சடங்குகள் முக்கியமா, உணர்வு முக்கியமா? அகத்தியர் காட்டும் வியக்கத்தக்க 5 உண்மைகள்!

               இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்....இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                     சர்வம் சிவார்ப்பணம்...

சடங்குகள் முக்கியமா, உணர்வு முக்கியமா? அகத்தியர் காட்டும் வியக்கத்தக்க 5 உண்மைகள்…!

1. அறிமுகம்

இன்றைய நவீன உலகில், ஆன்மீகம் என்பது ஏதோ ஒரு கடினமான மலை உச்சி போலவும், அதை அடையச் சிக்கலான சடங்குகள் எனும் கரடுமுரடான பாதைகளைக் கடந்தே ஆக வேண்டும் என்றும் நாம் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறோம். இறைவனை அடையவும், முன்னோர்களின் ஆசியைப் பெறவும் நாம் செய்யும் பல காரியங்கள் பல நேரங்களில் புரிதல் அற்ற சடங்குகளாகவும், ஒருவித மன பாரமாகவுமே மிஞ்சுகின்றன. "இத்தனைச் சடங்குகள் செய்தால்தான் இறைவன் இறங்கி வருவாரா?" என்ற தர்க்கரீதியான கேள்வி பலரது மனசாட்சியைக் குடைவதுண்டு. இவற்றுக்கெல்லாம் விடையாக, குறுமுனி அகத்தியர் தனது நாடி வாக்குகளின் வழியே, சடங்குகளின் திரையை விலக்கி ஆன்மீகத்தின் எளிய முகத்தை நமக்குக் காட்டுகிறார்.

2. அன்பே மிகச்சிறந்த பூஜை

ஆடம்பரமான பூஜைகள், பலவித சாத்திரங்கள், இடைவிடாத அன்னதானங்கள் - இவை அனைத்தையும் தாண்டி ஒருவன் இறைவனை எப்படி அணுகுகிறான் என்பதே முக்கியம். பல நேரங்களில் மனிதர்கள் செய்யும் பூஜைகள் ஒரு கடமையாக மாறிவிடுகின்றன. ஆனால், எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இன்றி, இயல்பாக ஊற்றெடுக்கும் அன்பே இறைவனுக்கு உகந்தது என்கிறார் அகத்தியர்.

"இயல்பாகவே அன்பாக, பக்தியோடு செய்தாலே, அது இறை பூஜை ஆகாதா?" என்ற கேள்விக்கு, அகத்தியர் "நிச்சயம் ஆகும் என்பேன் அப்பனே! எவர் இல்லை என்று சொல்வது?" என்று மிக உறுதியாகப் பதிலளிக்கிறார்.

புறச் செயல்களை விட அகத்தில் எழும் பக்தியின் தூய்மையே பூஜையின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கிறது.

3. முன்னோர்களுக்கு ஒரு பிடி சோறு: பித்ரு தோஷம் நீங்க எளிய வழி

பித்ரு தோஷம் என்பது பலரையும் அச்சத்தில் ஆழ்த்தும் ஒரு சொல். இதற்காகக் காசி முதல் ராமேஸ்வரம் வரை மந்திரங்கள் ஓதி பரிகாரங்கள் தேடுகிறோம். ஆனால், அகத்தியர் காட்டும் வழி உணர்வுப்பூர்வமானது. நாம் உண்ணும் உணவில் ஒரு பிடியை முன்னோர்களுக்காகவும், குருநாதருக்காகவும் அன்போடு ஒதுக்கி வைப்பதே அவர்களைச் சென்றடையும் என்கிறார்.

இதன் பின்னணியில் இருக்கும் உளவியலை அகத்தியர் மிக அழகாக விளக்குகிறார். சிறு வயதில் நம்மைச் "செல்லமாக ஊட்டி ஊட்டி" வளர்த்தவர்கள் நம் முன்னோர்கள். அவர்கள் மறைந்த பிறகு, "வாருங்கள், உணவருந்துங்கள் அப்பனே" என்று நாம் அன்போடு அழைத்துக் கொடுக்கும் அந்த ஒரு பிடி சோறு, அவர்கள் மனதைச் குளிரச் செய்யும். "வயதான காலத்தில் அவர்களை மறந்துவிட்டு, பின் என்னதான் செய்தாலும் என்ன லாபம்?" என்று வினவும் அகத்தியர், மந்திரங்களை விட இந்த நன்றியுணர்வே பித்ரு தோஷத்தைப் போக்கப் போதுமானது என்கிறார்.

4. சடங்குகளும் மனிதப் பித்தலாட்டங்களும்

யாகங்கள், ஹோமங்கள், பல அடுக்கு அபிஷேகங்கள் உண்மையில் யாருக்காகச் செய்யப்படுகின்றன? இறைவனுக்கு இதெல்லாம் தேவையா? அகத்தியர் இங்கே மனிதனின் போலித்தனத்தை அதிரடியாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். "இதைச் செய்தால் அது நடக்கும்" என்று இறைவன் மீது ஒரு வியாபார ஒப்பந்தத்தைப் திணிக்கும் மனித மனப்போக்கை அவர் "பித்தலாட்டம்" என்று சாடுகிறார்.

"அப்பனே! யாருக்கும் தேவை இல்லை என்பேன் அப்பனே. மனிதன் தான் ஏமாற்றிக் கொண்டு இருக்கின்றான். அது செய்தால் இது நடக்கும், இவை செய்தால் அது நடக்கும் என்று. அதனால், மனிதன் பெரும் பித்தலாட்டம் அப்பா!"

இறைவனைச் சடங்குகள் மூலம் வளைத்துவிடலாம் என்று நினைப்பது மனிதன் தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக் கொள்ளும் செயலாகும். பலன்களை எதிர்பார்த்துச் செய்யப்படும் எந்தச் சடங்கும் ஆன்மீகம் ஆகாது.

5. மந்திரங்களின் உண்மையான நோக்கம்: மனக் கட்டுப்பாடு

மந்திரங்கள் என்பவை ஏதோ மாயச் சக்தியை வரவழைப்பதற்கோ அல்லது இயற்கையின் நியதிகளை மாற்றுவதற்கோ அல்ல. மந்திரங்களைச் சொல்வதால் என்ன பயன் என்பதற்கு அகத்தியர் ஒரு கேள்வியை முன்வைக்கிறார்: "மந்திரத்தைச் சொல்வதால் சூரியனைத் தொட்டுவிடலாமா?" நிச்சயமாக முடியாது. பின் ஏன் மந்திரங்கள்?

மந்திரங்கள் என்பவை அலைபாய்ந்து கொண்டிருக்கும் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான ஒரு கருவி. நம் சுவாசத்திற்கும் நமக்குள் நிகழும் அதிர்வுகளுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. மந்திரங்களின் அதிர்வலைகள் (Vibrations) கட்டுக்கடங்காத மனதை ஒரு நிலைப்படுத்திச் செம்மைப்படுத்துகின்றன. மனதை எவன் ஒருவன் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக் கொள்கிறானோ, அவனே வாழ்வில் அனைத்துத் துறைகளிலும் வெற்றி பெறுகிறான். மந்திரம் என்பது இலக்கு அல்ல, அது மனதைச் செதுக்கும் உளி.

6. சித்தர்களின் பார்வையில் நல்லவன் யார்?

சித்தர்கள் மனிதர்களைத் திட்டுகிறார்கள், கோபப்படுகிறார்கள் என்ற பிம்பம் பலருக்கு உண்டு. ஆனால் அகத்தியர் அதன் யதார்த்தத்தை விளக்குகிறார். ஒரு கூட்டத்தில் பத்து பேர் இருக்கிறார்கள் என்றால், அதில் ஒருவன் திருடனாக இருந்தாலும் சித்தர்கள் அவனைப் பற்றித்தான் பேசுவார்கள். அதற்குக் காரணம் அவனைத் திருத்துவதே தவிர, நல்லவர்களைப் புறக்கணிப்பது அல்ல.

ஒருவனுடைய மனசாட்சி (Conscience) சரியாக இருக்கும்பட்சத்தில், அவன் எதற்கும் அஞ்சத் தேவையில்லை. "மனசாட்சி சரியாக இருந்தால், நல்லவனாக இருந்தால், பின் தைரியமாக இருக்கலாமே!" என்பது அகத்தியர் வாக்கு. ஒருவன் நல்லவனா அல்லது கெட்டவனா என்பதை மற்ற மனிதர்கள் தீர்மானிக்க முடியாது. அதைத் தெய்வமே தீர்மானித்து அதற்கேற்ப வினைப்பயன்களைக் கொடுக்கும். எனவே, உலகத்தின் விமர்சனங்களை விட உங்கள் மனசாட்சியின் குரலுக்குச் செவிசாய்ப்பதே மேலானது.

7. முடிவுரை

ஆன்மீகம் என்பது சிக்கலான சடங்குகளின் தொகுப்பு அல்ல; அது ஒரு தெளிந்த நீரோடை போன்றது. அந்த நீரோடையில் தூய்மையான அன்பும், தெளிவான மனசாட்சியும் இருந்தால் போதும். சடங்குகள் என்பவை வெறும் ஆரம்பப் படிகளே. அவற்றிலேயே தேங்கி நின்றுவிடாமல், அன்பையும் மனக்கட்டுப்பாட்டையும் இலக்காகக் கொண்டு பயணிக்க வேண்டும்.

வேதங்களையும் மந்திரங்களையும் விட, உங்கள் கைகளால் ஒரு பிடி சோற்றைப் பசித்தவருக்கு (முன்னோர்களை நினைத்து) வழங்குவதும், உங்கள் மனசாட்சிக்கு உண்மையாக இருப்பதுமே உன்னதமான ஆன்மீகம். சிந்தித்துப் பாருங்கள்: "இறைவனைத் தேடி ஓடும் இந்தப் பரபரப்பான ஓட்டத்தில், உங்கள் மனசாட்சியையும் அன்பையும் எங்காவது தொலைத்துவிட்டீர்களா?"

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!