்தையே அனைவரும் முதன்மையாகக் கருதி, அதன் மீது தங்கள் முழு கவனத்தையும் செலுத்துகின்றனர். ஆனால், அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் முதல் மற்றும் அதிர்வூட்டும் ரகசியம் என்னவென்றால், அந்த நேரத்தில் இறைவன் அங்கே கருவறையில் இல்லை என்பதுதான். பக்தர்கள் அனைவரும் அபிஷேகத்தைக் காணக் கூடி நிற்கும்போது, சிவபெருமான் அந்த கோயில் வளாகத்தில் உள்ள ஒரு மரத்தின் அடியில், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட கருவறையை விடுத்து, இயற்கையின் மடியில் மிக அமைதியாக அமர்ந்திருப்பார் என்கிறார். ஆடம்பரமான சடங்குகளை விட, இயற்கையான, எளிமையான தெய்வீக இருப்பே மேலானது என்பதை இது ஆன்ம விடுதலைக்கான மிக எளிய வழியாக நமக்குக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

ஆனாலும் அதை தெரியாத மனிதர்கள் அப்பனே அவ் அபிஷேகத்தை காண அபிஷேகத்திற்காக தான் அனைவரும் காத்திருப்பார்கள். ஆனால் ஈசனோ இங்கு மரத்தடியில் அமர்ந்து கொண்டு இருப்பான்.

இந்த உண்மையை வெளிப்படுத்தியதோடு அகத்தியர் நிறுத்தவில்லை; பக்தர்களுக்கு ஒரு நேரடியான வழிகாட்டுதலையும் தருகிறார். அந்த தெய்வீகப் பிரசன்னத்தை உணர்வதற்கு, "அவ்விடத்தில் (மரத்தடியில்) நீங்கள் நிச்சயம் அமருங்கள் அங்கு சென்று" என்று அறிவுறுத்துகிறார். இது ஒரு தகவலல்ல, ஆன்ம சாதனைக்கான அழைப்பு.

இரண்டாம் ரகசியம்: பாவங்களைப் போக்கும் அந்த ஒரு நொடிப் பார்வை!

ஈசன் ஏன் மரத்தடியில் எளிமையாக அமர்ந்திருக்கிறான்? ஏனெனில், அந்த எளிமையில்தான் அளப்பரிய சக்தி அடங்கியிருக்கிறது. சிக்கலான சடங்குகளுக்கு மத்தியில் இறைவனைத் தேடாமல், அவனை அவனது இயல்பான, அமைதியான நிலையில் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் அந்த ஒரு நொடிப் பார்வை, ஒருவரது பாவங்கள் அனைத்தையும் போக்கவல்லது என்று அகத்தியர் அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார். இது வெறும் தரிசனமல்ல; தன்னை உணர்ந்து, தேடி வந்த ஆன்மாவை இறைவன் நேரடியாக ஆட்கொள்ளும் தருணம். இங்கே, வழிபாட்டு முறைகளை விட, இறைவனை உண்மையாக தரிசிக்கும் அந்த ஒரு கணமே ஒருவரின் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தப் போதுமானதாகிறது.

அதை அங்கு அவன் (ஈசன்) வரும் பொழுது அவன் கண்ணில் பட்டாலே போதும் பாவங்கள் தொலைந்துவிடும் என்பேன்.

மூன்றாம் ரகசியம்: நினைப்பவர்களுக்கும் உண்டு இறைவனின் கருணை!

இவ்வளவு சக்திவாய்ந்த இந்த தரிசனம் நேரில் செல்பவர்களுக்கு மட்டுமேயானதா? இல்லை என்கிறது அகத்தியரின் வாக்கு. இறைவனின் கருணை எல்லையற்றது என்பதை அகத்தியரின் பின்வாக்கு மிகத் தெளிவாக உறுதிசெய்கிறது. ஆருத்ரா தரிசனத்தன்று, சிவபெருமான் அன்னை பார்வதி தேவியுடன் தோன்றி, அங்கு வந்திருந்த பக்தர்களை மட்டுமல்லாமல், வர முடியவில்லையே என்று மனமுருகி நினைத்தவர்களையும் ஆசீர்வதித்தார். யார்யாரெல்லாம் அங்கு செல்ல வேண்டும் என்று தூரத்தில் இருந்து ஏங்கினார்களோ, அவர்களுக்கும் வெவ்வேறு வழிகளில் தனது அருளை அனுப்பி வைத்தார். உண்மையான பக்தியும், தூய்மையான எண்ணமுமே இறைவனின் எல்லையற்ற கருணையைப் பெறப் போதுமானது என்பதற்கு இதைவிட சிறந்த சான்று இருக்க முடியாது.

வர இயலாதவர்களுக்கும் அங்கு செல்லவில்லையே என்று யார் யோசித்து இருந்தார்களோ அவர்களுக்கும் அப்பனே நிச்சயமாய் அங்கிருந்தே ஆசீர்வதித்தான் அப்பனே...

முடிவுரை: ஓர் இறுதிச் சிந்தனை

அகத்தியரின் இந்த தெய்வீக வெளிப்பாடுகள் நமக்கு கற்பிப்பது ஒன்றே ஒன்றுதான்: இறைவனின் பிரசன்னம் என்பது நாம் எதிர்பார்க்கும் பிரம்மாண்டமான சடங்குகளிலும், ஆரவாரமான கொண்டாட்டங்களிலும் மட்டும் உறைந்திருப்பதில்லை. மாறாக, அது மிகவும் அமைதியான, எளிமையான, மற்றும் எதிர்பாராத இடங்களில் நமக்காகவே காத்திருக்கிறது. அந்த எளிமையை உணர்வதே ஞானத்தின் திறவுகோல்.

பெருவிழாக்களில் இறைவனைத் தேடி அலையும் நாம், அவன் மரத்தடியில் நமக்காகக் காத்திருக்கும் எளிய தரிசனத்தின் அருளையும், நினைத்த மாத்திரத்தில் கிடைக்கும் அவன் கருணையையும் முழுதாய் உணர்ந்துகொள்கிறோமா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சர்வம் சிவார்ப்பணம்!!!!!