ஜாதகத்தையும் கர்மாவையும் மாற்ற முடியுமா? அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் ஆச்சரியமான ரகசியம்!

இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                     சர்வம் சிவார்ப்பணம்... 

ஜாதகத்தையும் கர்மாவையும் மாற்ற முடியுமா? அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் ஆச்சரியமான ரகசியம்…!

இன்றைய இயந்திரத்தனமான உலகில், நாம் எத்தனையோ வழிபாடுகளையும் சடங்குகளையும் செய்கிறோம். ஆனால், அந்தச் சடங்குகளின் உண்மையான ஆழத்தை நாம் உணர்கிறோமா? "இறைவனுக்கு பூஜை செய்கிறோமே, அதுபோல நம்மை வாழ வைக்கும் பஞ்ச பூதங்களுக்கு எப்படி பூஜை செய்வது?" என்ற ஒரு சீடனின் எளிய வினாவிற்கு, சித்தர்களின் தலைவரான அகத்தியப் பெருமான் வழங்கிய பதில், நம் வாழ்வின் அஸ்திவாரத்தையே அசைக்கக்கூடியது. ஆன்மீகம் என்பது ஏதோ ஒரு மூலையில் அமர்ந்து செய்வது மட்டுமல்ல; அது ஒவ்வொரு சுவாசத்திலும் பிரபஞ்சத்தோடு நாம் கொள்ளும் உறவு என்பதை அவர் "அறிய! அறிய! உணர்ந்து! உணர்ந்து!" என்ற தாளகதியோடு விளக்குகிறார்.

கண்ணுக்குத் தெரியாத கொடை: பஞ்ச பூதங்களுக்கு நன்றி

பூஜை என்பது வெறும் மலர்களைத் தூவுவதோ, தீபங்களைக் காட்டுவதோ அல்ல. எவை நமக்குப் பிரபஞ்சத்தால் இலவசமாகத் தரப்பட்டிருக்கின்றனவோ, அவற்றின் மதிப்பை உணர்வதே உண்மையான வழிபாடு என்கிறார் அகத்தியர். நாம் உயிர்வாழ்வதற்கு ஆதாரமான காற்றைப் பற்றி அவர் குறிப்பிடும்போது, அதை ஒரு மாபெரும் சூட்சுமமாக விளக்குகிறார். நாம் சுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சுக் காற்றும் இறைவனின் இலவசக் கொடை என்பதை உணர்ந்து, அதற்காக மனதார நன்றி செலுத்துவதே பஞ்ச பூதங்களுக்கு நாம் செய்யும் ஆகச்சிறந்த பூஜை.

"காற்றை போற்றுதல் வேண்டும் அப்பனே! அதாவது, எதை என்று உணர்ந்து உணர்ந்து! இறைவா! இலவசமாக கொடுத்திருக்கின்றாயே! பின் அதற்கும் நன்றி!"

சமூக முரண்பாடு: நல்லவரா? கெட்டவரா?

இன்றைய சமுதாயத்தில் நிலவும் ஒரு கசப்பான உண்மையை அகத்தியர் மிகத் துல்லியமாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஒருவன் உண்மையைச் சொன்னால், தர்மத்தின் பாதையில் நடந்தால், இந்த உலகம் அவனை 'பைத்தியக்காரன்' என்று எள்ளி நகையாடும். மாறாக, தீய விஷயங்களைப் பேசுபவர்களும், உலகாயதப் போலித்தனங்களில் மூழ்கியிருப்பவர்களுமே 'நல்லவன்' என்ற புகழை எளிதாகப் பெற்றுவிடுகிறார்கள். "கெட்டதைச் சொன்னால், நல்லவன் என்று பெயர் எடுக்கலாம்!" என்ற அகத்தியரின் வாக்கு, கலியுகத்தின் தலைகீழ் மாற்றத்தைச் சாடுகிறது. உலகப் புகழுக்காக ஏங்காமல், உண்மையான பாதையில் நடப்பதே ஒரு ஞானியின் அடையாளம் என்பதை அவர் உரக்கச் சொல்கிறார்.

குருதட்சணையின் உண்மைப் பொருள்

சித்தர்களுக்கும் ஞானிகளுக்கும் நாம் என்ன கைம்மாறு செய்ய முடியும்? என்ற ஆதங்கம் பல பக்தர்களுக்கு உண்டு. ஆனால், அகத்தியர் ஒரு தெளிவான உண்மையை உடைக்கிறார்: சித்தர்கள் மனிதர்களிடமிருந்து ஒருபோதும் நன்றியையோ, புகழையோ எதிர்பார்ப்பதில்லை. "இறைவனுக்கு நன்றி கூறு; அதை இறைவன் ஏற்றுக்கொண்டால் அதுவே எங்களுக்குச் சேரும் உண்மையான குருதட்சணை" என்பதே அவர் வாக்கு. ஆனால், இவ்வளவு ஞானத்தைப் புகட்டும் குருவிற்கு ஒரு சிறு நன்றிகூடச் சொல்லத் தெரியாத மனிதர்களைப் பார்க்கும்போது, அவர்கள் "முட்டாளாகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்" என்றே அகத்தியர் வருந்துகிறார். மனிதர்கள் படும் துயரங்களைக் கண்டு, "ஐயோ, இப்படியெல்லாம் பாவம் செய்து வாழ்கிறானே" என்ற பரிதாப உணர்வையே அவர்கள் கொள்கிறார்கள்.

கர்மாவையும் வெல்லும் நேர்மை: குருவின் கருணை

ஜாதகக் கட்டங்களும், முன்வினைப் பயனாகிய கர்மாவமுமே மனித வாழ்வைத் தீர்மானிக்கின்றன என்பது பொதுவான விதி. ஆனால், இந்த விதியையும் மீறி ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முடியுமா? முடியும் என்கிறார் அகத்தியர். ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியர் தன் மாணவனை எப்போது விரும்புவார்? அந்த மாணவன் சரியாகப் படிக்கும்போதுதான். அதுபோலவே, ஒரு சீடன் தன் பாதையில் 'நேர்மையாக' (Integrity) இருந்தால், அவனது கிரக நிலைகளோ அல்லது கர்ம வினைகளோ எப்படி இருந்தாலும், குருவானவர் அவனை மிக எளிதாக உயர்த்திவிடுவார்.

"சரியாக இருந்தால், எங்களுக்குப் பிடிக்கும், சுலபமாக உயர்த்திவிடுவேன்!" என்ற வாக்கு, நேர்மையானவர்களுக்கு ஒரு மாபெரும் நம்பிக்கை. ஆனால், தெரிந்தே தவறான பாதையில் செல்பவர்களுக்கு ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையையும் அவர் விடுக்கிறார். தவறான வழியில் செல்பவனைக் கர்மாவின் பிடியிலிருந்து காக்காமல், "நாங்களே உதைப்போம்" என்று அவர் கூறும் வார்த்தைகள், ஆன்மீகப் பாதையில் ஒழுக்கம் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உணர்த்துகின்றன.

சித்தனின் விளையாட்டு: கலி காலத்தின் எச்சரிக்கை

இந்தக் கலியுகம் பொய், களவு, அநீதி மற்றும் பித்தலாட்டங்கள் நிறைந்ததாக இருக்கும். சித்தர்களின் விளையாட்டு என்பது மிகவும் நுட்பமானது. அதன் முடிவு என்னவென்று தெரியாமல் மனிதன் தன் விருப்பப்படி ஆடிக்கொண்டிருக்கிறான். மனிதனை அகத்தியர் "பொய் வேடக்காரன்" என்று அழைக்கிறார். ஏனெனில், தான் எங்கே தவறிழைக்கிறோம் என்பதை அவன் கடைசி வரை உணர்வதே இல்லை.

சித்தர்கள் கொடுப்பதைக் கொடுத்துக் கொண்டே இருப்பார்கள், ஆனால் மனிதன் வரம்பு மீறும்போது அவர்கள் கொடுக்கும் 'அடி' மிகவும் பலமாக இருக்கும். "மனிதனை நாங்கள் அடித்தால், ஒரு அடி கூட தாங்கமாட்டான்" என்று அகத்தியர் எச்சரிக்கிறார். இருப்பினும், குருவின் அருளைப் பூரணமாக நம்பி, நேர்மையாக வாழ்பவர்களுக்குக் கலியுகத்தின் பாதிப்புகள் நேராது. சரியானவர்களுக்கு யார் மூலம் எதைச் செய்ய வேண்டுமோ, அதைச் சித்தர்களே முன்னின்று நடத்துவார்கள்.

முடிவுரை: வேடத்தைக் கலைத்து மெய்ஞானம் பெறுவோம்

அகத்தியரின் போதனைகள் நமக்கு ஒரு தெளிவான பாதையைக் காட்டுகின்றன. சித்தனின் விளையாட்டு என்பது நம்மைத் தண்டிப்பதற்கல்ல, மாறாக நம்மைத் திருத்துவதற்கே. பிரபஞ்சத்தின் கொடைகளை "உணர்ந்து உணர்ந்து" போற்றுவதும், எத்தகைய சூழலிலும் நேர்மையைக் கைவிடாமல் இருப்பதும் மட்டுமே கர்மாவின் பிடியிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும்.

இறுதியாக ஒரு கேள்வி: "இந்த உலகம் தரும் 'நல்லவன்' என்ற போலிப் பெயருக்காக நாம் வேடம் போடுகிறோமா, அல்லது இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அரிய கொடைகளுக்கு உண்மையிலேயே நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறோமா?"

நம் உள்ளிருக்கும் போலித்தனங்களைக் கலைந்து, உண்மையை உணரத் தொடங்குவதே சித்தர்களின் அருளைப் பெறுவதற்கான ஒரே வழி. முடிவில், சித்தனின் விளையாட்டு நம்மைச் சரியான திசையில் கொண்டு சேர்க்கட்டும்.

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சர்வம் சிவார்ப்பணம்!!!