இறைவா நீயே அனைத்தும்! இறைவா நீ நன்றாக இருக்கவேண்டும்!

இறைவா, எங்களை நன்றாகப் படைத்தாய்! அனைத்தையும் நன்றாகக் கொடுத்திருக்கின்றாயே!

இறைவா உந்தனுக்கு நன்றி! நன்றி!! நன்றி!! சர்வம் சிவார்ப்பணம்

கஷ்டங்கள் வரும்போது கடவுளைத் திட்டுகிறீர்களா? அகத்தியர் உணர்த்தும் கலியுகத்தின் கசப்பான உண்மை!

இன்றைய மின்னல் வேக உலகில், மனிதர்களாகிய நாம் பலதரப்பட்ட சவால்களைச் சந்தித்து வருகிறோம். ஒருபுறம் தீராத நோய்கள், மறுபுறம் மன அழுத்தம், பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் எனத் துன்பங்கள் நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. இத்தகைய இக்கட்டான தருணங்களில், நாம் முதன்முதலில் கையில் எடுக்கும் ஆயுதம் 'இறைவனைத் தூற்றுவது'. "நான்தான் உன்னை இவ்வளவு கும்பிடுகிறேனே, எனக்கு மட்டும் ஏன் இந்தத் துயரம்?" என்று படைத்தவனையே குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்துகிறோம்.

ராணிப்பேட்டை மாவட்டம், பானவரம் கோவிந்தச்சேரியில் அமைந்துள்ள ஞானமலை முருகன் கோவில் திருத்தலத்தில், 23/2/2026 (மாசி மாதக் கிருத்திகை) அன்று குருநாதர் அகத்தியப் பெருமான் அருளிய 'சித்தன் அருள்' பொதுவாக்கில், மனிதனின் இந்த அறியாமையைப் பற்றியும் அதனால் விளையும் விபரீதங்களைப் பற்றியும் மிக ஆழமான ஞான ரகசியங்களைப் பகிர்ந்துள்ளார்.

நம் தவறுகளை நாம் கவனிப்பதில்லை: அகத்தை மறந்த புறத்தேடல்

மனிதன் தன் வாழ்வில் நோய்களோடும், கஷ்டங்களோடும் ஏன் பிணைக்கப்பட்டு வாழ்கிறான் என்ற அடிப்படை ரகசியம் தெரியாமலே தன் காலத்தைக் கடத்துகிறான் என்கிறார் அகத்தியர். துன்பங்கள் வரும்போது நாம் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறோம் என்று சிந்திப்பதில்லை.

மிக முக்கியமாக, "இந்தத் துன்பங்களுக்குக் காரணமாக நான் செய்த தவறு என்ன?" (நான் செய்த தவறு என்ன?) என்று தன்னைத் தான் சுயபரிசோதனை செய்துகொள்ள மனித மனம் மறுக்கிறது. தன் கர்மவினைகளையும், தவறான பழக்கவழக்கங்களையும் ஆராய்வதை விடுத்து, மிக எளிதாகத் தன் நிலைக்கு இறைவனே காரணம் என்று பழியைத் தூக்கி அவர் மீது போட்டுவிடுகிறான். ஒருவன் தன் அகத்தை நோக்கிப் பார்க்கத் தவறும்போது, புறத்தே ஒரு பலியாட்டைத் தேடுகிறான்; அந்தப் பலியாடாக இறைவனையே ஆக்குகிறான்.

இறைவனுக்குச் செய்யும் 'நம்பிக்கைத் துரோகம்'

வாழ்வையும், சுவாசத்தையும் அளித்த அந்தப் பரம்பொருளின் மீது பழி போடுவது என்பது சாதாரணச் செயல் அல்ல. அதை அகத்தியர் மிகக் கடுமையான சொல்லால் சாடுகிறார். அது வெறும் கோபத்தின் வெளிப்பாடு அல்ல, அது அப்பட்டமான 'நன்றி கெட்டத்தனம்'. இந்த நன்றி கெட்டத்தனமே இறைவனுக்குச் செய்யும் 'நம்பிக்கைத் துரோகமாக' மாறுகிறது.

அகத்திய மாமுனிவரின் வாக்கில் இருந்து:

"படைத்தவன் மேலே பழிகள் போடுகின்ற பொழுது, அதுதான்... நன்றி கெட்ட நிச்சயம். அதாவது நம்பிக்கை துரோகம். அவ்வாறு நம்பிக்கை துரோகம்... யாருக்குச் செய்கிறார்கள் மனிதர்கள் என்றால், இறைவனுக்கே செய்கின்றார்கள்."

நமக்கு ஒரு கஷ்டம் வரும்போது கடவுளைத் திட்டுவது என்பது, நமக்குப் புகலிடம் அளித்தவருக்கே நாம் செய்யும் மாபெரும் துரோகம் என்பதை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும் என எச்சரிக்கிறது சித்தன் அருள்.

எண்ணங்களின் அறிவியல் ஆற்றல்: ஒரு எச்சரிக்கை

இறைவன் ஏன் நம் வசவுகளைக் கண்டும் அமைதியாக இருக்கிறார்? அவர் தண்டிக்க மாட்டாரா? இதற்கான விடையைப் பிரபஞ்ச அறிவியலோடு விளக்குகிறார் அகத்தியர். இறைவன் அமைதியாக இருந்தாலும், இந்த அண்டத்தை இயக்கும் 'ஆற்றல்' (Energy) அறிவியல் ரீதியாகத் தன் கடமையைச் செய்யும்.

எண்ணங்களின் வலிமையைப் பற்றி அகத்தியர் உணர்த்தும் சில முக்கிய விதிகள்:

• எதிர்மறை ஆற்றலின் தாக்கம்: இறைவன் மீதோ அல்லது மற்றவர் மீதோ நாம் பழி சுமத்தும்போதும், தீய சொற்களைப் பேசும்போதும் அது ஒரு எதிர்மறை ஆற்றலாக உருவாகிறது.
• அழிவின் தொடக்கம்: அந்தத் தீய ஆற்றல், அதை வெளிப்படுத்தும் மனிதனை அழிப்பதோடு நின்றுவிடாது.
• கூட்டுப் பாதிப்பு: அந்தத் தீய ஆற்றலானது, அந்த மனிதனிடத்தில் யாரெல்லாம் இருக்கிறார்களோ (குடும்பத்தினர், நண்பர்கள்), அவர்களையும் சேர்த்து அழித்துவிடும் (அவ்வாற்றல் அவனை அழித்துவிடும்... அவனிடத்தில் யாரெல்லாம் இருக்கின்றார்களோ).
• பிரதிபலன் விதி: நீங்கள் எதை நினைக்கிறீர்களோ, அதுவே உங்கள் வாழ்வாக மாறுகிறது.

நல்லது நினைத்தால் நல்லதே நடக்கும்: கலியுக மாயை

"நல்லதாகவே நினைத்தால், நல்லதாகவே நடக்கும்" - இது உலகறிந்த உண்மை. ஆனால், இதை அறிந்திருந்தும் கலியுகத்தில் மனிதன் எதிர்மறையாகவே சிந்திக்கிறான். தன் ஈகோ மற்றும் அறியாமையினால் தீயவற்றையே பேசுவதற்கும், நினைப்பதற்கும் பழகிவிட்டான்.

தீயவற்றை நினைத்தால் தீயவைதான் நடக்கும் என்பது தெரிந்திருந்தும், கலி புத்தியால் மனிதன் இறைவனைத் திட்டிக் கொண்டும், தீய எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொண்டும் இருக்கிறான். எளிய உண்மையைச் சிக்கலாக்கிக் கொள்வதே இந்த யுகத்தின் சாபமாக இருக்கிறது.

முடிவுரை

நம் வாழ்வின் இன்ப துன்பங்களுக்கு நாமே பொறுப்பு என்பதைப் புரிந்து கொள்வதே ஞானத்தின் முதல் படி. நம் எண்ணங்களைச் சீரமைக்காமல் இறைவனைத் தூற்றுவது, நம்மை நாமே அழித்துக் கொள்வதற்குச் சமம். மனிதர்களின் இந்தத் தடுமாற்றத்தையும், அறியாமையில் மூழ்கிக் கிடக்கும் நிலையையும் ஞானமலைக் குமரனாம் 'கந்தன்' நன்கு அறிவான் என்று அகத்தியர் தன் வாக்கை நிறைவு செய்கிறார்.

இறைவன் மீதான நம்பிக்கையைத் துரோகமாக மாற்றாமல், நன்றியுணர்வுடன் நம் எண்ணங்களைச் சீரமைப்போம்.

சிந்தனைக்கான கேள்வி: இனி உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு சவால் வரும்போது, அதை இறைவனுக்குச் செய்யும் 'நம்பிக்கைத் துரோகமாக' மாற்றுவீர்களா அல்லது உங்கள் எண்ணங்களைச் சீரமைக்கும் வாய்ப்பாகக் கருதுவீர்களா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே...!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி...

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!