இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் .... இறைவா..அனைத்தும் நீயே..
சர்வம் சிவார்ப்பணம்...
அகத்தியரின் பொக்கிஷங்கள்: உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றும் 7 புரட்சிகரமான உண்மைகள்!
1. முன்னுரை: ஆன்மாவின் ஆதி விஞ்ஞானி
இன்றைய நவீன உலகம் வசதிகளால் நிறைந்திருந்தாலும், அமைதி என்பது எட்டாக்கனியாகவே இருக்கிறது. மனித மனம் ஒரு முடிவற்ற தேடலில் அலைபாய்கிறது. இந்தத் தேடலுக்கு விடை தேடி நாம் பல கதவுகளைத் தட்டுகிறோம், ஆனால் உண்மையான திறவுகோல் நம் தொன்மையான சித்தர்களின் 'பரிபாஷை'களில் ஒளிந்து கிடக்கிறது. அகத்தியப் பெருமான் வெறும் புராண புருஷர் அல்ல; அவர் 'ஆன்மாவின் ஆதி விஞ்ஞானி'.
வாழ்க்கை, பக்தி, வெற்றி என நாம் இதுவரை எதை உண்மைகள் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்தோமோ, அந்த பிம்பங்களைச் சுக்குநூறாக்கும் புரட்சிகரமான சூட்சுமங்களை அவர் நமக்கு வழங்கியுள்ளார். உங்கள் நம்பிக்கைகளையும், கர்ம வினைகளையும், தேடல்களையும் மறுவரையறை செய்யப்போகும் அந்த 7 ரகசியங்களை இங்கே காண்போம்.
2. நம்பிக்கையின் சக்தி: "நம்புங்கள் நடக்கும்" - இது சித்தர்களின் சூத்திரம்
மனிதர்களாகிய நாம் "ஏதாவது ஒன்று நடக்கட்டும், பிறகு நம்புகிறோம்" என்று நிபந்தனை விதிக்கிறோம். ஆனால் சித்தர்களின் உலகம் இதற்கு நேர்மாறானது.
"நடக்கட்டும் நம்புகிறோம்" - மனிதர் வாக்கு! "நம்புங்கள் நடக்கும்" - சித்தர் வாக்கு.
நம்பிக்கை என்பது ஒரு நிகழ்வுக்குப் பிறகு வரும் எதிர்வினை அல்ல; அது ஒரு செயலை நிகழ்த்தும் அதிர்வு. ஒரு காரியம் கைகூடுவதற்கு முன்பே அதை முழுமையாக நம்புவதே அந்தச் செயலுக்கான பிரபஞ்ச அங்கீகாரம். "பார்த்துவிட்டு நம்பலாம்" என்ற நமது தர்க்க ரீதியான அணுகுமுறைதான், நம்மை நோக்கி வரும் இறை அருளைத் தடுத்து நிறுத்தும் மிகப்பெரிய தடையாக இருக்கிறது.
3. தோல்வி எனும் மகா வெற்றி: "தோற்றுப்போ!"
கடினமாக உழைத்தும் ஒரு காரியம் தோல்வியடையும் போது நாம் துவண்டு போகிறோம். ஆனால் அகத்தியர் இங்கே ஒரு அதிரடியான ஆன்மீக உத்தியை முன்வைக்கிறார்.
"திடமாய் உழைத்தும் வெற்றி இழந்திடின் தோற்றுப்போ! கர்ம பாரம் கரைந்திடும்."
தோல்வி என்பது வீழ்ச்சி அல்ல, அது ஒரு சுதந்தரம். நீங்கள் நேர்மையாக உழைத்தும் தோற்கிறீர்கள் என்றால், உங்கள் கர்ம வினையின் ஒரு பெரும் பகுதி அந்தத் தோல்வியின் மூலம் கரைந்து போகிறது என்று அர்த்தம். சித்தர்களின் பார்வையில், ஒவ்வொரு அதிகாலை நீராடலும் "சவத்தை (பிணத்தை), சிவமாக்கத்தான்" செய்யப்படுகிறது. அதேபோல, தோல்வி என்பது உங்களைச் சுற்றியுள்ள கர்ம அழுக்குகளைக் கழுவி, உங்களைச் சுத்தமான சிவமாக மாற்றும் ஒரு ஆன்மீகச் செயல்முறை. எனவே, தோல்வியைக் கண்டு அஞ்சாதீர்கள்; அது உங்களைக் கர்ம பாரத்திலிருந்து விடுவிக்கும் ஒரு பேரருள்.
4. இறைவனைத் தேடாதே; நீயே ஒரு தேவையாய் மாறு!
இறைவனை ஒரு 'தேவை பூர்த்தி செய்யும் கருவியாக' பார்ப்பதுதான் பலவீனமான பக்தி. "இறைவா எனக்கு இது வேண்டும்" என்று கேட்பதை விட, "இறைவா, எனக்குத் தேவையே நீதான்" என்று உருகும் நிலையில் தான் உண்மையான சரணாகதி தொடங்குகிறது.
உங்களுடைய 'ஈகோ' அல்லது அகம்பாவம் இருக்கும் வரை உங்களால் இறைவனைக் காண முடியாது. ஏனெனில், தேடுபவனே (நான் என்ற முனைப்பு) தேடப்படுபவனுக்குத் தடையாக இருக்கிறான். இறைவனுக்கு அளிக்க உங்களிடம் விலையுயர்ந்த பொருட்கள் எதுவும் இல்லை. நம்மிடம் இருக்கும் ஒரே தகுதியான காணிக்கை நம் இதயம் மட்டுமே. நம் இதயம் செம்மையாகிவிட்டால், அங்கே மந்திரங்களுக்கோ, சடங்குகளுக்கோ வேலை இல்லை.
5. தர்மத்தின் உச்சம்: இருப்பதையே கொடுத்தல்
தர்மம் செய்வதில் இரு நிலைகள் உண்டு. 'இருப்பதில் கொடுப்பது' என்பது ஒரு வகை. ஆனால், 'இருப்பதையே (உன்னிடம் மிச்சமிருக்கும் அனைத்தையும்) கொடுப்பது' என்பது சிறப்பிலும் சிறப்பு.
பொதுநலமும், சத்தியமும் கொண்டு வாழும் ஒருவனுக்கு 'நல்ல நேரம்' என்பது ஜோதிடத்தில் இல்லை. அத்தகைய மனிதனுக்கு ஒவ்வொரு நாழிகையும் 'சுப நாழிகை' தான். நீங்கள் செய்யும் ஒவ்வொரு தர்மமும் உங்கள் ஜென்ம பாவத்தைக் கழித்து, உங்கள் விதியின் வலிமையை (கர்மா) நீர்த்துப் போகச் செய்யும். பிறருக்கு நீங்கள் எதைக் கொடுக்கிறீர்களோ, அதை உண்மையில் உங்களுக்குத் நீங்களே கொடுத்துக் கொள்கிறீர்கள் என்பதை உணருங்கள்.
6. உள்நோக்கிய பயணம்: புருவமத்தியே உண்மையான காசி
முக்தி அடையக் காசிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்பது பௌதிக ரீதியான நம்பிக்கை. ஆனால், சித்தர்களின் சூட்சுமப் பார்வையில் முக்தி என்பது ஓரிடத்தில் மறைந்திருக்கும் பொருளல்ல.
காசியில் இறந்தால் முக்தி என்பது தவறு. காசி எனும் புருவமத்தியில் மனதை நிறுத்தி இருந்தால் முக்தி என்பதே சரி.
புறக்கண்ட காசியை விட அகக்கண்ட புருவமத்தியே (ஆக்ஞா சக்கரம்) முக்தியின் வாசல். ஆன்மீகம் என்பது புனிதப் பயணங்களில் இல்லை; அது நம் மனதைப் புருவமத்தியில் ஒருமுகப்படுத்தி நிறுத்துவதில் இருக்கிறது. எப்போது மனம் ஒரு புள்ளியில் நிலைக்கிறதோ, அப்போதே நீங்கள் முக்தி நிலையை அடைந்து விடுகிறீர்கள்.
7. சித்தன் எப்போது முளைக்கிறான்? குருவைத் தேடாதே!
"நான்" என்ற தனித்தன்மை மற்றும் அகம்பாவம் எப்போது ஒழிகிறதோ, அங்கேதான் ஒரு 'சித்தன்' பிறக்கிறான். மனிதன் சொத்துக்களைச் சேர்க்கும் போது அவனுக்குள் 'அகம்பாவம்' வளர்கிறது. ஆனால், 'சித்தம்' எனும் ஆன்மீக உறுதியைச் சேர்க்கும் போது அவனுக்குள் 'சிவ பாவம்' எனும் தெய்வீகத் தன்மை மலர்கிறது.
இன்று பலரும் 'குரு-ஷாப்பிங்' (Guru-shopping) செய்கிறார்கள். ஆனால் அகத்தியர் சொல்வது:
குருவைத் தேடி நல்ல சிஷ்யர்கள் அலையக்கூடாது. சிஷ்டியனை தேடித்தான் குரு வரவேண்டும்.
நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் உங்களை நீங்களே தகுதியாக்கிக் கொள்வதுதான். நீங்கள் நல்ல விஷயங்களைச் செய்து, எப்படி வாழ்ந்தால் இறைவனுக்குப் பிடிக்குமோ அப்படி வாழ்ந்தால், இறைவனே உங்களைத் தேடி வருவார். உங்களை உணர்த்தும் 'உள் அதிர்வு' மற்றும் சிவத்தை உணரச் செய்யும் 'உள் அமைதி' ஆகியவற்றை வளர்த்துக் கொள்வதே உங்கள் பொறுப்பு.
முடிவுரை: இதயத்தைத் தவிர வேறென்ன இருக்கிறது?
அகத்தியரின் இந்தப் பொக்கிஷங்கள் நமக்கு உணர்த்துவது ஒன்றே ஒன்றுதான்: இறைவனை வெளியில் தேடுவதை நிறுத்திவிட்டு, உள்ளுக்குள் தகுதியை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நலம் எண்ணி, நலம் பேசி, நலம் செய்தால் நலமே நடக்கும்.
வாழ்வில் இழக்கத் துணிந்தவன் எதையும் பெறத் தகுதியானவன் ஆகிறான். நம்மிடம் இருக்கும் அனைத்துப் பற்றுக்களையும் துறந்த பிறகு, இறை பாதத்தில் சமர்ப்பிக்க நம்மிடம் மிஞ்சுவது நம் இதயம் மட்டுமே. அந்த இதயத்தைத் தவிர இறைவனுக்கு அளிக்க நம்மிடம் வேறென்ன இருக்கிறது? அந்த இதயத்தைச் செம்மையாக்குவதே நம் வாழ்வின் ஒரே லட்சியமாக இருக்கட்டும்.
No comments:
Post a Comment