அகத்தியரின் பொன்மொழிகள்: கலியுகத்தின் குழப்பங்களுக்கு விடை தரும் 5 ஆச்சரியமான உண்மைகள்!

     இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் .... இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                சர்வம் சிவார்ப்பணம்... 

அகத்தியரின் பொன்மொழிகள்: கலியுகத்தின் குழப்பங்களுக்கு விடை தரும் 5 ஆச்சரியமான உண்மைகள்!

1. அறிமுகம்

இன்றைய நவீன உலகம் அதிவேகமாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. எதைப் பெறுவதற்காக ஓடுகிறோம் என்று தெரியாமலேயே மனித இனம் ஒரு முடிவில்லாத தேடலில் மூழ்கியுள்ளது. "எதைச் செய்வது? எதைச் செய்யக்கூடாது?" என்ற மனக்குழப்பங்களும், தீராத போராட்டங்களும் கலியுகத்தின் அடையாளங்களாக மாறிவிட்டன. ஒருகட்டத்தில் விரக்தியின் விளிம்பில் நிற்கும் மனிதன், "இறைவன் இருக்கிறாரா? இருந்தால் எனக்கு மட்டும் ஏன் இத்தனை சோதனைகள்?" என்று கேட்கத் தொடங்குகிறான்.

இறைவன் நம் அருகிலேயே இருந்தும், நம் அகங்காரம் எனும் திரை அவரை மறைத்துக் கொள்கிறது. இந்தக் குழப்பங்களுக்கு விடை தரும் வகையில், சித்தர்களில் தலைவனான அகத்தியர் பெருமான் வழங்கிய ஞான உபதேசங்கள் நம் வாழ்வைச் செதுக்கும் ஒளிவிளக்காக அமைகின்றன. நம் துன்பங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் இறைவனின் பெரும் கருணையை உணர்த்தும் அந்த ஆச்சரியமான உண்மைகளை இங்கே காண்போம்.

2. பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடைப்பட்ட 'பொய்' (ஆற்றின் சேற்றில் சிக்கிய வாழ்க்கை)

மனித வாழ்வின் யதார்த்தத்தைப் பற்றி அகத்தியர் மிக ஆழமான ஒரு எச்சரிக்கையை முன்வைக்கிறார். நாம் பிறக்கும்போது எதனையும் கொண்டு வருவதில்லை, இறக்கும்போதும் எதனையும் கொண்டு செல்வதில்லை. ஆனால், இந்த இரண்டு புள்ளிகளுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தை மட்டுமே 'உண்மை' என்று நம்பி நாம் ஏமாந்து போகிறோம்.

உலகியல் மாயைகளில் சிக்கியிருக்கும் மனிதனை "ஆற்றின் சேற்றில் கால் பதித்துவிட்டு, அதிலிருந்து மீள முடியாமல் தவிப்பவனுக்கு" அகத்தியர் ஒப்பிடுகிறார். நாம் தேடும் புகழும், செல்வமும் அந்தச் சேற்றைப் போன்றவை; அவை நம்மைப் பற்றிக்கொண்டு மேலெழ விடாமல் தடுத்துவிடுகின்றன.

"நடுவில் வருகின்றதே அப்பனே இதுதானப்பா பொய்!!! பொய் நடுவில் வருகின்றது அனைத்தும் பொய்யே!!!"

இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் நாம் எவற்றையெல்லாம் 'என்னுடையது' என்று மார்தட்டிக் கொள்கிறோமோ, அவை அனைத்தும் ஒரு கணத்தில் அழியக்கூடியவை. இந்த உண்மையை உணர்ந்து, நிலையற்றவற்றுக்குப் பின்னால் ஓடுவதை நிறுத்திவிட்டு, நிலையான 'இறை பலத்தை' பற்றுவதே உண்மையான அறிவுடைமை ஆகும்.

3. கஷ்டங்களும் நோய்களும் இறைவனின் கருணையே! (தந்தையின் கண்டிப்பு)

துன்பங்கள் வரும்போது நாம் இறைவனைத் தூற்றுகிறோம். ஆனால், ஒரு தந்தை தன் குழந்தை தவறு செய்யும்போது, அதை நல்வழிப்படுத்தக் கண்டிப்பதைப் போலத்தான் ஈசனும் நமக்குத் துன்பங்களைத் தருகிறான். மனிதன் இன்பத்தில் திளைக்கும்போது "நானே பெரியவன்" என்ற அகங்காரத்தில் ஆடுகிறான். அவனுடைய இந்த 'யான்' எனும் செருக்கை அடக்கி, அவனைத் தன்பால் திருப்பவே இறைவன் சில நோய்களையும், சிக்கல்களையும் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறான்.

துன்பம் வரும்போதுதான் மனிதன் இறைவனை உற்று நோக்கிப் பார்க்கிறான். "இறைவன் எங்கே இருக்கிறான்?" என்று நகைப்பவன் கூட, தீராத கஷ்டம் வரும்போதுதான் "இறைவா காப்பாற்று" என்று சரணடைகிறான். இந்தச் சோதனைகள் நம்மைத் தண்டிப்பதற்கல்ல, நம் ஆத்மாவைத் தூய்மைப்படுத்திப் பக்குவப்படுத்துவதற்கே என்பதை உணர வேண்டும்.

4. 12 ஆண்டு கால சுழற்சி: விதியின் கணக்கும் சனியின் பார்வையும்

ஒரு மனிதனின் வாழ்வு 12 ஆண்டு கால சுழற்சிகளால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதை அகத்தியர் தெளிவுபடுத்துகிறார். ஒருவனுக்கு நற்காலம் என்பது 10 முதல் 12 ஆண்டுகள் வரை நீடிக்கலாம். இந்த 'உச்சத்தில்' இருக்கும் காலத்தில் அவன் எத்தனை புண்ணியங்களைச் செய்கிறான் என்பதே அவனது எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.

"10 வருடங்கள் வாழ்வதும் இல்லை 10 வருடங்கள் வீழ்வதும் இல்லை!!!"

இந்த நற்காலத்தில் ஒருவன் அகங்காரத்துடன் செயல்பட்டு தீவினைகளைச் சேர்த்தால், விதியின் கணக்குப்படி அடுத்த 12 ஆண்டுகளில் அவன் அதல பாதாளத்தில் வீழ்வான். "தன் வினை தன்னைச் சுடும்" என்ற நியதிப்படி, நாம் செய்த வினைகளே நம்மை ஆட்டும். குறிப்பாக, நற்காலத்தில் தவறு செய்பவர்களை 'சனியவன்' (சனி பகவான்) விடுவதில்லை; கர்மாவின் பலனை அவர் துல்லியமாகத் திருப்பித் தருவார். எனவே, காலம் கைகூடி வரும்போதே மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்து, தான தர்மங்கள் மூலம் புண்ணியத்தைச் சேமித்துக் கொள்வது, வரப்போகும் துன்பங்களிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கும் கேடயமாக அமையும்.

5. இறைவனை அடைய உழைப்பு தேவையில்லை, அன்பு போதும் (அனைவருக்குமான பொது நீதி)

இறைவனை அடைவது என்பது ஏதோ ஒரு கடினமான மலை ஏறும் பயணம் அல்ல. பணத்திற்காகவும் உலகியல் தேவைகளுக்காகவும் ஓடோடி உழைக்கும் மனிதன், இறைவனைத் தேட மட்டும் அதிக முயற்சிகள் தேவை என்று நினைக்கிறான். ஆனால், இறைவனுக்கு உழைப்போ, ஆடம்பரமோ தேவையில்லை; எளிய அன்பும் முழுமையான சரணாகதியுமே போதும்.

"அன்பு போதும் கருணை போதும் இறைவன் நம் தனை அடைய வந்து விடுவான்."

"இறைவா! என்னை நீ படைத்துவிட்டாய், உன்னையே நான் சரணடைந்துவிட்டேன்" என்ற ஒரு வரி பிரார்த்தனை, ஆயிரம் யாகங்களுக்குச் சமம். இந்த இறை நீதி என்பது அனைவருக்கும் பொதுவானது. நீங்கள் பின்பற்றும் மார்க்கம் எதுவாக இருந்தாலும் - அது நபிகள் நாயகம் காட்டிய வழியோ அல்லது இயேசு பெருமான் காட்டிய வழியோ - இறைவனின் சட்டமும் தண்டனையும் அனைவருக்கும் ஒன்றே. "எல்லாம் அவன் செயல்" என்று உணர்ந்து அகங்காரத்தைக் கைவிடும் எளிய மனிதனிடம் இறைவன் தானாகவே வந்து சேருவார்.

6. உன்னை நீ அறிதலே ஞானம் (சூரிய தியானம்)

"கண் கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரம்" என்ற பழமொழியை அகத்தியர் ஓர் ஆழமான ஞானப் பொருளில் பயன்படுத்துகிறார். நம்மிடம் இளமையும் ஆற்றலும் இருக்கும்போதே இறைவனை உணரத் தலைப்பட வேண்டும். 'தன்னைத் தானே அறிந்துகொள்ளாததே' ஒரு மனிதனின் கர்ம வினைகளுக்கு அடிப்படைக் காரணமாக இருக்கிறது.

தன்னைப் பற்றி அறிந்துகொள்வதே உயர்ந்த ஞானம். இதற்கு அகத்தியர் காட்டும் வழி 'சூரிய தியானம்'. தினசரி சூரியனுக்கு முன்னால் அமர்ந்து அமைதியாகத் தியானிப்பதன் மூலம், நம் உள்ளிருக்கும் ஆற்றலை நாம் உணர முடியும். வெறும் வாய் பேச்சால் ஞானம் வராது; சுய சிந்தனையும், பக்குவப்பட்ட மனமும் மட்டுமே ஒருவனைத் தன்னுள் இருக்கும் இறை நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

7. முடிவுரை

"இன்று இருக்கும் மனிதன் நாளை இருப்பதில்லை" என்பதே கலியுகத்தின் கசப்பான உண்மை. இந்த யதார்த்தத்தை உணர்ந்தவனுக்குப் பகை ஏது? அகங்காரம் ஏது? அனைவரும் சமம், அனைவரும் இறைவனின் பிள்ளைகள் என்ற உயரிய சிந்தனை வந்துவிட்டால், அங்குத் தரித்திரமோ கவலையோ குடிபுகாது.

நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியும் ஈசனின் அருளால் இயங்குகிறது. இன்பத்தில் இறைவனை மறந்துவிட்டு, துன்பத்தில் மட்டும் அவரிடம் முறையிடுவதில் பலனில்லை. வாழ்வின் அடுத்த 12 ஆண்டுகளைப் புண்ணியங்களால் செதுக்கப் போகிறீர்களா அல்லது அகங்காரத்தால் வீணடிக்கப் போகிறீர்களா? உங்கள் விதியை மாற்றும் வலிமை உங்கள் புண்ணியச் செயல்களிடமே உள்ளது. சிந்திப்போம்! தெளிவு பெறுவோம்!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி...

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!