இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
1. அறிமுகம் அப்பனே, நவீன யுகத்தின் ஓட்டத்தில் நாம் எவ்வளவுதான் முன்னேறினாலும், சில நேரங்களில் காரணமே தெரியாத ஒரு பாரம் நம் நெஞ்சை அழுத்துவதை உணர்கிறோம். "நான் ஏன் இவ்வளவு குழப்பமாக இருக்கிறேன்? எனக்கு சம்பந்தமே இல்லாத இந்த ஆசை எங்கிருந்து வந்தது?" என்ற வினாக்கள் உங்களை வாட்டலாம். தீராத மனக்கஷ்டங்களும், மீண்டும் மீண்டும் நம்மைத் தேடி வரும் துயரங்களும் வெறும் தற்செயல் நிகழ்வுகள் அல்ல, அப்பனே. இவற்றுக்குப் பின்னால் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு ஆன்மீகச் சங்கிலித் தொடர் இருப்பதை நம் குருநாதர் ஆழமாக விளக்குகிறார்.
2. உங்கள் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் 'முன்னோர் துகள்கள்' இவ்வுலகில் வாழ்ந்து மறைந்த நம் முன்னோர்கள், தங்கள் ஆசைகள் நிறைவேறாத நிலையில் 'திரிந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள்' என்பதே கசப்பான உண்மை, அப்பனே. அத்தகைய நிறைவேறாத வேட்கைகளைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்காக, அந்த முன்னோர்களின் ஆன்மாக்கள் துகள்களாக மாறி நம் உடலில் ஒட்டிக்கொள்கின்றன. இது ஏதோ ஒரு கற்பனையல்ல; அந்தத் துகள்கள் நம் நரம்பு மண்டலத்திலும் எண்ண ஓட்டத்திலும் கலந்து நம்மை அறியாமலேயே நம்மை இயக்குகின்றன, அப்பனே.
"முன்னோர்களின் ஆத்மாக்கள் நம் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டு அவர்களுடைய ஆசையை நிறைவேற்றிக் கொள்ளப் பார்க்கும் பொழுது, இப்படி நம்மை ஆலயங்கள் மற்றும் நதிகளின் நீராடச் சொல்லி முன்னோர்களுடைய ஆத்மாக்களின் துகள்களை எல்லாம் நம்மிடம் இருந்து அகற்றி நம்முடைய நன்மைக்காக நம்மை வழி நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்."
3. புனித நீர்நிலைகளும் குருநாதரின் வழிகாட்டுதலும் குருநாதர் நம்மை ஏன் அலைந்து திரிந்து பல புனித நதிகளுக்கும் கடல்களுக்கும் செல்லச் சொல்கிறார் என்று எப்போதாவது சிந்தித்ததுண்டா, அப்பனே? இது வெறும் மதச் சடங்கு அல்ல; இது ஒரு சூட்சுமமான சுத்திகரிப்பு முறை. நம் உடலில் ஒட்டியிருக்கும் அந்த முன்னோர்களின் ஆன்மா துகள்களை அகற்றி, நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தவே குருநாதர் இத்தகைய வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகிறார்.
குருநாதர் குறிப்பிடும் அந்த முக்கியமான புனிதத் தலங்களும் நீர்நிலைகளும் இதோ, அப்பனே:
4. நிறைவேறாத ஆசைகளும் தொடரும் துன்பங்களும் இந்த நுட்பமான துகள்கள் நம் உடலில் ஒட்டிக்கொள்ளும் போது, முன்னோர்களின் நிறைவேறாத ஆசைகள் நம்முடைய சொந்த ஆசைகளாக உருமாறுகின்றன, அப்பனே. இதனால் ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையற்ற வேட்கைகளும், விசித்திரமான எண்ணங்களும் தோன்றி, அவன் மீண்டும் மீண்டும் கஷ்டத்தில் ஆழ்கிறான். ஒரு பிரச்சனையிலிருந்து மீண்டு வருவதற்குள் அடுத்த பிரச்சனை என, "மீண்டும் மீண்டும் ஏது என்று, கஷ்டத்தில் மூழ்கி, மூழ்கி..." மனிதன் வேதனையை அனுபவிப்பதற்குக் காரணம், அவனைத் துகள்களாகச் சூழ்ந்திருக்கும் இந்த ஆன்மீகப் பாதிப்புகள் தான், அப்பனே.
5. விடுபடுவது எப்படி? எதிர்கால வழிகாட்டுதல் தன்னையறியாமலே தனக்குள் நிகழும் இந்தப் போராட்டத்தைப் பற்றிப் பல நேரங்களில் மனிதனுக்குத் தெரிவதே இல்லை. "நிச்சயம் தன்னில் கூட மனிதனுக்குத் தெரியாதப்பா" என்று குருநாதர் அந்த அறியாமையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆனால் கவலை கொள்ளாதே, அப்பனே! வரும் காலத்தில் இத்தகைய நுட்பமான துகள்களை நம்மிடமிருந்து அகற்றி, வாழ்க்கையில் வெற்றியைப் பெறுவதற்கான தெளிவான வழிமுறைகளை குருநாதர் நிச்சயமாக வழங்கப்போகிறார். குருவின் ஆசிகளுடன், இவை அனைத்தையும் நாம் வென்று நலம் பெறலாம், அப்பனே.
6. முடிவுரை: சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு கேள்வி புனித நீராடல்கள் என்பவை நம் முன்னோர்கள் விட்டுச் சென்ற வெறும் கலாச்சாரச் சடங்குகள் மட்டுமல்ல; அவை நம்மைப் பிணைத்திருக்கும் 'முன்னோர் துகள்களின்' பிடியிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும் அற்புதம். அப்பனே, இன்று நாம் சந்திக்கும் தடைகள் அனைத்தும் நம்முடைய குணங்களால் உருவானவை தானா? அல்லது நம்மை அறியாமல் நம் மீது படிந்திருக்கும் அந்தத் துகள்களின் தாக்கமா? இந்த உண்மையை உணர்ந்து, குருநாதரின் வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றுவதே அமைதியும் வெற்றியும் நிறைந்த வாழ்விற்கு வழியாகும், அப்பனே.
இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் ...இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
இறைவா நீயே அனைத்தும்! இறைவா நீ நன்றாக இருக்கவேண்டும்!
இறைவா, எங்களை நன்றாகப் படைத்தாய்! அனைத்தையும் நன்றாகக் கொடுத்திருக்கின்றாயே!
இறைவா உந்தனுக்கு நன்றி! நன்றி!! நன்றி!! சர்வம் சிவார்ப்பணம்
இன்றைய நவீன உலகில் நம்மில் பலர் குழப்பத்தையும் நிச்சயமற்ற தன்மையையும் உணர்கிறோம். எதிர்காலம் எப்படி இருக்குமோ, நமது செயல்களுக்கு என்ன பலன் கிடைக்குமோ என்ற கேள்விகளுடன் வாழ்கிறோம். இந்தக் காலகட்டத்தை கலியுகம் என்று அழைத்தாலும், அகத்தியர் இதை இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று, இது “அழியுகம்” - அதாவது அழிவின் யுகம் - என்று எச்சரிக்கிறார். இந்தச் சூழலில், அகத்தியர் போன்ற மகா சித்தர்களின் பண்டைய ஞான உரைகள், நமக்குத் தெளிவான வழிகாட்டுதலை வழங்குகின்றன. சமீபத்தில் திருவண்ணாமலையில் அகத்தியர் வழங்கிய ஒரு அருள்வாக்கில் இருந்து, நம் அனைவரையும் சிந்திக்க வைக்கும் ஐந்து அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகளை இந்த வலைப்பதிவில் தொகுத்துள்ளோம். இவை வெறும் ஆன்மீகக் கருத்துகள் அல்ல; நமது வாழ்க்கையை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும் நடைமுறை உண்மைகள்.
--------------------------------------------------------------------------------
கார்த்திகை தீபத் திருவிழாவின் போது, திருவண்ணாமலை உச்சியில் ஏற்றப்பட்ட மகா தீபம் சில கணங்கள் மட்டுமே தெரிந்து, பின்னர் ஈசனின் கட்டளைப்படி மேகங்களால் சூழப்பட்டு மறைக்கப்பட்டது. இது ஒரு சாதாரண இயற்கை நிகழ்வு அல்ல, மாறாக மனிதகுலத்திற்கான இறைவனின் நேரடி எச்சரிக்கை என்று அகத்தியர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
மனிதர்களின் செயல்களால் இறைவன் அதிருப்தி அடைந்துள்ளதைக் காட்டுவதே இந்த நிகழ்வின் நோக்கம். இது வரவிருக்கும் காலங்களில் வீடுகளில் சங்கடங்கள், சச்சரவுகள் மற்றும் குறைகள் அதிகரிக்கும் என்பதற்கான ஒரு முன்னறிவிப்பாகும் ("இல்லத்திலும் கூட நிச்சயம் எதை என்று அறிய அறிய சங்கடங்கள்... சச்சரவுகள் இன்னும் குறைகள்"). இந்த தெய்வீக எச்சரிக்கையை அகத்தியரின் வார்த்தைகளிலேயே காண்போம்:
அகத்தியனே !!!மக்கள் நிச்சயம் திருந்திய பாடு இல்லை... அதனால் நிச்சயம் பின் அடிக்கின்றேன் அதாவது.. பின் கிரகங்களிடம் சொல்லிவிட்டேன்!!! பின் அறிந்தும் பின் பயம் ஏற்படட்டும் என்று!!
இது நமக்குக் கற்பிப்பது என்னவென்றால், உலகில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை வெறும் தற்செயல் நிகழ்வுகளாகப் பார்க்காமல், நாம் செவிமடுக்க வேண்டிய தெய்வீகத் தகவல்தொடர்புகளாகக் கருத வேண்டும்.
அகத்தியரின் இந்த அருள்வாக்கின் மையக் கருத்து "தன்னை அறிதல்". தன்னை முழுமையாக அறிந்துகொள்வதே உண்மையான அறிவு ("தன்னை அறிதலே அறிவு") என்றும், தன்னை அறியாமல் இருப்பது வெறும் முட்டாள்தனம் ("தன்னை அறியாமல் இருப்பது... முட்டாள்தனம்") என்றும் அவர் ஆணித்தரமாக விளக்குகிறார்.
ஆனால், தன்னை அறிதல் என்றால் என்ன? அது "நான் ஏன் பிறந்தேன்? நான் எதற்காக வாழ்கிறேன்?" போன்ற கேள்விகளைக் கேட்பது மட்டுமல்ல. ஒவ்வொரு ஆன்மாவிற்கும் இறைவன் ஒரு குறிப்பிட்ட வேலையைக் கொடுத்துத்தான் பூமிக்கு அனுப்புகிறான் ("ஒவ்வொருவருக்கும் பின் ஒவ்வொரு வேலையையும் கொடுத்துத்தான் அனுப்புகின்றான் ஈசன்"). அந்த தெய்வீக நோக்கத்தை, அந்தக் குறிப்பிட்ட கடமையைக் கண்டறிவதே தன்னை அறிதல்.
தன்னை அறியாத ஒருவரின் வாழ்க்கை மற்றவர்களால் எளிதில் பயன்படுத்தப்படும் ("மற்றவன் சரியாக உபயோகப்படுத்துகின்றான்") ஒன்றாகவே முடிந்துவிடும். இந்த உள்நோக்கிய பயணத்தை மேற்கொள்ளாமல், வெளி உலகில் எவ்வளவு பெரிய சாதனைகளைச் செய்தாலும் அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை ("தன்னை அறியாமல்... எதனை அறிந்தாலும்... ஒன்றும் லாபம் இல்லாமல் போகும்").
அகத்தியர் ஒரு நவீன உவமையைப் பயன்படுத்தி ஒரு ஆழமான உண்மையைப் புரிய வைக்கிறார். நம்முடைய உடல் ஒரு அதிநவீன மொபைல் போன் ("செயலி") போன்றது, அதற்கென ஒரு பிரம்மாண்டமான சேமிப்புத் திறன் ("சேமிப்புத் திறன்") உள்ளது.
உங்கள் கைப்பேசி நீங்கள் பார்வையிடும் ஒவ்வொரு இணையதளத்தையும், அனுப்பும் ஒவ்வொரு குறுஞ்செய்தியையும் பதிவு செய்வது போல, உங்கள் உடல் ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும், நோக்கத்தையும், செயலையும் ஒரு கர்மப் பதிவேடாக (log file) பதிவு செய்கிறது. இந்தப் பதிவுகள் எங்கோ ஒரு சர்வரில் சேமிக்கப்படவில்லை; அது உங்களுக்குள்ளேயே சேமிக்கப்படுகிறது.
நாம் செய்த வினைகளின் ("நீங்கள் செய்த வினைகள் தான்") இந்தச் சேமிப்பு, சரியான நேரத்தில் நம்மை உயர்த்தும் அல்லது கைவிட்டுவிடும் ("தக்க சமயத்தில் கைவிட்டு விடும்... தக்க சமயத்தில் உயர்த்தும்"). நமது துன்பங்களுக்கு இறைவன் நேரடிக் காரணம் அல்ல; நாம் சேமித்து வைத்த நமது சொந்த செயல்களே காரணம். இந்தப் பதிவுகளை அழிப்பது எப்படி? இறைவனால் மட்டுமே முடியும். ஆனால் அது எப்போது நடக்கும்? "நீங்கள் உங்கள் பாதையிலே உங்கள் கடமையை அப்பனே செய்து கொண்டிருந்தாலே போதுமானதப்பா... அவ் சேமிப்புத் திறனை அப்படியே எடுத்து தூரே வீசிவிடுவானப்பா!!" என்று அகத்தியர் உறுதியளிக்கிறார். நமது கடமையைச் செய்வதே, கர்மப் பதிவுகளை அழிக்கும் வழி.
ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் ஒரு தெய்வீக சக்தி ("சக்தி") உள்ளது. ஆனால் அது உடலின் வெவ்வேறு இடங்களில் அமைந்துள்ளது என்பது ஒரு வியப்பூட்டும் உண்மை. சிலருக்கு புருவ மத்தியிலும் ("புருவ மத்தியில்"), சிலருக்கு முதுகின் பின்னாலும் ("முதுகின் பின்னே"), சிலருக்கு பாதத்திலும் ("பாதத்தில்"), மற்றும் சிலருக்கு கணுக்கால்களிலும் ("கணுக்கால்கள்") இந்த சக்தி மையம் அமைந்துள்ளது.
இந்த இருப்பிடம் தற்செயலானது அல்ல. இறைவன் ஒவ்வொருவரையும் அவர்களின் கர்ம வினைக்கு ஏற்ப, ஒரு குறிப்பிட்ட ஆன்மீக தொடக்கப் புள்ளியில் நிறுத்துவதற்காகவே, அவர்களின் சக்தியை சரியான இடத்தில் வைத்து அனுப்புகிறான் ("ஒவ்வொருவரையும் கூட சரியாகவே அப்பனே பின் சரியாகவே அங்கங்கு அப்பனே... சக்திகளை கூட கொடுத்து அனுப்புகின்றான்").
உதாரணமாக, ஒருவரின் சக்தி மையம் அவரது பாதங்களில் இருந்தால் ("பாதத்தில் இருப்பவனுக்கு... முன்னேற்றம்.. பின் கிடையாதப்பா!!"), அவர் வாழ்க்கையில் முன்னேறுவது மிகவும் கடினமாக இருக்கும். இந்த விதியை மாற்ற, மிகுந்த முயற்சி செய்து ("மிகுந்த சிரமங்கள் பட்டு தான் ஆக வேண்டும்"), இறைவனின் அருளால் ("எங்கள் அருளால் தான் நடக்கும்") இந்த சக்தியை கீழ்நிலையில் இருந்து புருவ மத்தி போன்ற உயர்நிலைக்குக் கொண்டு வர வேண்டும். இதுவே ஒரு மனிதன் சந்திக்க வேண்டிய தனிப்பட்ட ஆன்மீக சவால்.
இறைவனைக் காண வேண்டும் என்ற ஆவலில் பலரும் புண்ணியத் தலங்களுக்குப் பயணம் செய்கின்றனர். ஆனால், பல தலங்களுக்குச் சென்றும் எந்தப் பயனும் இல்லையே என்று வருந்துவதுண்டு ("(திரு)தலத்திற்கு சென்றோமே!!... ஒன்றுமே இலாபம் இல்லை").
இங்கு அகத்தியர் ஒரு முரணான ஆனால் ஆழமான உண்மையைக் கூறுகிறார்: இறைவனைத் தேடி வெறித்தனமாக அலைவதும் ("தேடுதல் வேட்டையும் கூட... பாவம்") ஒரு வகை பாவமே. உண்மையான இறைத் தொடர்பு அலைந்து திரிவதால் கிடைப்பதில்லை.
இத்தனை தெய்வங்களை வணங்கினோமே!!! ஒன்று கூட லாபம் இல்லை என்று நினைக்கும் பொழுது தான் அப்பனே!!!.. இறைவன் பக்கத்திலே இருப்பான்ப்பா!!
அப்படியானால், சரியான பாதை எது? தன்னை அறிதலின் மூலம் கண்டறிந்த, தனக்கென இறைவன் வகுத்த தனிப்பட்ட கடமையைச் செய்வதே ஆகும் ("தன் கடமையை அப்பனே யார் ஒருவன் சரியாக செய்கின்றானோ"). ஒருவன் தனக்குரிய கடமையை உண்மையாகச் செய்யும்போது, இறைவனே அவனைத் தேடி வந்து அவனுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் செய்வான் ("அவனிடத்தில் அப்பனே இறைவன் வந்து அப்பனே அனைத்தும்... செய்வானப்பா!!").
--------------------------------------------------------------------------------
அகத்தியரின் இந்த அருள்வாக்கு, ஐந்து தனித்தனி உண்மைகளை அல்ல, ஒரு முழுமையான ஆன்மீகப் பயணத்துக்கான வழிகாட்டியையே நமக்கு வழங்குகிறது. பிரபஞ்சம் நமக்கு எச்சரிக்கைகளை (1) அனுப்புகிறது. அந்த எச்சரிக்கைகளைக் கேட்டு, நம்மை நாமே அறியும் (2) உள்நோக்கிய பயணத்தைத் தொடங்க வேண்டும். அதன் மூலம், நமக்கென இறைவன் வகுத்த தனிப்பட்ட கடமையைக் கண்டறிய வேண்டும். நமது உடல் ஒவ்வொரு செயலையும் கர்ம வினையாகப் பதிவு செய்யும் ஒரு கருவி (3) என்பதையும், நமது ஆன்மாவின் தொடக்கப் புள்ளியை நமது சக்தி மையம் (4) தீர்மானிக்கிறது என்பதையும் உணர வேண்டும். இறுதியாக, நம் கர்மப் பதிவுகளை அழித்து, நமது சக்தியை உயர்த்தி, இறைவனை அடைய ஒரே வழி, அவனை வெளியில் தேடி அலைவதல்ல; நமக்குரிய கடமையைச் செவ்வனே செய்வதுதான் (5). அப்போது, அவன் நம்மைத் தேடி வருவான்.
பிரபஞ்சம் தன் எச்சரிக்கைகளை அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறது. உங்கள் கர்மப் பதிவேடு இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. கேள்வி இதுதான்: இறைவனை எங்கே தேடுவது என்பதல்ல; அவன் உங்களைத் தேடி வருவதற்காக, நீங்கள் பிறப்பெடுத்த அந்த ஒரே ஒரு கடமை என்ன என்பதைக் கண்டறிய நீங்கள் தயாரா?
இறைவா நீயே அனைத்தும்! இறைவா நீ நன்றாக இருக்கவேண்டும்!
இறைவா, எங்களை நன்றாகப் படைத்தாய்! அனைத்தையும் நன்றாகக் கொடுத்திருக்கின்றாயே!
இறைவா உந்தனுக்கு நன்றி! நன்றி!! நன்றி!! சர்வம் சிவார்ப்பணம்
இன்றைய மின்னல் வேக உலகில், மனிதர்களாகிய நாம் பலதரப்பட்ட சவால்களைச் சந்தித்து வருகிறோம். ஒருபுறம் தீராத நோய்கள், மறுபுறம் மன அழுத்தம், பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் எனத் துன்பங்கள் நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. இத்தகைய இக்கட்டான தருணங்களில், நாம் முதன்முதலில் கையில் எடுக்கும் ஆயுதம் 'இறைவனைத் தூற்றுவது'. "நான்தான் உன்னை இவ்வளவு கும்பிடுகிறேனே, எனக்கு மட்டும் ஏன் இந்தத் துயரம்?" என்று படைத்தவனையே குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்துகிறோம்.
ராணிப்பேட்டை மாவட்டம், பானவரம் கோவிந்தச்சேரியில் அமைந்துள்ள ஞானமலை முருகன் கோவில் திருத்தலத்தில், 23/2/2026 (மாசி மாதக் கிருத்திகை) அன்று குருநாதர் அகத்தியப் பெருமான் அருளிய 'சித்தன் அருள்' பொதுவாக்கில், மனிதனின் இந்த அறியாமையைப் பற்றியும் அதனால் விளையும் விபரீதங்களைப் பற்றியும் மிக ஆழமான ஞான ரகசியங்களைப் பகிர்ந்துள்ளார்.
மனிதன் தன் வாழ்வில் நோய்களோடும், கஷ்டங்களோடும் ஏன் பிணைக்கப்பட்டு வாழ்கிறான் என்ற அடிப்படை ரகசியம் தெரியாமலே தன் காலத்தைக் கடத்துகிறான் என்கிறார் அகத்தியர். துன்பங்கள் வரும்போது நாம் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறோம் என்று சிந்திப்பதில்லை.
மிக முக்கியமாக, "இந்தத் துன்பங்களுக்குக் காரணமாக நான் செய்த தவறு என்ன?" (நான் செய்த தவறு என்ன?) என்று தன்னைத் தான் சுயபரிசோதனை செய்துகொள்ள மனித மனம் மறுக்கிறது. தன் கர்மவினைகளையும், தவறான பழக்கவழக்கங்களையும் ஆராய்வதை விடுத்து, மிக எளிதாகத் தன் நிலைக்கு இறைவனே காரணம் என்று பழியைத் தூக்கி அவர் மீது போட்டுவிடுகிறான். ஒருவன் தன் அகத்தை நோக்கிப் பார்க்கத் தவறும்போது, புறத்தே ஒரு பலியாட்டைத் தேடுகிறான்; அந்தப் பலியாடாக இறைவனையே ஆக்குகிறான்.
வாழ்வையும், சுவாசத்தையும் அளித்த அந்தப் பரம்பொருளின் மீது பழி போடுவது என்பது சாதாரணச் செயல் அல்ல. அதை அகத்தியர் மிகக் கடுமையான சொல்லால் சாடுகிறார். அது வெறும் கோபத்தின் வெளிப்பாடு அல்ல, அது அப்பட்டமான 'நன்றி கெட்டத்தனம்'. இந்த நன்றி கெட்டத்தனமே இறைவனுக்குச் செய்யும் 'நம்பிக்கைத் துரோகமாக' மாறுகிறது.
அகத்திய மாமுனிவரின் வாக்கில் இருந்து:
"படைத்தவன் மேலே பழிகள் போடுகின்ற பொழுது, அதுதான்... நன்றி கெட்ட நிச்சயம். அதாவது நம்பிக்கை துரோகம். அவ்வாறு நம்பிக்கை துரோகம்... யாருக்குச் செய்கிறார்கள் மனிதர்கள் என்றால், இறைவனுக்கே செய்கின்றார்கள்."
நமக்கு ஒரு கஷ்டம் வரும்போது கடவுளைத் திட்டுவது என்பது, நமக்குப் புகலிடம் அளித்தவருக்கே நாம் செய்யும் மாபெரும் துரோகம் என்பதை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும் என எச்சரிக்கிறது சித்தன் அருள்.

இறைவன் ஏன் நம் வசவுகளைக் கண்டும் அமைதியாக இருக்கிறார்? அவர் தண்டிக்க மாட்டாரா? இதற்கான விடையைப் பிரபஞ்ச அறிவியலோடு விளக்குகிறார் அகத்தியர். இறைவன் அமைதியாக இருந்தாலும், இந்த அண்டத்தை இயக்கும் 'ஆற்றல்' (Energy) அறிவியல் ரீதியாகத் தன் கடமையைச் செய்யும்.
எண்ணங்களின் வலிமையைப் பற்றி அகத்தியர் உணர்த்தும் சில முக்கிய விதிகள்:
"நல்லதாகவே நினைத்தால், நல்லதாகவே நடக்கும்" - இது உலகறிந்த உண்மை. ஆனால், இதை அறிந்திருந்தும் கலியுகத்தில் மனிதன் எதிர்மறையாகவே சிந்திக்கிறான். தன் ஈகோ மற்றும் அறியாமையினால் தீயவற்றையே பேசுவதற்கும், நினைப்பதற்கும் பழகிவிட்டான்.
தீயவற்றை நினைத்தால் தீயவைதான் நடக்கும் என்பது தெரிந்திருந்தும், கலி புத்தியால் மனிதன் இறைவனைத் திட்டிக் கொண்டும், தீய எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொண்டும் இருக்கிறான். எளிய உண்மையைச் சிக்கலாக்கிக் கொள்வதே இந்த யுகத்தின் சாபமாக இருக்கிறது.
நம் வாழ்வின் இன்ப துன்பங்களுக்கு நாமே பொறுப்பு என்பதைப் புரிந்து கொள்வதே ஞானத்தின் முதல் படி. நம் எண்ணங்களைச் சீரமைக்காமல் இறைவனைத் தூற்றுவது, நம்மை நாமே அழித்துக் கொள்வதற்குச் சமம். மனிதர்களின் இந்தத் தடுமாற்றத்தையும், அறியாமையில் மூழ்கிக் கிடக்கும் நிலையையும் ஞானமலைக் குமரனாம் 'கந்தன்' நன்கு அறிவான் என்று அகத்தியர் தன் வாக்கை நிறைவு செய்கிறார்.
இறைவன் மீதான நம்பிக்கையைத் துரோகமாக மாற்றாமல், நன்றியுணர்வுடன் நம் எண்ணங்களைச் சீரமைப்போம்.
சிந்தனைக்கான கேள்வி: இனி உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு சவால் வரும்போது, அதை இறைவனுக்குச் செய்யும் 'நம்பிக்கைத் துரோகமாக' மாற்றுவீர்களா அல்லது உங்கள் எண்ணங்களைச் சீரமைக்கும் வாய்ப்பாகக் கருதுவீர்களா?