அன்னை பார்வதியின் அதிர்ச்சி தரும் சபதம்: மனித குலத்திற்காக தன் உயிரையே பணயம் வைத்த கருணை!

                இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...    

அன்னை பார்வதியின் அதிர்ச்சி தரும் சபதம்: மனித குலத்திற்காக தன் உயிரையே பணயம் வைத்த கருணை!

தெய்வீக அன்பு என்பதை நாம் பெரும்பாலும் ஒரு மென்மையான நீரோடை போலவும், மனதை ஆற்றும் மருந்து போலவும் கற்பனை செய்கிறோம். ஆனால், அதே அன்பு ஒரு பெருநெருப்பாக, படைப்பைக் காப்பதற்காகத் தன் சுடரையே அணைத்துக்கொள்ளத் துணியும் ஒரு மாபெரும் சக்தியாக மாறினால் எப்படி இருக்கும்? அத்தகைய பேரன்பின் உக்கிரமான வடிவத்தை வெளிப்படுத்தும் பல தெய்வீக சரித்திரங்கள் உள்ளன.

அவற்றுள், அகத்திய பெருமான் கார்த்திகை தீபத்திருநாளில் வெளிப்படுத்திய அன்னை பார்வதியின் சபதம், நம்மை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கும் ஒரு சக்திவாய்ந்த நிகழ்வாகும். இது மனிதகுலத்தின் மீதான ஒரு தாயின் தன்னலமற்ற அன்பின் உச்சத்தையும், அதன் அசைக்க முடியாத ஆற்றலையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

புள்ளி 1: இது வெறும் சபதம் அல்ல; ஒரு தெய்வீக இறுதி எச்சரிக்கை.

அன்னை பார்வதியின் வார்த்தைகள் ஒரு சாதாரண சபதம் அல்ல; அது பிரபஞ்சத்தின் அதிபதிக்கே விடுக்கப்பட்ட ஒரு தெய்வீக இறுதி எச்சரிக்கை. தனது தவத்திற்குப் பிறகும், சிவபெருமான் அனைவருக்கும் காட்சி தந்து அவர்களை அழிவிலிருந்து காப்பாற்றவில்லை என்றால், తాను வெறுமனே தவத்தை மட்டும் முடிக்கப் போவதில்லை, அதையும் தாண்டி தன் இருப்பையே இந்த பிரபஞ்சத்திலிருந்து நீக்கிக்கொள்வதாக பிரமாணம் செய்தார். பிரபஞ்ச சக்தியின் மூலமான ஒரு தெய்வமே தன்னை மாய்த்துக்கொள்வதாக சபதம் ஏற்பது என்பது, ஆன்மீக புரிதல்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு செயல். இது ஒரு கோரிக்கை அல்ல; பிரபஞ்சப் பெருவெளியில் வைக்கப்பட்ட மாபெரும் தியாகம்.

அன்னையின் அந்த உக்கிரமான சங்கல்பத்தை அகத்தியர் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்:

"என்னையும் யான் முடித்துக் கொள்வேன்"

புள்ளி 2: சுயநலமற்ற கருணை — மனித குலத்திற்காக ஒரு போராட்டம்.

அன்னையின் இந்த உக்கிரமான சபதத்தின் நோக்கம் என்ன? இதில் எள்ளளவும் சுயநலம் இல்லை. இந்த சபதத்தின் நோக்கத்தை அகத்திய பெருமானே தெளிவுபடுத்துகிறார்: இது முற்றிலும் "மனித குலத்திற்காக கருணையோடு" ஈசனிடம் போராடிய நிகழ்வு. இது ஒரு தேவியின் தவத்தைப் பற்றிய கதையிலிருந்து, தன் பிள்ளைகளுக்காக ஒரு தாய் ஆவேசத்துடன் வாதாடும் கதையாக மாறுகிறது. அன்னையின் போராட்டம் தனக்கான வரத்திற்காக அல்ல, நம்முடைய অস্তিত্বக்காக.

அவர் சிவபெருமானிடம் வைத்தது வெறும் வேண்டுகோள் அல்ல; தன் படைப்பின் மீது அவர் கொண்ட எல்லையற்ற பேரன்பால் உருவான ஒரு போராட்டம். இந்த நிகழ்வு, அன்னை பார்வதி பிரபஞ்சத்தின் பாதுகாவலராக, மனித குலத்தைக் காக்கும் தாயாக விளங்குகிறார் என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

புள்ளி 3: அசைக்க முடியாத பக்தியின் சக்தி — ஈசனையே மனம் இரங்கச் செய்த பேரன்பு.

அப்பேற்பட்ட ஒரு சபதத்தைக் கண்டு பிரபஞ்சத்தின் நாயகன் எப்படி அசைவின்றி இருக்க முடியும்? அவரை உருக வைத்தது அந்த சபதத்தின் கடுமை மட்டுமல்ல,  தூய்மையான, தன்னலமற்ற பேரன்பே ஆகும். அன்னையின் அசைக்க முடியாத சங்கல்பமும், தியாகமும் ஈசனின் திருவுள்ளத்தை மாற்றியது; அவரையே மனம் இரங்கச் செய்தது.

அதன் பலனாக, அகத்தியர் உறுதி செய்வது போல, ஈசன் "காட்சி கொடுத்துவிட்டான் அப்பனே". இதிலிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ளும் ஆன்மீகப் பாடம் மிக ஆழமானது: தன்னலம் கருதாத, உறுதியான பக்திக்கு மிக உயர்ந்த தெய்வீக உணர்வையும் அசைத்து, அருளைப் பொழிய வைக்கும் ஆற்றல் உண்டு.

முடிவுரை: பிரபஞ்சத்தைப் பாதுகாக்கும் பேரன்பு

அன்னை பார்வதியின் இந்த சபதம், பிரபஞ்சத்தையே பாதுகாக்கும் எல்லையற்ற மற்றும் உக்கிரமான கருணையின் ஒரு சக்திவாய்ந்த சான்றாகும். அன்னையின் சபதம் நமக்குக் கற்பிப்பது என்னவென்றால், உண்மையான அன்பு என்பது செயலற்றது அல்ல; அது விதியையே மாற்றி அமைக்கும் ஆற்றல் கொண்ட ஒரு தீவிரமான, செயல்மிகுந்த, பாதுகாக்கும் சக்தி.

இந்த தெய்வீக நிகழ்விலிருந்து, நமது வாழ்வில் தன்னலமற்ற அன்பின் சக்தி பற்றி நாம் என்ன கற்றுக் கொள்ளலாம்?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!