திருவாசகத்தின் மறைபொருள்: இறைவன் உங்களிடம் எதிர்பார்ப்பது இதுதான்!

                                                       இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...   

திருவாசகத்தின் மறைபொருள்: இறைவன் உங்களிடம் எதிர்பார்ப்பது இதுதான்!

அறிமுகம்: பக்திக்கு பின்னால் மறைந்திருக்கும் தெய்வீகக் குரல்

நம் வாழ்வில் பெரும் புண்ணியச் செயலாக, இறைவனின் புகழைப் போற்றும் திருவாசகத்தை அனுதினமும் பாராயணம் செய்கிறோம். நம் உள்ளம் உருக, உதடுகள் அசைபோடும் அந்த வார்த்தைகள், நமது பக்தியின் வெளிப்பாடாக நிறைகின்றன. ஆனால், அந்தப் பக்திப் பெருக்கின் ஆழத்தில், நம் காதுகளுக்கு எட்டாத ஒரு தெய்வீகக் குரல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்குமா? நாம் வணங்கும் அந்தப் பரம்பொருளின் உண்மையான அவா, அவனது ஆழ்ந்த விருப்பம் என்னவாக இருக்கும்? அது வெறும் பாராயணங்களில் மட்டும் அடங்கிவிடுகிறதா, அல்லது அதன் சாரத்தை நாம் அறியத் தவறிவிட்டோமா? வாருங்கள், அந்த வியப்பூட்டும் பதிலைத் தேடுவோம்.

திருவாசகத்தின் வியப்பூட்டும் இரகசியம்: இது உங்களைப் பற்றியது அல்ல

பொதுவான வழக்கம் vs உண்மையான நோக்கம்

பலர் திருவாசகத்தின் உண்மையான நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமலேயே அதைத் தொடர்ந்து ஓதுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். குருநாதரின் உரையாடலின்போது, சுவடி ஓதும் மைந்தன் குறிப்பிடுவது போல, "இதைப் புரியாமலே திருவாசகத்தைப் பாடிக்கிட்டே இருப்பாங்க. அப்படிப் பாடுறதால மட்டும் பயன் கிடையாது." அந்தப் புனித நூலின் உண்மையான பலன், அதை வெறுமனே ஓதுவதில் இல்லை; அதன் ஆன்மாவை உணர்வதில்தான் இருக்கிறது.

வெளிப்பாடு: இறைவனின் உண்மையான விருப்பம்

அப்படியானால், இறைவனின் விருப்பம் தான் என்ன? அந்த எளிய, ஆனால் ஆழ்ந்த உண்மையை குருநாதரே வெளிப்படுத்துகிறார். ஈசனின் உண்மையான அவா, நாம் மற்றவர்களைப் பற்றி சிந்திப்பது மட்டுமே. ஆம், பக்திப் பாதையின் மிக உயர்ந்த இரகசியம் இதுதான்.

குருநாதர் :- அப்பனே, ஈசனின் அவா எதை என்று புரிய அப்பனே, நிச்சயம் அப்பனே எதை என்று அறிய அப்பனே, மற்றவர்களை எண்ணுவதே என்பேன் அப்பனே. இதுதான்.

திருவாசகத்தின் மையப் போதனை

குருநாதரின் இந்த ஆழ்ந்த வார்த்தைக்கு, அங்கிருந்த சுவடி ஓதும் மைந்தன் மேலும் விளக்கம் தந்தார். திருவாசகம் என்பது வெறுமனே இறைவனைப் போற்றும் பாடல்களின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; அதன் ஆணிவேர் அன்பு. அது பிறருக்கான கருணையையும், சேவையையும் போதிக்கிறது. இந்த மையக் கருத்தை உணர்ந்து, நம் சிந்தனையை மற்றவர்களை நோக்கித் திருப்பும்போதுதான், திருவாசகப் பாராயணம் என்பது வெறும் சடங்காக இல்லாமல், உயிருள்ள ஆன்மீகப் பயிற்சியாக மலர்கிறது. அதன் முழுமையான சக்தி அப்போதுதான் நமக்கு சித்திக்கும்.

முடிவுரை: பாராயணத்திலிருந்து வாழ்வியலுக்கு

ஆக, திருவாசகம் நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னதமான பக்தி என்பது, பிற உயிர்களுக்காகக் கருணையுடன் வாழ்வதுதான். நமது வழிபாடு என்பது வார்த்தைகளில் தேங்காமல், செயல்களில் வெளிப்பட வேண்டும். இறைவனின் இதயத்துடிப்பே பிறர்மீதான கருணை என்பதை உணர்ந்தபின், நம் உதடுகள் ஓதும் திருவாசகம், நம் கரங்கள் செய்யும் சேவையாக மலராமல் இருக்க முடியுமா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!