உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றும் அகத்தியரின் 5 அதிர்ச்சி தரும் உண்மைகள்

வாழ்க்கையில் நாம் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டங்களைச் சந்திக்கிறோம்? துன்பத்தின் உச்சத்தில் இருக்கும்போது, இறைவன் நம்மைக் கைவிட்டுவிட்டதாக ஏன் உணர்கிறோம்? இது பலரும் தங்களுக்குள் கேட்டுக்கொள்ளும் ஒரு கேள்வி. இந்தக் கடினமான தருணங்களில், நாம் தனியாக விடப்பட்டதாக எண்ணி வருந்துகிறோம்.

ஆனால், பழந்தமிழ்ச் சித்தர்களில் முதன்மையானவரான அகத்திய மாமுனிவரின் ஞானப் பார்வை, இந்த அனுபவத்திற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட, ஆச்சரியமூட்டும் ஒரு விளக்கத்தை அளிக்கிறது. நாம் 'தண்டனை' என்று கருதும் ஒன்றையே, தெய்வீகம் 'ஒரு வாய்ப்பு' என்று பார்க்கிறது என்பதே அகத்தியர் வெளிப்படுத்தும் அதிர்ச்சி தரும் முதல் உண்மை.

இந்தக் கட்டுரையில், அகத்தியரின் அருள் வாக்கிலிருந்து நேரடியாகப் பெறப்பட்ட, நம் சிந்தனையைத் தூண்டும் ஐந்து அதிர்ச்சிகரமான உண்மைகளை நாம் காணவிருக்கிறோம். இந்த உண்மைகள், உங்கள் துன்பங்கள் மற்றும் ஆன்மீகப் பயணம் குறித்த உங்கள் பார்வையை முற்றிலுமாக மாற்றக்கூடும்.

--------------------------------------------------------------------------------

1. துன்பம் ஒரு சாபம் அல்ல, ஒரு வரம்

நாம் அனைவரும் துன்பத்தை ஒரு சாபமாக, தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகவே பார்க்கிறோம். ஆனால், தெய்வீகப் பார்வையில், துன்பம் என்பது ஒரு நேர்மறையான, ஏன், ஒரு மகிழ்ச்சியான நிகழ்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது. "துன்பம் வருவது அப்பனே எங்களுக்கு மிக்க சந்தோஷமே என்பேன்" என்று அகத்தியர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஏனெனில், இடையறாத இன்பம் ஒரு மனிதனை இறைவனை மறக்கச் செய்துவிடும். ஆனால், துன்பம் மட்டுமே ஒருவனை அசைத்து, வாழ்க்கையின் உண்மைப் பொருளைத் தேட வைக்கிறது. அந்தத் தேடலே, பிறவிகள் எனும் சுழற்சியை உடைத்தெறிய உதவுகிறது. துன்பத்தின் மூலம் தள்ளப்படும்போதுதான், மனிதன் இறைவனைத் தீவிரமாகத் தேடத் தொடங்குகிறான்.

ஆனால் துன்பத்தில் இருந்தால்தான் எவ்வாறு என்பதையும் கூட உண்மை நிலை புரிந்து அப்பனே எவை என்று கூற துன்பம் துன்பம் பட்டு பட்டு இறைவனை தேடி தேடி அலைகின்றான் அப்பனே. அப்பொழுதுதான் அவந்தனக்கு உண்மைப் பொருள் என்னவென்று தெரிகின்றது.

--------------------------------------------------------------------------------

2. நீங்கள் இறைவனை நினைத்து புலம்பும்போது, இறைவன் உங்களை 'முட்டாள்' என்கிறார்

இது கேட்பதற்கு மிகவும் அதிர்ச்சியாக இருக்கலாம். நாம் கஷ்டத்தில் இறைவனிடம் அழுது புலம்பும்போது, இறைவன் நம்மைப் பார்த்து "முட்டாளே" என்று நினைப்பதாக அகத்தியர் கூறுகிறார். இறைவன் நம்மீது கோபப்படுவதால் இப்படிச் சொல்வதில்லை.

மாறாக, நாம் உண்மையை உணராமல் இருப்பதாலேயே அப்படிச் சொல்கிறார். நாம் துன்பத்தில் மூழ்கி, இறைவன் நம்மைக் கைவிட்டுவிட்டதாக நினைக்கும் தருணத்திலும், அவர் நமக்கு மிக அருகிலேயே இருக்கிறார். "யான் உன் அருகிலேயே இருக்கின்றேன் அது கூடதெரியாதா??" என்பதுதான் இறைவனின் பார்வையாக இருக்கிறது. நமது வலியின் மீது நாம் வைக்கும் அதீத கவனம், நம்முடனேயே இருக்கும் அந்த தெய்வீகத் துணையை உணரவிடாமல் தடுக்கிறது. இது நம்மை அவமதிப்பதற்காகச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தையல்ல; நமது கவனத்தை வலியிலிருந்து, எப்போதும் உடன் இருக்கும் பரம்பொருளின் மீது திருப்பச் சொல்லும் ஒரு சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டல்.

இந்த தெய்வீகத் துணையை நாம் உணரத் தவறுவதற்குக் காரணம், வெளிப்புறச் சூழ்நிலைகளில் சிதறிக்கிடக்கும் நமது மனம்தான். அந்த மனதை அடக்குவதே உண்மையான ஆன்மீகம் என்பதை அடுத்த உண்மையில் காணலாம்.

--------------------------------------------------------------------------------

3. உங்கள் மனதை விட பெரிய மந்திரம் இல்லை

பலர் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்காக மந்திரங்களை ஜெபிப்பது, கோயில்களுக்குச் செல்வது, யோகாசனங்கள் செய்வது போன்ற வெளிப்புறச் சடங்குகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். ஆனால், அகத்தியரின் வாக்கு இந்தச் செயல்களின் அவசியத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. "மந்திரம் ஜெபிக்க தேவையில்லை, இறைவனிடம் சென்று வணங்கக்கூடியது இல்லை, பல யோகாசனங்கள் செய்வதும் இல்லை" என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஏனெனில், இந்த அத்தனை பயிற்சிகளின் ஒரே நோக்கம் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதுதான். "அனைத்தும் எதற்காக என்றால் அப்பனே மனதை அடக்குவதற்கே!!!" என்று அவர் தெளிவுபடுத்துகிறார். ஆக, வெளிப்புறச் சடங்குகளில் அல்ல, அகத்தூய்மையிலேயே இறைவன் இருக்கிறான். ஏனெனில், கட்டுப்பட்ட மனமே கடவுளின் ஆலயம். அதனால்தான் அகத்தியர் ஆணித்தரமாக, "அனைத்திற்கும் காரணம் மனதே!!" என்று முடிக்கிறார்.

--------------------------------------------------------------------------------

4. இறைவனை நெருங்குவது சோதனைகளைக் குறைப்பதற்குப் பதில், அதிகப்படுத்தும்

பக்தி செய்வதால் வாழ்க்கை எளிதாகிவிடும், கஷ்டங்கள் குறைந்துவிடும் என்று பலர் நம்புகிறார்கள். ஆனால், அகத்தியரின் கூற்று இதற்கு நேர்மாறாக இருக்கிறது. ஈசனை நெருங்குவது அவ்வளவு சுலபமல்ல, உண்மையில் அது துன்பங்களை இன்னும் அதிகப்படுத்தக்கூடும் என்கிறார். "நெருங்கி விட்டாலும் துன்பத்தில் மிதப்பீர்கள் என்பேன்" என்பது அவரது வாக்கு.

இதன் பின்னணியில் இருக்கும் ஈசனின் தர்க்கத்தையும் அவர் விளக்குகிறார். ஒரு பக்தனின் மன உறுதியைச் சோதிக்கவே, இறைவன் அவனுக்கு வேண்டுமென்றே கஷ்டங்களைக் கொடுக்கிறான். "சோதனைகள் இல்லாமல் என்னை வந்தடைந்து விட்டால் அதற்கு மதிப்பு கிடையாது" என்பது ஈசனின் நிலைப்பாடு.

இந்தக் கடுமையான சோதனைகளின் தர்க்கம், அன்னை பார்வதிக்கே கேள்வியை எழுப்பியது. 'ஈசனே! பக்தர்களுக்கு இவ்வளவு கஷ்டங்களைக் கொடுத்தால், அவர்கள் எப்படி உங்களை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்?' என்று அவள் ஈசனிடம் கேட்டாள். அதற்கு ஈசன், 'சோதனைகள் இல்லாமல் என்னை அடைவதில் மதிப்பு இல்லை. அவற்றை வென்று வருபவர்களையே நான் நேரில் தரிசனம் தந்து என்னுடன் சேர்த்துக்கொள்வேன்' என்று பதிலுரைத்தார்.

ஆனால், இதில் ஒரு ஆறுதலான வாக்கும் உண்டு. அந்தத் துன்பங்களைத் தாங்குபவர்களுக்கு, அவர்கள் அனுபவித்த துன்பத்தை விடப் பன்மடங்கு மேலான பரிசினை ஈசன் வழங்குவான். "அத் துன்பத்திற்கு பன்மடங்கு ஈசன் அனைத்தும் கொடுப்பான் என்பேன்".

--------------------------------------------------------------------------------

5. 'நான் செய்கிறேன்' என்பதே கலியுகத்தின் பெரும் மாயை

மனித அகங்காரத்திற்கும், போலி ஆன்மீகவாதிகளுக்கும் எதிராக அகத்தியர் கடுமையாக எச்சரிக்கிறார். "அதை செய்கின்றேன், இதை செய்கின்றேன்" என்று தங்களைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசிக்கொள்வதெல்லாம் "பொய் பித்தலாட்டம்" என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார். இதுவே கலியுகத்தின் பெரும் மாயை.

இந்த மாயைக்கான காரணம், உண்மையான சக்தியின் மூலத்தை மறப்பதே. இதன் மையச் செய்தி இதுதான்: "ஈசனை விட உயர்ந்த சக்திகள் இல்லை... அவனால் முடியாதது இவ்வுலகத்தில் ஒன்றுமில்லை".

குறிப்பாக, கலியுகத்தில் பணத்திற்காக இத்தகைய போலியான அகங்காரச் செயல்களைச் செய்பவர்கள் அதிகரிப்பார்கள் என்றும் அவர் எச்சரிக்கிறார்.

உண்மையான ஆன்மீக முன்னேற்றம் என்பது, 'நான் செய்கிறேன்' என்ற அகந்தையை விடுவதில்தான் இருக்கிறது, ஒருவரின் சொந்த சக்தியைப் பற்றிப் பெருமை பேசுவதில் அல்ல.

--------------------------------------------------------------------------------

முடிவுரை

அகத்திய மாமுனிவரின் இந்த போதனைகள், துன்பம், பக்தி, தெய்வீகம் மற்றும் நம் மனதின் ஆற்றல் குறித்த நமது ஒட்டுமொத்தப் புரிதலையும் மறுபரிசீலனை செய்ய நம்மை அழைக்கின்றன. துன்பம் என்பது தண்டனை அல்ல, அது ஒரு கருவி. சடங்குகள் என்பது இலக்கல்ல, அது ஒரு வழி. இறைவன் எங்கோ தொலைவில் இல்லை, அவன் நம்முள் இருக்கிறான். இந்த உண்மைகள், நம் ஆன்மீகப் பயணத்தில் ஆழமான தெளிவைத் தரக்கூடியவை.

இப்போது நம் முன் இருக்கும் கேள்வி இதுதான்: நாம் சந்திக்கும் அடுத்த துன்பத்தை ஒரு தடையாகப் பார்க்காமல், இறைவனை அடையும் ஒரு படியாகப் பார்க்கத் தயாராக இருக்கிறோமா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சர்வம் சிவார்ப்பணம்!!!!!