நம்மை நாமே அறிந்துகொள்ள அகத்தியர் காட்டும் எளிய வழி: தியானத்தின் ரகசியம்

             இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

        சர்வம் சிவார்ப்பணம்…

நம்மை நாமே அறிந்துகொள்ள அகத்தியர் காட்டும் எளிய வழி: தியானத்தின் ரகசியம்

1. அறிமுகம்

"நான் யார்?", "எதற்காகப் பிறந்தேன்?" – இந்த இரு வினாக்களும் மனித குலத்தின் மிகப்பழமையான, ஆனால் மிக ஆழமான தேடல்கள். இன்றைய நவீன உலகில், தொழில்நுட்ப வசதிகள் பெருகினாலும், மன அமைதி என்பது எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது. நாம் புற உலகப் பொருட்களில் இன்பத்தைத் தேடி அலைகிறோமே தவிர, நமக்குள் இருக்கும் எல்லையற்ற பேரானந்தத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பதில்லை. அகத்தியப் பெருமான் தனது ஜீவநாடி வாக்குகளில் ஒரு கசப்பான உண்மையைப் பொட்டில் அடித்தார் போல் கூறுகிறார்: தியானத்தின் மேன்மையை உலகம் அறிந்திருந்தாலும், "ஆனாலும் தியானங்கள் யாரும் கடைப்பிடிப்பதில்லை" என்கிறார். அப்பனே, இந்தப் புறக்கணிப்புதான் நமது எல்லாத் துயரங்களுக்கும் அடிப்படை. நம்மைத் தொலைத்துவிட்டு நாம் தேடும் அமைதி, கையில் வெண்ணெயை வைத்துக்கொண்டு நெய்க்கு அலைவதற்கு ஒப்பானது.

2. தன்னை அறியாமல் இறைவனைத் தேடுவதால் பயனுண்டா?

அநேக மக்கள் இறைவனைத் தேடித் தவம் கிடக்கிறார்கள், ஆலயங்களுக்குப் பாதயாத்திரை செல்கிறார்கள். ஆனால், தன்னை யார் என்று உணர முற்படாத ஒருவன், பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்களை எப்படி அறிந்துகொள்ள முடியும்? அகத்தாய்வு இல்லாத புறத்தேடல் முழுமை அடையாது. ஒருவன் அறியாமையில் மூழ்கிக்கொண்டு, தன் ஆன்மாவின் இயல்பைத் தெரிந்துகொள்ளாமல் இறைவனை வேண்டுவது எவ்விதப் பலனையும் தராது என்பதை அகத்தியர் எச்சரிக்கிறார்.

"தன்னைப்பற்றி அறியாமல் இறைவனை நாடுவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை."

இந்த ரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இறைவன் என்பவன் தூணிலும் இருப்பான், துரும்பிலும் இருப்பான்; ஆனால் முக்கியமாக உனது "துடிப்பிலும்" இருப்பான். உன்னைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாமல் நீ செய்யும் வழிபாடு, முகவரியே தெரியாத ஒருவருக்குக் கடிதம் எழுதுவதைப் போன்றது.

3. பிரம்ம முகூர்த்தத்தின் ரகசியம்

தியானம் என்பது ஏதோ ஒரு நேரத்தில் கடமைக்காகச் செய்வதல்ல. பிரபஞ்ச ஆற்றல் அதீதமாக இருக்கும் அந்தப் பொன்னான நேரத்தில் நாம் அகத்துடன் இணைய வேண்டும். அகத்தியப் பெருமான் தியானத்திற்கு உரிய உன்னதமான நேரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்:

"தியானங்கள் எப்பொழுது செய்ய வேண்டுமென்றால் அப்பனே, பிரம்ம முகூர்த்தத்திலே!"

விடியற்காலை நேரமான பிரம்ம முகூர்த்தத்தில், மனம் அலைபாயாமல் அமைதி நிலவும். அந்த நேரத்தில் தியானத்தைப் பயிற்சியாகக் கொள்ளாமல் ஒரு தவமாக, "நல்விதமாக" (முறையாக) செய்யும் பொழுது, ஒரு மனிதனுக்குத் தன்னைப் பற்றிய ரகசியங்கள் ஒவ்வொன்றாக அவிழத் தொடங்கும். உன்னை நீயே தரிசிக்கும் அந்த ஆத்ம தரிசனம், முறையான தியானப் பயிற்சியின் மூலமே சாத்தியமாகும்.

4. வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம்

"நாம் எதற்காகப் பிறந்தோம்? எதற்காக இவ்வுலகில் வாழ்கின்றோம்?" – இந்த நுட்பமான கேள்விகளுக்குப் பதில் தேடி நாம் எங்கும் அலைய வேண்டியதில்லை. தியானத்தின் மூலம் அகக்கண் திறக்கும்போது, இப்பிறவியின் நோக்கம் தானாகவே வெளிப்படும். அறியாமையில் வாழ்ந்து, வெறும் லௌகீக இன்பங்களில் காலத்தைக் கழிப்பது பயனற்றது. முறையான தியானம் ஒருவனைப் பக்குவப்படுத்தி, அவனது பிறவியின் ரகசியத்தை அவனுக்கே போதிக்கும். இந்த உண்மையை உணராதவரை, நாம் வெறும் சக்கையாகவே வாழ்ந்து முடிப்போம்.

5. முடிவுரை மற்றும் சிந்தனைத் தூண்டல்

அகத்தியப் பெருமான் நமக்குத் தரும் எச்சரிக்கை மிகவும் ஆழமானது. தன்னை யாரென்று உணராமல், இந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து முடித்துவிட்டு, இறுதிக் காலத்தில் இறைவனை நோக்கி வருவதால் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்லை.

"அப்பனே தெரியாமலே வாழ்ந்திட்டு, இறைவனை நோக்கி வந்தாலும் பிரயோஜனம் இல்லை."

தியானம் என்பது ஒரு மதம் சார்ந்த சடங்கல்ல; அது உங்களை நீங்களே கண்டறியும் ஒரு விஞ்ஞானம். வாழ்ந்து முடித்த பின் இறைவனைத் தேடுவதை விட, வாழும்போதே உன்னில் இருக்கும் இறைத்தன்மையைக் காண்பதே புத்திசாலித்தனம். அப்பனே, உன் ஆன்மாவை நீ அறிந்துகொள்ள இன்று ஒரு நிமிடம் ஒதுக்கி தியானிக்கத் தயாரா? அந்த ஒரு நிமிடம் உன் வாழ்நாள் முழுமைக்குமான தெளிவைத் தரக்கூடும்!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே...!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி...

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!