திருவாசகத்தில் மறைந்திருக்கும் ரகசியம்: சனியிடமிருந்து தப்பிக்க சித்தர் அருளிய 3 எளிய வழிகள்

                                                                  இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...

திருவாசகத்தில் மறைந்திருக்கும் ரகசியம்: சனியிடமிருந்து தப்பிக்க சித்தர் அருளிய 3 எளிய வழிகள்…!

சனியின் பெயர் சொன்னால், ஆன்மீகப் பாதையில் பயணிப்பவர் மனதிலும் ஒரு நிழல் படர்வதுண்டு. ஆனால், அந்த அச்சத்திலிருந்து விடுபடவும், இறைவனை நெருங்கவும் ஒரு சித்தர் அருளிய வழிகள் நம்முடைய சிக்கலான சடங்குகளை விட மிகவும் எளிமையானவை என்று தெரிந்தால் எப்படி இருக்கும்? ஒரு சித்தரின் அருள்வாக்கில் வெளிப்பட்ட சில ஆழமான உண்மைகள், நமது ஆன்மீகப் பார்வையை முற்றிலுமாக மாற்றும் சக்தி கொண்டவை. அந்த உரையாடலிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மூன்று முக்கியப் பாடங்கள் இதோ.

--------------------------------------------------------------------------------

முக்கியப் பாடங்கள்

1. பிறர் நலம் நினைப்பதே சனியின் பாதிப்பிலிருந்து சிறந்த பாதுகாப்பு

சிக்கலான பரிகாரங்களையும், கடினமான விரதங்களையும் மேற்கொள்வதை விட, சனியின் பாதிப்பிலிருந்து தப்பிக்க ஒரு சித்தர் மிக எளிய வழியைக் கூறுகிறார். நீங்கள் மற்றவர்களின் நலனைப் பற்றி நினைத்தாலே போதும், சனீஸ்வரன் உங்களைத் தீண்டக்கூட மாட்டார் என்கிறார் அவர். இது எப்படி சாத்தியம்? ஏனெனில் சனீஸ்வரன் என்பவர் தர்ம தேவன். நீங்கள் பிறர் நலன் எனும் தர்மத்தை உங்கள் சிந்தனையில் ஏந்தும்போது, தர்மத்தின் தலைவன் உங்களை எப்படித் தண்டிக்க முடியும்? இந்த சுயநலமற்ற ஒரு சிந்தனை, பெரும் சடங்குகளை விட சக்தி வாய்ந்தது என்பது எவ்வளவு ஆழமான கருத்து! இந்த உன்னதக் குணமே எட்டாம் திருமுறை என்று போற்றப்படும் திருவாசகத்தின் சாராம்சம் என்றும் அந்த உரையாடல் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

அப்பா, பிறரைப் பற்றி போதித்தாலே, அப்பனே, அறிந்தும் அறிந்தும், பிறரைப் பற்றி நினைத்தாலே, அப்பனே, சனீஸ்வரன், அப்பனே, தொடவும் கூட மாட்டான் அப்பா.

2. 'அனைவரும் என் உறவினர்' என்பதே உண்மையான ஆன்மீக அடையாளம்

ஆன்மீகம் என்பது தனிப்பட்ட ஒருவருக்கான சுயமுன்னேற்றப் பாதை மட்டுமல்ல. சித்தர் வழியைப் பின்பற்றுபவன், இந்த உலகில் உள்ள அனைவரையும் தன் சொந்தமாகக் கருத வேண்டும் என்பது குருநாதரின் தெளிவான போதனை. இந்த மனநிலை, ஆன்மீகத்தை 'நான்' என்ற தனிநபர் தேடலிலிருந்து 'நாம்' என்ற பிரபஞ்ச அன்பாக மாற்றுகிறது. வேற்றுமைகளைக் களைந்து, அனைவரையும் உறவாகப் பார்க்கும் இந்த பரந்த மனப்பான்மையே, ஒரு சித்தரின் உண்மையான சீடனுக்கு அடையாளம். இதுவே ஆன்மாவின் விசாலப் பார்வை.

இவ்வுலகத்தில் உள்ள அனைவரும் எம் சொந்தக்காரர்கள் என்று, அப்பனே, சித்தனை வணங்குபவன் இதைச் சொல்ல வேண்டும் அப்பா.

3. ஈசனே ஒரு சித்தன் என்றால், அப்படியானால் இறைவன் யார்?

இந்த உரையாடலின் மிக ஆழமான, சிந்தனையைத் தூண்டும் பகுதி இதுதான். நாம் முழுமுதற் கடவுளாக வணங்கும் ஈசனே ஒரு பெரும் சித்தன் என்றும், முருகன், மணிகண்டன் போன்ற தெய்வங்களும் சித்தர்களே என்றும் குருநாதர் குறிப்பிடுகிறார். இது நம் மனதில் ஒரு அதிர்ச்சியான, அதே சமயம் அடிப்படையான கேள்வியை எழுப்புகிறது: "அவர்கள் அனைவரும் சித்தர்கள் என்றால், அப்படியானால் இறைவன் யார்?"

இந்தக் கேள்வி, நாம் வழக்கமாகப் பின்பற்றும் வழிபாட்டுக் கட்டமைப்புகளைத் தாண்டி, இறைவனின் உண்மையான இயல்பைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. ஆனால் சித்தர் இத்துடன் நிறுத்தவில்லை. இந்தக் கேள்விக்கு பதில் தெரியாததால்தான் உலகில் குழப்பம் நிலவுகிறது என்கிறார்.

அப்பா, ஈசனே பெரும் சித்தன் அப்பா... ஓடுகின்றீர்கள். முருகன் பெரிய சித்தன்... அப்பொழுது இறைவன் யார் இங்கு? அப்பா, யாருக்கும் தெரிவதில்லை. அதனால்தான் சிலர் இறைவன் இருக்கின்றான், சிலர் இல்லை என்று சொல்லி விடுகிறார்கள் அப்பா.

இறைவன் இருக்கிறானா இல்லையா என்ற வாதத்தின் மூல காரணமே இந்தக் கேள்விதான் என்பது எவ்வளவு பெரிய திறப்பு! சித்தர் மார்க்கம் இதுபோன்ற கேள்விகளைக் கண்டு அஞ்சுவதில்லை. மாறாக, வரையறுக்கப்பட்ட பதில்களைத் தாண்டி, உண்மையை நேரடியாக அனுபவிக்கத் தூண்டும் ஒரு நுழைவாயிலாகவே இதைப் பார்க்கிறது.

--------------------------------------------------------------------------------

முடிவுரை

ஒரு சித்தர் உரையாடலில் இருந்து கிடைத்த இந்த மூன்று முத்துக்களும் நம் ஆன்மீகப் பயணத்திற்கு வழிகாட்டும் சக்தி வாய்ந்தவை. பிறர் நலனில் இறைவனைக் காண்பது, அனைத்தையும் அரவணைக்கும் பிரபஞ்ச உறவை உணர்வது, மற்றும் அடிப்படை உண்மைகளை அறியத் துணிந்து கேள்விகள் கேட்பது ஆகியவையே உண்மையான ஆன்மீகத்தின் தூண்கள். பிறர் நலனில் இறைவனையும், பிரபஞ்ச உறவில் ஆன்மாவையும் காணும் இவ்வளவு எளிய வழிகள் இருக்க, நாம் ஏன் இன்னும் கடினமான சடங்குகளின் சுவர்களில் நம் தலையை முட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம்?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!