அகத்தியரின் தீர்க்கதரிசனம்: மருத்துவமனைகள் ஏன் எதிர்காலத்தின் புனிதத் தலங்களாக மாறும்?

                                                  இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

                                                        இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                             சர்வம் சிவார்ப்பணம்

அகத்தியரின் தீர்க்கதரிசனம்: மருத்துவமனைகள் ஏன் எதிர்காலத்தின் புனிதத் தலங்களாக மாறும்?

அறிமுகம்: ஒரு வியப்பூட்டும் முன்னறிவிப்பு

மருத்துவமனை என்ற சொல் நம் மனதில் நோயையும், கவலையையும், பதற்றத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. மறுபுறம், திருத்தலம் அல்லது புனிதத் தலம் என்பது அமைதியையும், தெய்வீகத்தையும், ஆறுதலையும் குறிக்கிறது. இந்த இரண்டு இடங்களையும் நம்மால் ஒன்றாகச் சிந்திக்க முடியுமா? ஆனால், மகா சித்தர் அகத்தியர் உரைத்த ஒரு தீர்க்கதரிசனம், இந்த சிந்தனையைத் தலைகீழாக மாற்றுகிறது. அவர், எதிர்காலத்தில் நாம் நோய் தீர்க்கச் செல்லும் மருத்துவமனைகளே புனிதத் தலங்களாக மாறும் என்று ஒரு ஆழமான கருத்தை முன்வைத்துள்ளார். இந்த வியப்பூட்டும் முன்னறிவிப்பின் பின்னணியில் உள்ள காரணங்களை ஆராய்வோம்.

--------------------------------------------------------------------------------

1. முக்கிய தீர்க்கதரிசனம்: "மருத்துவம் தான் திருத்தலம் ஆகிவிடும்"

கார்த்திகை தீபத் திருநாளன்று (3/12/2025), சித்தர் அகத்தியர் உரைத்த ஒரு பொது வாக்கில், எதிர்காலம் குறித்த ஒரு வியப்பூட்டும் தீர்க்கதரிசனம் வெளிப்பட்டது. அதன் சாராம்சம், வருங்காலத்தில் மருத்துவம் தான் புனிதத் தலமாக மாறிவிடும் என்பதே. இது ஒரு சாதாரண கூற்று அல்ல, காலத்தின் மாற்றத்தையும் மனிதனின் தேவையையும் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு ஞானப்பார்வை.

அப்பனே நிச்சயம் எதை என்று அறிய அப்பனே, இதனால் மருத்துவம் தான் திருத்தலம் அப்பனே பின் ஆகிவிடும் என்பேன் அப்பனே, வருங்காலத்தில்.

திருத்தலம் என்பது இறைசக்தி குடிகொண்டிருக்கும் இடம். மருத்துவமனை திருத்தலமாகும் என்றால், அங்கு நடைபெறும் ஒவ்வொரு குணப்படுத்தும் செயலும் ஒரு தெய்வீக வழிபாடாக மாறும். மருத்துவர் இறைவனின் கருவியாகவும், மருந்து பிரசாதமாகவும் கருதப்படும் ஒரு புதிய யுகத்தின் தொடக்கத்தையே இது குறிக்கிறது. அது வெறும் சிகிச்சை அளிக்கும் இடமாக இல்லாமல், மக்களின் உடல் மற்றும் ஆன்மாவின் பாவங்களைக் கழுவி, அவர்களுக்குப் புதிய வாழ்க்கையை அளிக்கும் ஒரு புனிதமான இடமாக மாறும்.

2. இந்த மாற்றத்திற்கான காரணம்: பெருகிவரும் பாவங்கள்

இந்த மாபெரும் மாற்றம் ஏன் நிகழ வேண்டும்? இதற்கான காரணத்தையும் அகத்தியரே விளக்குகிறார். மனிதர்களிடையே பாவங்கள் பெருகிக்கொண்டே இருப்பதுதான் இதற்கு அடிப்படைக் காரணம் என்கிறார். "ஏனென்றால் அப்பனே பாவங்கள் அதிக அளவில் மனிதனிடத்தில் சேர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றது" என்ற அவரது வாக்கு, உலகியல் செயல்களுக்கும், உடல் மற்றும் ஆன்ம நலனுக்கும் உள்ள ஆழமான தொடர்பை விளக்குகிறது. பாவங்களின் சுமை நோய்களின் வடிவில் வெளிப்படும்போது, அவற்றைக் குணப்படுத்தும் இடங்களே புதிய புனிதத் தலங்களாக முக்கியத்துவம் பெறும் என்பதே இதன் உட்பொருள்.

3. தீர்வுக்கான வழி: சித்தர்களின் பங்கு மற்றும் மனிதனின் கடமை

இவ்வாறு பெருகிவரும் பாவச் சுமையைக் கண்டு நாம் அஞ்ச வேண்டியதில்லை, ஏனெனில் அதற்கான தீர்வையும் அகத்தியரே அருளியுள்ளார். முதலாவதாக, இந்த பாவச் சுமையைக் குறைப்பதற்காகப் பல சித்தர்கள் தொடர்ந்து பல வழிகளில் செயல்பட்டு வருவதாக அவர் உறுதியளிக்கிறார். இரண்டாவதாக, சித்தர்கள் பிரபஞ்சத்தின் பாவச் சுமைகளைக் கையாளும் அதே வேளையில், மனிதனுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் பாதை மிக எளிமையானது, ஆனால் சக்தி வாய்ந்தது. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும், அது சிறியதோ பெரியதோ, சுயநலமின்றி பரிசுத்தமான அர்ப்பணிப்பு உணர்வோடு (பரிசுத்தமான ஆத்மார்தத்தோடு) செய்தால் போதும் என்பதே அந்த உபதேசம். மீதமுள்ள கடினமான பணிகளை சித்தர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்கள் என்று அவர் ஆறுதல் கூறுகிறார்: "மற்றவைகள் எல்லாம் யாங்கள் பார்த்துக் கொள்கின்றோம் அப்பனே."

--------------------------------------------------------------------------------

முடிவுரை: சிந்தனைக்கான ஒரு இறுதித் துளி

அகத்தியரின் தீர்க்கதரிசனம், உடல்நலம் மற்றும் ஆன்மீகம் குறித்த நமது பார்வையை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது. மருத்துவமனைகள் வெறும் கட்டிடங்களாக இல்லாமல், குணமளிக்கும் புனிதத் தலங்களாக மாறும் என்ற அவரது பார்வை, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய ஒரு சக்திவாய்ந்த சித்திரத்தை நமக்கு அளிக்கிறது. இது மருத்துவத் துறையில் உள்ளவர்களின் சேவையின் முக்கியத்துவத்தையும், நமது செயல்களின் விளைவுகளையும் ஒருசேர உணர்த்துகிறது.

அகத்தியரின் வாக்குப்படி, மருத்துவம் ஒரு புனிதமான சேவையாக மாறினால், நமது ஆரோக்கியத்தையும் செயல்களையும் நாம் இன்று முதல் எப்படி அணுக வேண்டும்?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.