"அகத்தியன்" - ஒரு பெயருக்குள் ஒளிந்திருக்கும் மகா சக்தி: அகத்திய மாமுனிவரின் உருக்கமான செய்தி

  இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                     சர்வம் சிவார்ப்பணம்...

"அகத்தியன்" - ஒரு பெயருக்குள் ஒளிந்திருக்கும் மகா சக்தி: அகத்திய மாமுனிவரின் உருக்கமான செய்தி

1. அறிமுகம் (Introduction)

ஒரு ஒற்றைப் பெயர், ஒரே நேரத்தில் ஒரு மனிதனுக்கு திசைகாட்டியாகவும், கவசமாகவும், இறைவனைச் சென்றடையும் பாலமாகவும் இருக்க முடியுமா? பக்தி என்பது ஏதோ சடங்குகள் சார்ந்த நடைமுறை என்று நாம் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், ஒரு குருவின் மீதான தீராத பற்று என்பது பிரபஞ்சத்தையே அசைக்கும் வல்லமை கொண்டது என்பதை 'சித்தன் அருள் - 1562' என்ற ஆவணத்தின் வழியாக அகத்திய மாமுனிவர் நமக்கு உணர்த்துகிறார். ஒரு சாதாரண மனிதனின் அன்பு, காலங்களைக் கடந்த ஒரு மகா முனிவரை எவ்விதம் உருக்குகின்றது என்பதைத் தரிசிக்கும் உன்னதப் பதிவு இது.

2. ஒருமுனைப்பட்ட பக்தி (The Power of Singular Focus)

ஆன்மீகப் பயணத்தில் முன்னேற விரும்பும் ஒரு சீடனுக்கு இருக்க வேண்டிய தகுதிகள் என்ன? அறிவுக்கூர்மையா அல்லது பல நூல்களைக் கற்ற புலமையா? இவை எதையும் விட "உறுதி" ஒன்றே முதன்மையானது என்கிறார் அகத்தியர். உலகம் நம்மைப் பரிகசிக்கலாம், சுற்றியிருப்பவர்கள் நம் நம்பிக்கையைத் தகர்க்கப் பார்க்கலாம். அந்தச் சூழலில், நம் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் பிடியைத் தளர்த்த உலகம் எத்தனையோ முயற்சிகளை எடுக்கும். ஆனால், எது நடந்தாலும், "யார் எதைச் சொன்னாலும்" ஒரு பக்தன் தன் குருவின் திருநாமத்தை மட்டும் "ஒரே பிடியாக" இறுகப் பற்றிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இந்த அசைக்க முடியாத விடாமுயற்சி தான் பக்தியின் தொடக்கம்.

"“அகத்தியன்”, “அகத்தியன்” என்று ஒரே பிடியாக ஒரேப்பிடியாக பிடித்துக்கொண்டு யார் எதைச் சொன்னாலும் ஒரே பிடியாக பிடித்துக் கொண்டு இருந்தால்..."

3. குருவின் நெகிழ்ச்சி (The Emotional Response of the Master)

பொதுவாகச் சித்தர்கள் என்பவர்கள் இன்ப துன்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள், எதற்கும் கலங்காத மனநிலை கொண்ட 'ஸ்திதப்ராக்ஞர்கள்'. ஆனால், இங்கே அகத்திய மாமுனிவர் ஒரு சீடனின் பிடிவாதமான அன்பிற்கு முன்னால் தான் தோற்றுப் போவதை மிக உருக்கமாக வெளிப்படுத்துகிறார். "என் கண்கள் கலங்கிவிடும்" என்று அவர் கூறும்போது, அங்கே ஒரு தெய்வீக நெகிழ்ச்சி (Divine Vulnerability) புலப்படுகிறது. அகிலத்தையே ஆளும் ஒரு மகா முனிவர், ஒரு சாதாரண மனிதனின் இடையறாத அன்பிற்கு கட்டுப்பட்டு, உருகும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவது என்பது பேரன்பின் உச்சம். மாமுனிவர் இங்கே ஒரு குருவாக மட்டுமன்றி, தன் பிள்ளையின் பாசத்தில் கரையும் ஒரு தாயின் உணர்வோடு பேசுவதை நாம் உணர முடிகிறது.

4. எல்லையற்ற பாசத்தின் வெளிப்பாடு (The Realization of Boundless Affection)

இறைவனிடம் மனிதன் அன்பு செலுத்துவது இயல்பு, ஆனால் மனிதனின் அன்பைக் கண்டு இறைநிலையே வியந்து நிற்பதுதான் ஆன்மீகத்தின் பேரதிசயம். "இவ்வளவு பாசமா?" என்று அகத்தியரே வியக்கும் அந்தத் தருணம், அந்த பக்தியின் ஆழத்தைக் காட்டுகிறது. இது ஏதோ சாதாரணப் பற்று அல்ல; இது ஒரு "மகா பற்று". ஒரு பக்தன் தன் குருவின் மீது வைக்கும் இந்தத் தீராத பாசம், ஒரு கட்டத்தில் "தெய்வீக ஈர்ப்பு விசையாக" மாறி, குருவையே சீடனை நோக்கி இழுத்து விடுகிறது.

"என் கண்கள் கலங்கிவிடும்!!!! இதனால் இவ்வளவு பாசமா என்று கூட!!!!"

5. சரணாகதியின் உச்சம் (The Ultimate Surrender)

இத்தகைய ஆழமான பாசமும், குருவின் மீதான நெகிழ்ச்சியும் ஒரு மனிதனை இயல்பாகவே முழுமையான சரணாகதியை நோக்கி இட்டுச் செல்கின்றன. இந்தச் செய்தியின் கட்டமைப்பைக் கவனித்தால், அது ஒரு தெய்வீகக் காப்பிற்குள் இருப்பதை உணரலாம். செய்தியின் தொடக்கத்தில் "இறைவா நீயே அனைத்தும்" என்ற சீர்ஷகமும் (Header), இறுதியில் "சர்வம் சிவார்ப்பணம்" என்ற நிறைவு வாசகமும் (Closing) ஒரு கவசத்தைப் போல அமைந்துள்ளன. தான் செய்யும் ஜபம், தான் காட்டும் அன்பு, தான் அடையும் உணர்ச்சி என அனைத்தையும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணிக்கும்போது, அங்கே சரணாகதி பூரணமடைகிறது.

6. முடிவுரை (Conclusion)

அகத்திய மாமுனிவரின் இந்த வாக்கு, ஒரு பெயரின் வலிமையை நமக்குத் தெள்ளத்தெளிவாக உணர்த்துகிறது. "அகத்தியன்" என்பது வெறும் பெயரல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் ரகசியம். நாம் அந்தப் பெயரைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று நாம் நினைக்கலாம். ஆனால், உண்மையில் அந்தப் பெயரின் அதிர்வுகள் தான் நம்மைப் பிடித்துக் கொண்டு, இந்த வாழ்க்கைப் பெருங்கடலில் மூழ்கிவிடாமல் வழிநடத்துகின்றன. "நாமே பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறோமா அல்லது அந்தப் பெயரே நம்மைத் தாங்கிப் பிடித்துள்ளதா?" என்ற ஆழமான சிந்தனையோடு குருவின் பாதத்தில் சரணடைவோம்.

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி...

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!