இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

              சர்வம் சிவார்ப்பணம்...   

ஆடு பாம்பே: உங்கள் மனக்குரங்கை அடக்கி வாழ்வை வெல்ல பாம்பாட்டி சித்தர் காட்டும் 5 ரகசியங்கள்

இன்றைய இயந்திரத்தனமான உலகில், மனிதர்கள் நிம்மதியைத் தேடி எங்கெங்கோ அலைகிறார்கள். ஆனால், உண்மையான அமைதி நம் உள்ளே இருக்கும் 'பாம்பை' அறிவதில்தான் இருக்கிறது. கடந்த 4/4/2022 அன்று தஞ்சை பெருவுடையார் திருக்கோயிலில் பாம்பாட்டி சித்தர் அருளிய அருள்வாக்கு, மனிதனின் கர்ம வினைகளையும், இந்தத் 'தரித்திரப் பிறவி'யிலிருந்து விடுபடும் வழிகளையும் மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறது.

சித்தர் தத்துவ ஆய்வாளனாக, 'ஆடு பாம்பே' என்ற வரிகளுக்குப் பின்னால் ஒளிந்துள்ள அந்த ஆழமான ஆன்மீக அறிவியலை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

பாம்பு என்பது பயமல்ல, அதுவே ஈசன்

பொதுவாக பாம்பு என்றாலே நமக்கு மரண பயம் வரும். ஆனால், பாம்பாட்டி சித்தரோ அந்தப் பாம்பையே ஈசனாகப் பார்க்கிறார். இறைவனைத் தேடி காடு மேடாக அலையத் தேவையில்லை; ஈசனையே பாம்பாக உருவகித்து, அவனைத் துதிப்பதே உன்னதமான நிலை என்கிறார். "பாம்பின் மேல் கால் அறியும் போல்" நாம் இறைவனின் இருப்பை உணர வேண்டும் - அதாவது, ஒரு பாம்பின் மீது கால் பட்டால் எப்படித் தப்ப முடியாதோ, அப்படி ஒரு நேரடியான, அழுத்தமான இறை உணர்வு நமக்கு வேண்டும்.

"பாம்பே!! என்ற பொழுது ஈசனே!! ஞாபகத்தில் வர வேண்டும் இதுதான் உண்மை!! ஈசனே பாம்போ!!! என்னை!! யானே ஈசனை பாம்பன் என்றுதான் அழைப்பேன்!!!"

தன் தலைவனான ஈசனை மனதில் நிறுத்தி ஆடும்போது, அங்குக் கர்ம வினைகள் கருகிச் சாம்பலாகும் என்பதுதான் பாம்பாட்டி சித்தர் நமக்குத் தரும் முதல் ரகசியம்.

மிருக புத்தியிலிருந்து மனக்குரங்கு வரை: மனிதனின் வீழ்ச்சி

மனிதன் தன்னைத் தான் உயர்ந்த அறிவாளி என்று கருதிக்கொள்கிறான். ஆனால் சித்தர் நம்மைப் பார்க்கும் விதம் வேறு. நாம் 'ஆடு, மாடு, கழுதை' போன்ற அறிவற்ற புத்தியுடன் அலைகிறோம் என்கிறார். இந்தப் புத்தியின் தொடர்ச்சியாகத்தான் மனிதனுக்கு 'மனக்குரங்கு' ஆட்டம் ஆரம்பிக்கிறது.

மனிதனுக்கும் குரங்குக்கும் பெரிய வித்தியாசமில்லை; ஏனெனில் மனிதனும் கற்பனைகளிலும் பொய்களிலும் லீலைகளிலும் மூழ்கிக் கிடக்கிறான். பொறாமையும் மூடத்தனமும் சூழ்ந்த இந்த நிலையைச் சித்தர் 'தரித்திரப் பிறவி' என்று சாடுகிறார்.

"குரங்கு மனது படைத்தவனே மனிதன் பாம்பே!!! இக் குரங்கு மனதை எப்பொழுது? ஜெயிக்கின்றானோ!! அப்பொழுது மனித வாழ்க்கையை ஜெயிக்கலாம் பாம்பே!!!"

இந்த மனக்குரங்கை நிறுத்திவிட்டால், பிரபஞ்சத்தையே அடக்கி ஆளலாம் என்பது சித்தர்களின் அசைக்க முடியாத விதி.

நிழலும் நிஜமும்: நிலையற்ற ஊனுடம்பு

மனிதன் ஏன் பொய்யான லீலைகளைப் பின்பற்றுகிறான்? ஏன் நிழல்களைப் பின்தொடர்கிறான்? என்ற கேள்விகளைச் சித்தர் எழுப்புகிறார். நாம் எதை நிலையானது என்று எண்ணி ஆடுகிறோமோ, அந்த உடல் இறுதியில் 'ஊனுடம்பு' என்றாகி ஆற்றில் வீசப்படும் என்பதே கசப்பான உண்மை.

வாழ்நாளில் நாம் செய்த கர்மங்களின் பலனாக, இறுதிக் காலத்தில் 'சவுக்கால் அடிக்கப்பட்டு' வீசப்படும் இந்த உடம்பு, ஆற்று நீரோடு மறைந்து போகும். இந்த நிலையாமையை உணராதவன் எத்தனை முறை பிறவி எடுத்தாலும் அவன் தரித்திரனாகவே இருப்பான். அந்தத் தரித்திரப் பிறவியை அறுத்து எறிய வேண்டுமானால், 'உயிரின் பாம்பை' நாம் அறிய வேண்டும்.

"பாம்பே!! மனிதனை நிச்சயமாய் தரித்திர பிறவியை அறுத்து விடு ஆடு பாம்பே!! ஆற்றின் வழியே சென்று மறைந்து விடும் ஊனுடம்பு ஆடுபாம்பே!!"

இறப்பில்லா வாழ்வும் ஆசை என்னும் சங்கிலியும்

சித்தர் தத்துவத்தின் உச்சமாக விளங்குவது 'காயகற்பம்' மற்றும் இறப்பில்லாப் பெருவாழ்வு. மனிதனால் இறப்பில்லாமல் நீடூழி வாழ முடியும் என்று சித்தர் அடித்துச் சொல்கிறார். ஆனால், அதைத் தடுப்பது எது? மனிதனின் 'இச்சை' (ஆசை) தான்.

கற்பனைத் திறத்தால் ஓடும் மனிதன், தன் உடலைத் தான் ஜெயிப்பது கஷ்டம். அவன் இறப்பிற்குப் பிறகும், அவனது தீராத ஆசைகள் மீண்டும் ஒரு உடம்பைத் தேடி அவனைப் பிறவிச் சுழற்சியில் தள்ளுகின்றன. இக்கரைக்கும் அக்கரைக்கும் வழி தெரியாமல் தவிக்கும் மக்களைக் கரைசேர்க்கும் ஞானமே அகத்தியரின் ஞானம். "அகத்தியன் நீரே!!" என்று பாம்பாட்டி சித்தர் குறிப்பிடுவது, காவேரி நீர் போன்ற அந்தத் தெளிவான ஞானத்தையே.

நிதானம்: 'தீராத நோய்' தீர்க்கும் ஆமை தத்துவம்

இன்றைய மனிதர்கள் 'குதிரை' போல் ஓட வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் சித்தர் 'ஆமை' போன்ற நிதானத்தை வலியுறுத்துகிறார். அவசரம் அழிவைத் தரும்; நிதானமே வெற்றியைத் தரும்.

நம்மிடமுள்ள தீராத கர்ம நோய்கள் (தீராத நோய்) தீர வேண்டுமானால், பொறாமை நீங்கி, நல் நிதானத்தைக் கடைபிடிக்க வேண்டும். குதிரை போல் வேகமெடுப்பவன் வழியிலேயே விழுந்துவிடுவான்; ஆனால் ஆமை போன்ற நிதானத்துடன் மனதை ஒருமுகப்படுத்துபவன் இறை தரிசனத்தைக் காண்பான்.

"நிதானத்தை கடைபிடிப்பது எக்காலம்?? பொறாமை நிற்பது எக்காலம்?? பாம்பே!!! நல் நிதானத்தை கடைபிடிப்பது எக்காலம்?? பாம்பே!!!"

முடிவுரை: ஒரு தீர்க்கமான சிந்தனை

பாம்பாட்டி சித்தர் தஞ்சை மாநகரில் அருளிய இந்த வாக்கு, நம்மைச் சுயபரிசோதனை செய்யத் தூண்டுகிறது. நாம் தேடி ஓடும் அனைத்தும் மாயை (illusion). தேடுவதை நிறுத்திவிட்டு, ஆமை போன்ற நிதானத்துடன் நம்முள்ளே இருக்கும் ஈசனை (பாம்பை) உணர்ந்தால் மட்டுமே இந்தத் தரித்திரப் பிறவி அறுபடும்.

காவேரி நீரை அருந்திய அகத்தியரின் ஞானத்தை நமக்குள் கொண்டுவருவோம். உங்கள் மனக்குரங்கை நிறுத்தி, ஈசனாகிய அந்தப் பாம்பின் தாளத்திற்கு ஆடத் தயாரா? அல்லது மாயை என்னும் குதிரையில் ஏறித் தரித்திரத்தில் வீழப்போகிறீர்களா? சிந்திப்போம்!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.