சபரிமலை ரகசியம்: அகத்தியர் வாக்கில் இருந்து நீங்கள் அறியாத 5 வியப்பூட்டும் உண்மைகள்

                                                             இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்... 

சபரிமலை ரகசியம்: அகத்தியர் வாக்கில் இருந்து நீங்கள் அறியாத 5 வியப்பூட்டும் உண்மைகள்

அறிமுகம்

கோடிக்கணக்கான பக்தர்கள், கடுமையான விரதமிருந்து, பக்திப் பெருக்கோடு புனித யாத்திரை மேற்கொள்ளும் புண்ணியத் தலம் சபரிமலை. ஆனால், இந்த நெடும் பயணத்தின் பின்னால் இருக்கும் ஆழ்ந்த ஆன்மீக நோக்கத்தை நாம் உண்மையாக உணர்கிறோமா, அல்லது வெறும் சடங்குகளை மட்டும் பின்பற்றுகிறோமா? இந்தக் கேள்வியே நம் தேடலின் தொடக்கம். சபரிமலை ஐயப்பன் சன்னதியிலேயே, மகாஞானி அகத்தியர் பெருமான் அருளிய ஒரு தெய்வீக வாக்கிலிருந்து (ஆலய பொதுவாக்கு) பெறப்பட்ட, நம் பொதுவான புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்ட, ஐந்து வியப்பூட்டும் உண்மைகளை இந்தக் கட்டுரை வெளிப்படுத்துகிறது.

--------------------------------------------------------------------------------

1. 18 படிகள் வெறும் கற்கள் அல்ல; அவை குணப்பண்புகளின் சோதனைக்களம்

சபரிமலையின் புனிதமான 18 படிகள் வெறும் உடல் ரீதியான ஏற்றம் அல்ல; அது ஒரு ஆன்மப் பரிசோதனை என்று அகத்தியர் விளக்குகிறார். பெரும்பாலான மனிதர்கள் தோல்வியடையும் முதல் ஐந்து படிகளின் ஆன்மீகப் பாடங்களை அவர் அடையாளம் காட்டுகிறார்:

1. முதல் படி: காமம் (Lust)
2. இரண்டாம் படி: பொறாமை (Jealousy)
3. மூன்றாம் படி: உலகியல் ஆசைகள் (Worldly Desires)
4. நான்காம் படி: முழுமையான சரணாகதி ("இறைவா! நீயன்றி எனக்கு யாருமில்லை, யான் அனாதை" என்று உணர்வது).
5. ஐந்தாம் படி: புண்ணியம் செய்திட வரம் வேண்டுதல் (நல்ல செயல்களைச் செய்யத் தேவையான தகுதியை இறைவனிடம் கோருவது).

இந்த குணப்பண்புகளின் சோதனைகளில் மனிதன் பெரும்பாலும் தோற்கிறான். ஆனால், அகத்தியர் இங்கே ஒரு பெரும் ரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்: ஒரு பக்தன் இவற்றையெல்லாம் கடந்து, ஆறாவது படியை அடையும்போது "ஐயப்பா! எனக்கு உலகியல் எதுவும் தேவை இல்லை" என்ற முழுமையான துறவு மனநிலையுடன் நின்றால், அந்த கணமே மணிகண்டன் தோன்றி, அந்த பக்தனின் கரங்களைப் பற்றி, மீதமுள்ள படிகளில் கைபிடித்து ஏற்றி வெற்றி வாகை சூட்டுவான். இது, யாத்திரையின் நோக்கம் உடல் வலிமையை நிரூபிப்பது அல்ல, உள்ளத் தூய்மையை அடைவதே என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

--------------------------------------------------------------------------------

2. இறைவன் உங்கள் பணத்தை விரும்புவதில்லை; தூய இதயத்திற்காக மனித ரூபத்தில் வருகிறார்

அகத்தியர் தன் வாக்கில் ஒரு நெகிழ்ச்சியான கதையைக் கூறுகிறார். தாய் தந்தையற்ற ஒரு ஏழை அனாதை பக்தன், ஐயனைக் காண வேண்டும் என்று பேராவல் கொண்டான். ஆனால், மலை ஏறிச் செல்ல டோலிக்குக் (பல்லக்கு) கொடுக்கக் கூட அவனிடம் பணமில்லை. அவனது தூய அன்பைக் கண்ட ஐயப்பனே, மனித ரூபத்தில் நேரில் தோன்றி, "பணத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே" என்று கூறி, அந்த பக்தனை டோலியில் அமர வைத்து, அவனை மலை மீது கொண்டு சேர்க்க ஏற்பாடு செய்தான். இந்த நிகழ்வின் சாரத்தை அகத்தியர் பின்வரும் சக்திவாய்ந்த வார்த்தைகளில் அமுதவாக்காக அருளுகிறார்:

இறைவனுக்கு எதை என்று உணர்ந்து உணர்ந்து ஏதும் தேவையில்லை என்பேன் அப்பனே!!!! பக்தி தான் சிறந்தது என்பேன் அப்பனே!!! அவ் பக்தி இருந்து விட்டால் அப்பனே இவ் ஐயன் தானாகவே வந்து பின் அனைத்தும் கொடுப்பான் என்பது திண்ணமான வாக்கு என்பேன் அப்பனே!!!

இந்தக் கதை, நாம் இறைவனுக்குச் செலுத்தும் காணிக்கைகள் பற்றிய நமது எண்ணத்தையே மாற்றி அமைக்கிறது. பொருட் செல்வத்தை விட, களங்கமற்ற பக்தியே இறைவனால் மதிக்கப்படுகிறது என்பதை இது ஆணித்தரமாக நிறுவுகிறது.

--------------------------------------------------------------------------------

3. நீங்கள் புனித யாத்திரை செல்வதைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை; தெய்வம் உங்களை அழைக்கிறது

பொதுவாக நாம் தான் ஒரு திருத்தலத்திற்குச் செல்ல முடிவெடுப்பதாக நினைக்கிறோம். ஆனால் அகத்தியர் இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறார்: ஒரு மனிதன் தானாக ஒரு திருத்தலத்திற்குச் சென்றுவிட முடியாது; அந்தத் தலத்தில் வீற்றிருக்கும் தெய்வம்தான் அவனை முதலில் அழைக்க வேண்டும்.

இதற்கான காரணமாக அவர் கூறுவது, மனம் முழுவதும் உலகியல் ஆசைகளாலும் பேராசைகளாலும் நிரம்பியிருப்பவர்களை இறைவன் தன் திருத்தலத்திற்கு அழைப்பதில்லை. பலர், "யான் ஈசனை வணங்கினேனே!" என்று தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக்கொண்டு, தூய்மையற்ற இதயத்துடன் கோவில்களைச் சுற்றி வருகிறார்கள். இதன் மையக் கொள்கை தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது: "நிச்சயம் நீ ஒழுங்காக இருந்தால், இறைவனே உன்னைத் தம் திருத்தலத்திற்கு அழைத்து வருவான்!".

--------------------------------------------------------------------------------

4. யாத்திரையின் நோக்கம் செல்வத்தைப் பெறுவதல்ல; கர்மாவைக் கரைப்பது

மனிதர்கள் ஏற்கனவே ஒரு "கர்மா பை"யைச் சுமந்துகொண்டுதான் வாழ்கிறார்கள் என்றும், உலகியல் ஆசைகள் அந்தப் பையின் சுமையை மேலும் அதிகரிக்கவே செய்கின்றன என்றும் அகத்தியர் போதிக்கிறார். மனித இயல்பின் முன்னுரிமைகளை விளக்க, அவர் ஒரு சக்திவாய்ந்த உவமையைப் பயன்படுத்துகிறார்: ஒரு மனிதனிடம் கோவிலில் உள்ள ஒரு ஆன்மீக உண்மையைப் பற்றிச் சொன்னால், அவன் "ஏன் செல்ல வேண்டும்?" என்று தயங்கலாம். ஆனால், அவனிடம் "அங்கு தங்கக் காசுகள் இருக்கின்றது" என்றோ சொன்னால், அவன் அதைத் தேடி ஓடோடிச் செல்வான்.

இந்த உள்ளொளி, பக்தர்கள் தங்கள் யாத்திரையின் கண்ணோட்டத்தை மாற்றியமைக்கத் தூண்டுகிறது. புனிதப் பயணத்தை பொருள்சார்ந்த ஆதாயங்களைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பாகக் கருதாமல், ஆன்ம சுத்திக்கும் கர்மங்களைக் கரைப்பதற்குமான ஒரு கருவியாகப் பார்க்க வேண்டும் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. இது மனித இயல்பின் மிகப்பெரிய முரண்நகை: நாம் கர்மாவைச் சேர்க்கும் பொருட்செல்வத்தைத் தேடி ஓடுகிறோம், ஆனால் அந்த ஏழை பக்தனின் கதையோ, தன்னை மட்டுமே தேடுபவர்களுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் இறைவனே அருள்கிறான் என்பதை நிரூபிக்கிறது.

--------------------------------------------------------------------------------

5. தெய்வீக அருள் என்பது கற்பனையல்ல; அது எதிர்பாராத வழிகளில் வெளிப்படுகிறது

அகத்தியர் வாக்கில் கூறப்பட்ட ஆன்மீக உண்மைகள் வெறும் கதைகள் அல்ல, அவை இன்றும் வாழும் யதார்த்தங்கள் என்பதற்கு ஒரு சமீபத்திய நிகழ்வு சான்றாக அமைகிறது. சபரிமலைக்குச் சென்ற ஒரு யாத்திரைக் குழுவின் குருசாமிக்கு, பாலாம்பிகை அம்மையின் தரிசனம் கிடைக்கும் என்று அகத்தியர் ஜீவநாடியில் முன்னரே உரைத்திருந்தார்.

அதன்படியே, சபரிமலையில் தரிசனம் முடிந்து நின்றுகொண்டிருந்தபோது, முன்பின் அறியாத ஒரு பெண்மணி திடீரென ஓடிவந்து அந்த குருசாமியிடம் ஆசீர்வாதம் பெற்று, வற்புறுத்தி ஒரு பத்து ரூபாய் நோட்டைக் கொடுத்துவிட்டு கூட்டத்தில் மறைந்துவிட்டார். அதன் பின்னரே, அகத்தியர் மீண்டும் தன் வாக்கில், "வந்தது சாட்சாத் பாலாம்பிகை அம்மை" என்று வெளிப்படுத்தினார். இதைக் கேட்ட பக்தர்கள் பக்திப் பரவசத்தில் ஆழ்ந்தனர். தெய்வீகத் தலையீடு என்பது ஆரவாரத்துடன் நிகழ்வதில்லை; அது ஒரு பத்து ரூபாய் நோட்டின் രൂപത്തില்கூட, ஒரு சாதாரணப் பெண்ணின் രൂപத்தில், நமது கவனத்தைக் கோராமல் நிகழலாம். உண்மையான பக்திக்கு மட்டுமே அந்தத் தெய்வீகத்தைக் கண்டறியும் கண்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.

--------------------------------------------------------------------------------

முடிவுரை: சிந்தனைக்கு ஒரு இறுதித் தூண்டல்

இந்த ஐந்து பேருண்மைகளும் நமக்கு உணர்த்தும் மையக்கருத்து ஒன்றுதான்: சபரிமலையின் உண்மையான ஆன்மீகம், வெளி சடங்குகளிலோ அல்லது பொருள் காணிக்கைகளிலோ இல்லை; அது உள்ளத் தூய்மை, முழுமையான சரணாகதி மற்றும் அகங்காரத்தை அழிப்பதில் உள்ளது.

அடுத்த முறை நாம் ஒரு புனித யாத்திரை மேற்கொள்ளும்போது, 'நான் இறைவனுக்கு என்ன கொண்டு செல்கிறேன்?' என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக, 'நான் இறைவனிடம் எதைக் கைவிடத் தயாராக இருக்கிறேன்?' என்று நம்மைக் கேட்டுக்கொண்டால், நமது பயணம் எவ்வளவு அர்த்தமுள்ளதாக மாறும்?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!