இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்
இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
அகத்தியர் வெளிப்படுத்திய ஐயப்பனின் 3 ஆச்சரிய ரகசியங்கள்
நாம் அறிந்த ஐயப்பன், நாம் அறியாத ரகசியங்கள்
கார்த்திகை மாதம் பிறந்துவிட்டது. எங்கும் மண்டல பூஜை, விரதம், சரண கோஷம். கலியுக வரதனாம் ஐயப்பனைக் காண பக்தர்கள் மாலை அணிந்து சபரிமலை யாத்திரை மேற்கொள்வது நாம் அறிந்த ஒரு பக்திப் பெருவிழா. சபரிமலையின் அதிபதியாக, கண்கண்ட தெய்வமாக நாம் அனைவரும் ஐயப்பனை வழிபடுகிறோம்.
ஆனால், அந்த சபரிநாதனைப் பற்றி மகாஞானியான அகத்தியப் பெருமான் தனது தெய்வ வாக்கில் வெளிப்படுத்தியுள்ள ஆழமான உண்மைகள் பலருக்கும் தெரியாது. இது வெறும் கதையல்ல, ஒரு தெய்வீக ரகசியத்தின் திறவுகோல். இறைவன், குரு, தந்தை என ஐயப்பனின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களை விளக்கும் அந்த தெய்வீக வாக்கிலிருந்து, நம்மை வியக்கவைக்கும் மூன்று பெரும் ரகசியங்களை இங்கே காண்போம்.
இறைவன் மட்டுமல்ல, ஐயனும் ஒரு 'சித்தன்'
அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் முதல் பெரும் ரகசியம், நம்முடைய வழிபாட்டு மரபுகளையே ஆழமாக சிந்திக்க வைக்கிறது. அது, சபரிநாதனுக்கும் அவருக்கும் இடையே இருந்த குரு-சிஷ்ய உறவைப் பற்றியது. ஐயப்பனுக்கு இந்த உலகில் எப்படி வாழ வேண்டும், எப்படி வாழ்ந்தால் இந்த உலகத்தைக் கடந்து மோட்ச கதி அடைய முடியும் என்ற நீதியின் வழிகளைத் தாமே கற்றுக்கொடுத்ததாக அகத்தியர் குறிப்பிடுகிறார்.
ஒரு தெய்வத்திற்கே மகாமுனிவர் ஒருவர் போதனை செய்திருக்கிறார் என்பதே வியப்புதான். ஆனால் இதன் ஆழம் அதைவிடப் பெரியது. நாம் வணங்கும் ஒரு தெய்வம், ஒரு மாணவனைப் போல ஞானத்தைத் தேடி, ஆன்மீகப் பயிற்சியை மேற்கொண்டு முழுமையடைந்திருக்கிறார் என்பதே இங்கு மறைந்திருக்கும் பேருண்மை. இது, தெய்வீக நிலை என்பது அருளப்படுவது மட்டுமல்ல, அது அடையப்பெறுவதும் கூட என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த ஆழ்ந்த ஆன்மீகப் பயிற்சியின் காரணமாக, அகத்தியர் ஐயப்பனை ஒரு தெய்வமாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; அவரை ஒரு "சித்தன்" என்றே தனது வாக்கில் அழைக்கிறார்.
"அதனால் அப்பனே இவந்தனும் ஒரு.."""சித்தன் "" என்று யான் குறிப்பிடுவேன்!!!! அப்பனே!!"
தனிமையில் தவித்தோருக்கு தந்தையும், தோழனும் ஆன சபரிநாதன்
சபரிநாதனின் கருணையை விவரிக்க அகத்தியர் இரண்டு நெகிழ்ச்சியான நிகழ்வுகளைத் தன் வாக்கில் வெளிப்படுத்துகிறார். அவை, அவன் தன் பக்தர்களின் தனிமையைப் போக்க எந்த உருவத்தையும் எடுப்பான் என்பதற்கான சான்றுகள்.
முதலாவதாக, ஒரு பிறவியில் தனிமையில் வாடிய ஒரு சிறுவனின் கதை. தாய் தந்தை இன்றி, மற்ற சிறுவர்களால் ‘அனாதை’ என்று ஏளனம் செய்யப்பட்டு, மனம் நொந்து காடுகளில் திரிந்தான் அந்தச் சிறுவன். "ஐயனே, சபரிநாதனே!" என்று அவன் உருகி அழைத்தபோது, அந்தப் பரம்பொருளே ஒரு சிறுவனின் வேடத்தில் அங்கே தோன்றியது. "நீ யார்?" என்று அந்தக் குழந்தை கேட்க, "எனக்கும் யாருமில்லை, நாம் நண்பர்களாக இருப்போம்" என்று கூறி, அவனோடு கூடி விளையாடினான் சபரிநாதன். தன்னுடன் விளையாடியது கலியுக வரதன் என்று அறியாமலேயே, அந்தச் சிறுவன் தன் தனிமையை மறந்தான். நண்பனற்றவருக்கு நண்பனாய் வருவான் ஐயப்பன் என்பதற்கு இதைவிடச் சிறந்த உதாரணம் இருக்க முடியுமா?
இரண்டாவதாக, மற்றொரு பக்தரின் முற்பிறவி கதை. அந்த பக்தர், தன் முற்பிறவியில் பாபநாசம் ஆலயத்தில் அடைக்கலமாக விடப்பட்டவர். அவரது பெற்றோர், "இதுவும் ஈசனின் குழந்தை" என்ற நம்பிக்கையில் அவரை ஆலயத்தில் ஒப்படைத்தனர். அவர் அங்கே வளர்ந்து, தர்மத்தின் வழியில் கிடைத்த செல்வத்தைக்கூட தனக்கென வைத்துக்கொள்ளாமல் பிறருக்கே கொடுத்து உதவினார். ஆனால், தன் பெற்றோர் யார் என்று தெரியாத விரக்தி, அவரை ஈசன் மீது கோபம் கொள்ளச் செய்தது. உண்மையைத் தேடி சதுரகிரி, வெள்ளியங்கிரி எனப் புண்ணிய மலைகளில் அலைந்து திரிந்தார்.
ஒருநாள், அடர்ந்த காட்டின் நடுவே அவர் உறங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, கொடிய விலங்குகள் அவரைக் கொல்ல வந்தன. அந்த மரணத்தின் விளிம்பில், புலியின் மீது அமர்ந்து ஒரு ராஜகுமாரனைப் போல அங்கே தோன்றினார் சபரிநாதன்! விலங்குகளிடமிருந்து அவரைக் காப்பாற்றி, தன் இருப்பிடமான சபரிமலைக்கே அழைத்துச் சென்றார். அங்கு, ஒரு தந்தையைப் போல அந்த பக்தரை ஐயப்பன் பல காலம் பாதுகாத்தார். ஆனால், தன்னைக் காப்பாற்றியது கலியுக வரதனான ஐயப்பன்தான் என்பதை அந்த பக்தர் அப்போது உணரவில்லை.
தோழனாகவும், தந்தையாகவும் அவன் எப்படி தன் பக்தர்களை அவர்கள் அறியாமலேயே அரவணைக்கிறான் என்பதற்கு இந்த நிகழ்வுகள் சாட்சி.
பந்தளம் கண்ட மெய் உருவம்: கருணையின் திரு வடிவம்
நாம் இன்று காணும் ஐயப்பனின் திருவுருவப் படம் எங்கிருந்து வந்தது? அதன் உண்மையான தோற்றம் எது? இந்தக் கேள்விக்கான விடை, அகத்தியரின் வாக்கில் வரும் ஒரு பின்குறிப்பு மூலம் நமக்குத் தெரியவருகிறது.
இன்று நாம் வணங்கும் இந்தப் புகைப்படம், பந்தள அரச குடும்பத்தினர் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பொக்கிஷமாக வைத்து வணங்கி வரும் ஐயப்பனின் உண்மையான உருவப்படம். தன் மீது மாறாத பக்தி கொண்ட அரச குடும்பத்தினர், "ஐயனே, உன்னை எப்போதும் கண்டுகொண்டே இருக்க வேண்டும்" என்று மனமுருக வேண்டிக்கொண்டனர். அவர்களின் பக்திக்கிரங்கி, அந்த ஐயப்பனே அருளுருவமாக நேரில் வந்து அமர்ந்து, தன்னை ஒரு ஓவியமாக வரையச் சொல்லி அருள்பாலித்தான்.
அரச குடும்பத்தினரின் விலைமதிப்பற்ற சொத்தாக இருந்த இந்த ஓவியம், ஒரு பக்தருக்குப் பரிசாக அளிக்கப்பட்டபோதுதான் முதன்முதலில் பொதுவெளிக்கு வந்தது. அந்த ஓவியத்தில், ஐயப்பன் ஒரு "பச்சிளம்பாலகனாய் கருணை வடிவாய்" அமர்ந்திருக்கும் கோலம், அவனுடைய மென்மையான அருளையும், எல்லையற்ற கருணையையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.
கருணையின் கரையில்லாப் பெருங்கடல்
அகத்தியரின் வாக்குகள், நாம் அறிந்த ஐயப்பனின் உருவத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் மாபெரும் பரிமாணங்களை நமக்குக் காட்டுகின்றன. அவர் ஒரு மகாஞானியிடம் பாடம் கற்று தன்னை முழுமைப்படுத்திக்கொண்ட 'சித்தன்'; ஆதரவற்ற ஆன்மாக்களுக்குத் தோழனாகவும் தந்தையாகவும் மாறும் பாதுகாவலன்; பந்தள ராஜ்ஜியம் தரிசித்த கருணையின் திருவுருவமான பச்சிளம் பாலகன்.
இந்த வெளிப்பாடுகள், வழிபாட்டின் அடுக்குகளை விலக்கி, இறைவனின் இதயத்தையே நமக்குக் காட்டுகின்றன. மலையுச்சியில் இருந்து அருள்பாலிக்கும் ஒரு கடவுளை மட்டுமல்ல, ஒரு மாணவனாக ஞானம் தேடிய, ஒரு நண்பனாக நம்மோடு நடமாடிய, ஒரு தந்தையாக நம்மைக் காத்த ஒருவனை நாம் காண்கிறோம். இது நம்மை ஆழமாகச் சிந்திக்க வைக்கிறது: நம்முடைய தனிமையிலும் தேடலிலும், எந்தெந்த அறியாத രൂപங்களில் அந்த சபரிநாதன் ஏற்கனவே நமக்கு உதவி செய்திருப்பானோ?
சுவாமியே சரணம் ஐயப்பா!!!!
சுவாமியே சரணம் ஐயப்பா!!!!
சுவாமியே சரணம் ஐயப்பா!!!!
.jpg)
No comments:
Post a Comment