சித்தர்களின் அருள் கிடைக்க தடையாக இருப்பது எது? அகத்தியரின் அதிர்ச்சியூட்டும் வாக்கு!

இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                     சர்வம் சிவார்ப்பணம்... 

சித்தர்களின் அருள் கிடைக்க தடையாக இருப்பது எது? அகத்தியரின் அதிர்ச்சியூட்டும் வாக்கு…!

ஆயிரம் முறை மந்திரங்களை உச்சரிப்பதாலோ, காசி முதல் ராமேஸ்வரம் வரை காவடி தூக்குவதாலோ ஒருவருக்கு இறையருள் கிடைத்துவிடுமா? இன்றைய ஆன்மீக உலகம் சடங்குகளால் நிரம்பியுள்ளது. ஆனால், அந்தச் சடங்குகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் 'மனநிலை' என்ன என்பதைப் பற்றி யாரும் சிந்திப்பதில்லை. "சித்தன் அருள் - 1105" வாயிலாக அகத்தியப் பெருமான் முன்வைக்கும் எச்சரிக்கை, நம் மேலோட்டமான பக்தியின் முகத்திரையைக் கிழிப்பதாக அமைந்துள்ளது.

போகர் சித்தர் உரைத்த இரகசியமும் அகத்தூய்மையும்

இந்தத் திருவாக்கு அகத்தியப் பெருமான் வாயிலாக வெளிப்பட்டாலும், இது 'போகர் சித்தர் உரைத்த வாக்கு' என்று ஜீவநாடியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சித்தர்களின் குருபரம்பரையில் ஒருமித்த கருத்தாக இது முன்வைக்கப்படுவது இதன் தீவிரத்தை உணர்த்துகிறது. ஆன்மீகம் என்பது பூசை அறையில் ஏற்றப்படும் விளக்கு அல்ல; அது நம் குணத்தின் அறையில் ஒளிர வேண்டிய தீபம்.

உதட்டளவில் மந்திரங்களைச் சொல்லிவிட்டு, உள்ளுக்குள் வஞ்சகத்தை வளர்ப்பவர்களைப் பார்த்து சித்தர்கள் நகைக்கிறார்கள். இது குறித்து ஜீவநாடி மிகத்தெளிவாகக் கூறுகிறது:

"வாய் மட்டும் மந்திரங்களை உச்சரித்து, உள்ளம் தீயதாக இருந்தால் அருள் கிட்டாது. உள்ளம் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்."

இன்றைய நவீன உலகில் பலர் தங்களை ஆன்மீகவாதிகளாகக் காட்டிக்கொள்ள சமூக வலைதளங்களில் ஒரு 'டிஜிட்டல் பிம்பத்தை' (Fake Profile) உருவாக்குகிறார்கள். ஆனால், சித்தர்களின் பார்வையில் அந்தப் பிம்பம் செல்லுபடியாகாது. மந்திரங்கள் என்பவை நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் அதிர்வுகளே தவிர, நம் அழுக்கான மனதை மறைக்கப் பயன்படுத்தும் ஒப்பனை அல்ல.

பொறாமை: ஆன்மீகப் பாதையின் புற்றுநோய்

ஒரு மனிதனைச் சித்தர்கள் எப்போது 'கீழானவன்' என்று முத்திரை குத்துகிறார்கள்? அவன் ஏழையாக இருப்பதாலோ அல்லது கல்வியறிவு இல்லாததாலோ அல்ல. பிறருடைய வளர்ச்சியைக் கண்டு அவன் கொள்ளும் பொறாமையே அவனை அதலபாதாளத்தில் தள்ளுகிறது.

அகத்தியரின் வாக்கு இங்கே சாட்டையடியாக விழுகிறது:

"எவன் ஒருவன் பொறாமை படுகின்றானோ, அவந்தன் கீழானவன். என்னுடைய அருள்கள் கிடைக்காது."

ஒரு சிந்தனை (Reflection): இன்றைய போட்டி நிறைந்த உலகில், சக மனிதனின் உயர்வைக் கண்டு மகிழ்வது அரிதாகிவிட்டது. சமூக ஊடகங்களில் மற்றவர்களின் மகிழ்ச்சியான தருணங்களைப் பார்க்கும்போது, நமக்குள் எழும் ஒரு சிறிய 'ஏக்கம்' கூட பொறாமையின் தொடக்கமே. "அவருக்கு மட்டும் எப்படி இது கிடைத்தது?" என்ற ஒரு எண்ணம் உங்கள் மனதில் உதயமானால், அன்றே உங்கள் ஆன்மீக முன்னேற்றம் தடைபடுகிறது. பொறாமை என்பது உங்கள் ஆன்மாவின் அதிர்வுகளைச் சிதைத்து, உங்களைச் சித்தர்களின் அருள் வட்டத்தில் இருந்து வெளியே தள்ளிவிடும்.

'யாங்களும்' அருளிடமாட்டோம் - சித்தர்களின் கூட்டுத் தீர்ப்பு

இறையருள் என்பது ஏதோ ஒரு சலுகை அல்ல; அது ஒரு தகுதி. நாம் எத்தனை பெரிய தெய்வங்களின் பெயர்களைச் சொன்னாலும், உள்ளத்தில் நேர்மை இல்லையெனில் அவை வெறும் சத்தங்களே. அகத்தியா, ஈசா, முருகா என்று நீங்கள் கதறினாலும், ஒரு நிபந்தனை அங்கே விதிக்கப்படுகிறது.

ஜீவநாடி கூறும் அந்த அதிரடியான உண்மை இதுதான்:

"அகத்தியா! ஈசா! முருகா! என்றெல்லாம் பாடி, ஆனால் வாய்தான் பாடித் துதிக்குமே தவிர, அவந்தன் உள்ளங்கள் நல்படியாக இல்லையென்றால் யாங்களும் அவந்தனுக்கு அருளிடமாட்டோம். நிச்சயம்."

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய வார்த்தை: "யாங்களும்". இது அகத்தியர் மட்டும் சொல்லும் தனிப்பட்ட கருத்தல்ல; ஒட்டுமொத்த சித்தர்களின் சபையும் சேர்ந்து எடுக்கும் முடிவு. தீய எண்ணம் கொண்ட ஒருவனின் அதிர்வுகளும் (Vibrations), சித்தர்களின் உயரிய அருள் அதிர்வுகளும் ஒருபோதும் ஒன்றுடன் ஒன்று இணையாது. இது ஒரு ஆன்மீக அறிவியல் விதி. "நிச்சயம்" என்ற வார்த்தையின் மூலம், இதில் எவ்வித மாற்றமும் இல்லை என்பதை அகத்தியர் ஆணித்தரமாக உறுதிப்படுத்துகிறார்.

முடிவுரை: ஒரு சுயபரிசோதனை

ஆன்மீகம் என்பது மந்திரங்களைச் சேகரிக்கும் நூலகம் அல்ல; அது நம் குணங்களைச் செதுக்கும் ஒரு சிற்பக்கூடம். நூறு மந்திரங்களை மனப்பாடம் செய்வதை விட, ஒருவரிடம் பொறாமை கொள்ளாமல் இருக்கும் குணமே உங்களைச் சித்தர்களுக்கு மிக அருகில் கொண்டு செல்லும்.

சடங்குகள் உங்களை மதவாதியாக மாற்றலாம், ஆனால் தூய்மையான மனமே உங்களை ஒரு உண்மையான ஆன்மீகவாதியாக மாற்றும். உங்கள் கையில் இருக்கும் உருத்திராக்க மாலையை விட, உங்கள் உள்ளத்தில் இருக்கும் கருணையும் அகத்தூய்மையுமே சித்தர்களின் அருளைப் பெற்றுத் தரும் திறவுகோல்கள்.

இறுதியாக ஒரு கேள்வி: உங்கள் மந்திரங்களை விட உங்கள் மனம் தூய்மையாக இருக்கிறதா? சிந்திப்போம்!

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!