அகத்தியரின் பேரருள்: ஒரு குழந்தையின் உயிரைக் காத்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை!

          இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                     சர்வம் சிவார்ப்பணம்... 

அகத்தியரின் பேரருள்: ஒரு குழந்தையின் உயிரைக் காத்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை…!

வாழ்க்கைப் பயணம் எப்போதும் நாம் திட்டமிட்டபடி அமைவதில்லை. சில நேரங்களில் நவீன மருத்துவ அறிவியலே கைகழுவிவிடும் அளவிற்கு இக்கட்டான சூழல்கள் நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்ளும். அத்தகைய இருண்ட தருணங்களில், நாம் எதைப் பற்றிக்கொள்வது? எங்கு நமக்கு விடை கிடைக்கும்? "எண்ணத்தில் என்னை வை" என்ற அகத்தியப் பெருமானின் வாக்கு வெறும் ஆறுதலல்ல; அது ஒரு மாபெரும் அபயம். ஒரு சாமானிய மனிதரின் அசைக்க முடியாத பக்தி, ஒரு மகா குருவின் சொல்லுக்கு எப்படிக் கட்டுப்பட்டது என்பதையும், அது ஒரு பிஞ்சு உயிரின் விதியையே எப்படி மாற்றியது என்பதையும் விளக்கும் தர்க்கரீதியான ஆன்மீகத் தேடல் இது.

"எண்ணத்தில் என்னை வை": நம்பிக்கையே அஸ்திவாரம்

திருச்சி லால்குடியைச் சேர்ந்த அந்த அடியவர், ஒரு காலத்தில் அகத்தியப் பெருமானைப் பற்றி எதுவுமே அறியாதவர். ஆனால், "சித்தன் அருள்" வலைத்தளம் வாயிலாக குருநாதரின் வாக்குகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்கத் தொடங்கியபோது, அவருக்குள் ஒரு மாபெரும் மாற்றம் நிகழ்ந்தது. எம்.பி.ஏ (MBA) பட்டதாரியான அவர், மெத்தப் படித்த அறிவு தரும் கர்வத்தை விடுத்து, ஆன்மீகத் தெளிவின் அடிப்படையில் ஒரு எளிய தேநீர் கடையைத் தனது வாழ்வாதாரமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

இங்கேதான் "ஆன்மீகத் தர்க்கம்" (Spiritual Logic) வேலை செய்கிறது. ஒரு உயர்கல்வி கற்றவர் ஏன் தேநீர் கடை நடத்த வேண்டும்? உலகின் பார்வையில் இது ஒரு முரண்பாடாகத் தோன்றலாம். ஆனால், அந்த அடியவரைப் பொறுத்தவரை, அது "எளிய வாழ்வு, உயரிய சிந்தனை" (Simple Living, High Thinking) என்ற குருநாதரின் தத்துவத்தைச் செயல்படுத்தும் களம். குருவின் சொற்களை வெறும் வாசிப்போடு நிறுத்தாமல், அதைத் தன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு செயலிலும் பிணைத்துக் கொண்டதுதான் அவர் பெற்ற வெற்றியின் முதல் படி.

37 கிலோமீட்டர் பாதயாத்திரை: ஒரு தந்தையின் தவக்காலம்

ஏற்கனவே ஒரு பெண் குழந்தை இருந்த நிலையில், திருவையாறு கும்பாபிஷேகத்தின் போது ஜானகிராமன் ஐயாவைச் சந்தித்த அந்தத் தம்பதியினர், அகத்தியப் பெருமானிடம் உருக்கமான ஒரு கோரிக்கையை வைத்தனர். தங்களுக்கு மீண்டும் ஒரு மகப்பேறு கிடைக்க வேண்டும் என்பதே அது. குருவின் அருளால் அடியவரின் மனைவி கருவுற்றார். ஆனால், மருத்துவப் பரிசோதனையில் உயர் ரத்த அழுத்தம் மற்றும் நீரிழிவு நோயினால் குழந்தைக்கு ஆபத்து இருப்பதாக மருத்துவர்கள் எச்சரித்தனர்.

அறிவியல் கைவிரிக்கும் போது, ஆன்மீகம் கரம் நீட்டுகிறது. தன் மனைவியையும் கருவில் உள்ள குழந்தையையும் காக்க, அந்தத் தந்தை ஒரு கடும் தவத்தைத் தொடங்கினார். பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் லால்குடியில் இருந்து திருவையாறு அகத்தியர் ஆலயம் வரை 37 கிலோமீட்டர் தூரம் வெறும் காலால் பாதயாத்திரை சென்றார். தார்ச் சாலையின் சுட்டெரிக்கும் வெயில் அவர் பாதங்களைப் பொசுக்கிய போதும், 'அகத்தியா' என்ற நாமம் மட்டுமே அவருக்குத் தாகம் தீர்க்கும் மருந்தானது. ஆலயத்தை அடைந்தபோது, உடல் சோர்ந்து, உள்ளம் உருகி, அவர் அங்கே மயங்கிச் சாய்ந்தார் (Fainting). அந்த மயக்கமே ஒரு மாபெரும் சரணாகதி.

"அப்பனே!!! அகத்தியா என் தாயும் நீ என் தந்தையும் நீ! எனக்கு எல்லாம் ஆனவன் நீ!!! உன்னையே நம்பிக் கொண்டிருக்கின்றேன் அகத்தியப்பா!!!! நீதான் தாயையும் சேயையும் காப்பாற்ற வேண்டும்!!!!"

'நற்பவி': சேவையே சிறந்த வழிபாடு

அந்த அடியவர் நடத்தி வரும் தேநீர் கடைக்கு 'நற்பவி' (நல்லது நடக்கட்டும்) என்று பெயர். ஆன்மீகம் என்பது வெறும் வழிபாட்டுடன் நின்றுவிடாமல், சக உயிர்களுக்கான சேவையாக மாற வேண்டும் என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார். தினமும் கடையைத் திறந்ததும், முதல் தேநீரை அகத்தியருக்குப் படைத்துவிட்டு, வாயில்லா ஜீவன்களான நாய்களுக்குப் பாலும் உணவும் வழங்குகிறார். கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் அகத்தியரின் பெயரால் இலவசமாக உணவு வழங்குகிறார்.

இந்தச் சேவையின் ஆழத்தை அகத்தியரே பிற்காலத்தில் ஜானகிராமன் ஐயா மூலம் உறுதிப்படுத்தினார். "யானே வருவேன் அவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு கூட... அவனிடத்தில் சென்று யான் தேனீரும் அருந்தினேன்" என்று அகத்தியர் அருளிய வாக்கு, அந்த அடியவரின் எளிய கடையில் குருநாதர் சூட்சுமமாகப் பிரசன்னமாகி இருந்ததை மெய்ப்பித்தது.

NICU-வில் நிகழ்ந்த அதிசயம்: மருத்துவர்களை வியக்க வைத்த மாற்றம்

பிரசவத்தின்போது பெண் குழந்தை பிறந்தது, ஆனால் நுரையீரலில் ஏற்பட்ட தீவிரப் பாதிப்பால் குழந்தை உடனடியாக அவசரச் சிகிச்சை பிரிவில் (NICU) அனுமதிக்கப்பட்டது. மூன்று நாட்களாகப் போராட்டம் தொடர்ந்தது. அடியவர் கலங்கி நின்றபோது, ஜானகிராமன் ஐயா மூலம் அகத்தியரின் வாக்கு கிடைத்தது. "யானும் நேற்றைய பொழுதிலும் அங்கேயேதான் இருந்தேன்... அக்குழந்தைக்கு நல்விதமாகவே மூன்று முறை காதில் ஓதுவேன்" என்று அகத்தியர் வாக்கு தந்தார்.

"யானே தான் அங்கு சென்று வந்தேன் என்பேன் அப்பனே! அக்குழந்தைக்கு நல்விதமாகவே மூன்று முறை காதில் ஓதுவேன் என்பேன் அப்பனே நலன்கள் நலன்கள் ஆசிகள்!"

குருவின் இந்தச் சூட்சுமச் செயல்பாடு மூன்றாம் நாளில் பலன் தந்தது. மருத்துவர்களே வியக்கும் வண்ணம், குழந்தையின் நுரையீரல் பாதிப்பு 'சூரியனைக் கண்ட பனி போல' மறைந்தது. செயற்கைச் சுவாசம் இன்றி குழந்தை தானாகச் சுவாசிக்கத் தொடங்கியது. ஒரு மகா குருவின் முன்னிலையில் மருத்துவ அறிவியலின் எல்லைகள் விரிவடைந்த தருணம் அது.

அகத்தியன் வாக்கு: ஒருபோதும் பொய்க்காத சத்தியம்

"அகத்தியன் ஒரு சொல் விட்டு விட்டால் அச் சொல் ஜெயிக்குமே தவிர தோல்வி அடையாது" என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது ஒரு பிரபஞ்ச நியதி. மனிதர்களை நம்புவதை விட, ஒரு மேலான சக்தியை நம்புவது ஒருவருக்கு எத்தகைய மன தைரியத்தைத் தருகிறது என்பதற்கு இந்த நிகழ்வே சாட்சி.

அகத்தியரின் வாக்கு மிகவும் நேர்மையானது. "தோல்வி என்றால் தோல்வி என்று சொல்லிவிடுவேன்; வெற்றி என்றால் வெற்றி" என்று அவர் கூறுவது, குருவின் மீது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது. மனிதர்களின் பொய் வாக்குறுதிகளை விட, குருவின் இந்தத் தெளிவான உண்மைத்தன்மை அடியவருக்குப் பேரமைதியைத் தந்தது. தன் இல்லத்திற்கே வந்து தேநீர் அருந்திய குருநாதர், தன் குழந்தையின் காதில் மந்திரம் ஓதி உயிரைக் காப்பார் என்ற அந்தத் தந்தையின் நம்பிக்கை வீண் போகவில்லை.

முடிவுரை

நிச்சயமற்ற இந்த வாழ்வில், அசைக்க முடியாத பக்தி ஒன்றே நமக்குக் கவசமாக அமையும். லால்குடி அடியவரின் பக்தி, இன்று 'நற்பவி' என்று பெயரிடப்பட்ட அந்தச் சிறுமியை நலமுடன் வாழச் செய்துள்ளது. கடையின் பெயராக இருந்த 'நற்பவி', இன்று அந்தக் குழந்தையின் பெயராகவும், அவளது வாழ்வின் அடையாளமாகவும் மாறியுள்ளது.

குருவின் வாக்கை வேதமாக ஏற்றுக்கொண்டால், அவர் நம் இல்லம் தேடி வருவார் என்பதற்கு இந்தச் சம்பவமே சாட்சி. இதைப் படிக்கும் வாசகர்களாகிய உங்களிடம் ஒரு கேள்வி: "வாழ்க்கையின் நெருக்கடியான ஒரு கணத்தில், உங்கள் லாஜிக்கை எல்லாம் ஓரங்கட்டி வைத்துவிட்டு, முழு நம்பிக்கையையும் ஒரு உயர்ந்த சக்தியிடம் ஒப்படைக்க நீங்கள் தயாரா?"

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளே சரணம்!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!