அகத்தியரின் வாக்கு: கலியுகத்தில் யாருக்கு, எப்போது காட்சி தருவார்? ஒரு ஆழமான பார்வை

                                                                 இறைவா! நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும் 

     இறைவா..அனைத்தும் நீயே..

                                                                  சர்வம் சிவார்ப்பணம்...   

அகத்தியரின் வாக்கு: கலியுகத்தில் யாருக்கு, எப்போது காட்சி தருவார்? ஒரு ஆழமான பார்வை

பல நூறு பிறவிகளின் தேடலுக்குப் பிறகும், ஒரு கணமேனும் குருவின் திருமுகத்தைக் காண மாட்டோமா என்ற ஏக்கம் ஒவ்வொரு ஆன்மாவையும் வாட்டுகிறது. தன் இஷ்ட தெய்வத்தையோ அல்லது குருவையோ ஒருமுறையாவது கண்குளிரக் காண வேண்டும், அவர்களின் திருக்காட்சியைப் (தரிசனம்) பெற வேண்டும் என்பதே அந்த ஏக்கம். சித்தர்களில் முதன்மையானவரும், குருமுனியுமான அகத்திய பெருமான் மீது பக்தி கொண்டோரின் ஏக்கமும் இதுவே. அந்த ஏக்கத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, அகத்திய பெருமான் தனது ஜீவநாடி வாக்கில் ஒரு அற்புதமான வாக்கை அருளியுள்ளார். அவர் யாருக்கு, எப்போது காட்சி தருவேன் என்று அளித்த அந்த வாக்குறுதியை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதே இந்த பதிவின் நோக்கம்.

1. முதல் நிபந்தனை: நிபந்தனையற்ற நம்பிக்கை

அகத்தியரின் தரிசனத்தைப் பெறுவதற்கு ஒருவர் என்ன தகுதியைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்? கடினமான தவங்களா? பல ஆண்டுகள் செய்யும் யாகங்களா? சாத்திரங்களில் பாண்டித்தியமா? இல்லை. அகத்திய பெருமான் முன்வைக்கும் ஒரே தகுதி, மிக எளிமையான ஆனால் மிகவும் வலிமையான ஒன்று: அவர் மீது வைக்கப்படும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.  

"என்னை நம்பினோருக்கு" என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் அவர் அனைத்தையும் அடக்கிவிடுகிறார். சந்தேகங்கள் நிறைந்த இந்த கலியுகத்தில், அறிவுப்பூர்வமான வாதங்களை விட, தூய்மையான, நிபந்தனையற்ற விசுவாசத்திற்கே அவர் முதலிடம் கொடுக்கிறார் என்பது இதிலிருந்து தெளிவாகிறது. இது, ஆன்மீகத்தின் ஆணிவேர் என்பது சடங்குகளில் இல்லை, சரணடைதலில் தான் இருக்கிறது என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

2. காலத்தின் ரகசியம்: "கடைசிநாளில் காட்சியளிப்பேன்"

அகத்தியர் காட்சி தருவேன் என்று வாக்குறுதி அளித்தாலும், அதற்கான காலத்தையும் குறிப்பிடுகிறார் - "கடைசிநாளில்". இந்த வார்த்தை ஆழமானதும், பல அர்த்தங்களைக் கொண்டதுமாகும்.

• அந்த ‘கடைசிநாள்’ என்பது கலியுகத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறதா?
• அல்லது, ஒரு பக்தனின் வாழ்வின் இறுதிநாளைக் குறிக்கிறதா?
• அல்லது, ஒரு ஆன்மா தனது தேடலின் முடிவில் ஞானம் பெற்று, இறைநிலையுடன் இணையும் அந்த உச்சபட்ச தருணத்தைக் குறிக்கிறதா?

இதற்கு நேரடியான, ஒற்றைப் பதில் இல்லை. இந்த வார்த்தையின் ஆழமான பொருள், ஒவ்வொருவரின் ஆன்மீகப் பக்குவத்திற்கும், தேடலுக்கும் ஏற்பவே வெளிப்படும். காலத்தின் இந்த புதிரை عقლიనాల్ పరిశోధించి விடுவிக்க முடியாது; అనుభవத்தால் மட்டுமே திறக்கப்பட வேண்டிய ஞானப் பெட்டகம் இது.

3. ஞானத்தின் மொழி: "இது ஒரு சிலருக்கு புரியும்"

தனது வாக்குறுதியின் இறுதியில், "இது ஒரு சிலருக்கு புரியும் என்பேன்" என்று அகத்தியர் குறிப்பிடுவது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இதன் மூலம், அவர் அளிக்கும் வாக்குறுதி அனைவருக்கும் வெளிப்படையாகப் புரியக்கூடிய ஒன்றல்ல என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

இந்த வாக்குறுதியின் உண்மையான அர்த்தம், வெறும் வார்த்தைகளைப் படிப்பவர்களுக்குப் புலப்படாது. மாறாக, யார் அகத்தியர் மீது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை வைத்து, ஆன்மீக ரீதியாக பக்குவப்பட்டிருக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கே இதன் உள்ளர்த்தம் புரியும். உண்மையான ஞான போதனைகள், அதைப் பெறுவதற்குத் தகுதியானவர்களுக்கு மட்டுமே அதன் முழுப் பரிமாணத்தில் வெளிப்படும் என்ற சித்தர்களின் தத்துவத்தை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. எனவே, அந்த 'சிலரில்' ஒருவராக நம்மைத் தகுதிப்படுத்திக் கொள்வதே நமது ஆன்மீகப் பயணத்தின் உண்மையான நோக்கமாகிறது.

அகத்திய பெருமானின் ஜீவநாடி வாக்கு

அப்பனே, இக்கலியுகத்தில் என்னை நம்பினோருக்கு நான் நிச்சயம் கடைசிநாளில் காட்சியளிப்பேன் அப்பனே! இது ஒரு சிலருக்கு புரியும் என்பேன்.

Conclusion: A Promise to Ponder

ஆக, அகத்திய பெருமானின் இந்த வாக்கு நமக்கு மூன்று முக்கிய உண்மைகளை உணர்த்துகிறது: அவர் அருளைப் பெறுவதற்கான பாதை நம்பிக்கை எனும் அஸ்திவாரத்தின் மீது கட்டப்பட்டது; அந்த அருள் ஒரு குறிப்பிட்ட, விதிக்கப்பட்ட காலத்தில் நிச்சயம் கிடைக்கும்; மேலும், அந்த வாக்குறுதியின் ஆழமான உண்மையை ஆன்மீகத்தில் பக்குவப்பட்ட சிலரே புரிந்துகொள்ள முடியும். இது வெறும் வாக்குறுதி மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு பக்தரும் தன்னைத் தானே சுயபரிசோதனை செய்துகொள்ள வைக்கும் ஒரு ஞானக்கருவி.

இறுதியாக, நம்முள் இந்தக் கேள்வியை எழுப்பிக் கொள்வோம்: அகத்தியர் குறிப்பிடும் அந்த அசைக்க முடியாத 'நம்பிக்கை'யை நம்முள் வளர்த்துக்கொள்வது எப்படி? அது வெறும் வழிபாடா அல்லது நம் செயல்கள் அனைத்திலும் வெளிப்படும் ஒரு வாழ்வியலா?

அம்மையே அப்பா! ஒப்பிலா மணியே!

அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே!

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்

புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த

செல்வமே! சிவபெருமானே!

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்

எங்கெழுந்தருளுவதினியே!

என்று படித்து, மீண்டும் உம்மை சிக்கென பிடிக்க எங்களுக்கு அருள் கொடுங்கள் தாயே! தந்தையே!! என்று வேண்டுவோம்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

ஓம் அன்னை ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத  தந்தை அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!